De 24ste editie van Mundial werd door verschillende media al als verregend bestempeld voor het goed en wel begonnen was. Jammer van die pessimisten want ze hebben een verdomd mooi feestje gemist! Afgelopen weekend barste het wereldfestival in volle glorie los in het Leijpark in Tilburg. Ondanks de adviezen om pas rond het avonduur naar het festivalterrein te komen, waren een hoop mensen al in de middag richting het park getogen. Gehuld in poncho’s, regenlaarzen en bewapend met paraplus; een weide vol festivalgangers die zich niet laten afschrikken door wat druppels. En terecht.

Het begint al aardig druk te worden als de getalenteerde dames van Katzenjammer WorldStage beklimmen. Roulerend van instrument, weten ze in druppende regen de harten van vele bezoekers te stelen. Buiten dat ze een leuke show weggeven, zit er ook nog eens veel talent verscholen achter de uitbundig uitgedoste dames. Ondertussen start Bambino in de Fontys Stage en, onder de bescherming van een tentdoek, barst het feestje los. Het is me al snel duidelijk. Mundial laat zich niet gek maken door een buitje of wat. Op WorldStage staat daarna een band die de naam van het podium eer aan doet. Sierra Leones Refugee All Stars maken het onmogelijk om stil te staan en onmogelijk om niet te genieten! Een meeslepende mix van raggea en funk maken dat je voeten wel móeten stampen in die plassen en het veld danst! De jonge kerels van Goldfish laten inmiddels aan de andere kant van het terrein het feest doorgaan. Stevige beats vullen de grote tent en dreunen door tot ver daarbuiten. Inmiddels is het weer even droog en een beetje festivalganger maar daar dankbaar gebruik van. Biertje erbij en dansen maar!

Ondertussen ga ik op zoek naar iets te eten. En op een multicultureel festival als Mundial is de keuze meer dan ruim. Alle verschillende hoeken van de aardbol zijn vertegenwoordigd. Van nasi, naar doner, naar Bakkelauw, van Spaanse Churros naar pannenkoeken, gezonde shakes of liever toch gewoon een frietje. Het kan allemaal. Eigenlijk kom je dagen te kort om alles te proeven wat je wilt. Dan straks nog maar even iets halen.

Het volgende blok op WorldStage staat volledig in het thema van onze zuiderburen. En dat hebben ze verdiend. Eerst neemt Selah Sue ons mee in haar jazzy, reggea, rock-sound. Ze swingt, ze raakt je en maakt dat je nog meer wil horen. Maar ze verlaat het podium op plaats te maken voor de echte rock van de mannen van Triggerfinger. Met zijn drieën weten ze genoeg geluid te produceren om de aandacht te trekken van de vele festivalbezoekers. Hierna is iedereen zeker opgewarmd voor de slotact van de avond. Paolo Nutini laat jonge meiden naar voren rennen en de ouderen tevreden heupwiegen achterin het veld. Voor ieder wat wils. De eerste dag Mundial wordt afgesloten door een groot rood/witlint, welke de laatste hardnekkige bezoekers uit het park moet verjagen. Ze willen gewoon niet weg! Ze willen meer!

Gelukkig is daar nog de zondag. De weervoorspellingen zijn gelukkig iets beter voor vandaag, maar toch zien we nog minder van de zon dan gisteren. De buien zijn minder heftig, maar houden des te langer aan. Maar gelukkig zijn daar de immer opgewekte festivalbezoekers die al vroeg met de paraplu paraat staan om te genieten van Tako Lako. Dit gevarieerd ensemble laat horen wat Balkan Beats precies zijn. Het is nu al een feest en we beginnen pas net! De zanger belooft gelukkig meerdere malen om snel terug te komen om het feestje voort te zetten. Hou je van de deuntjes uit het Oostblok? Dan is dit je band! Al snel daarna klonken de Mexicaanse klanken van Los De Abajo en maakten dat de meesten zonder zuchten direct doorgingen met hun dansjes in de inmiddels weer plassen regen. Het veld kleurt zich met de variatie aan paraplus en het blijft een feest.

Ook het straattheater was goed vertegenwoordigd op Mundial dit jaar. Zo kon je regelmatig een enorm hoge menselijke toren zien van behendige acrobaten met kleine meisjes die als aapjes zo hoog mogelijk klommen. Of het nu goed ging of niet, ze werden beloond met een mega hard applaus. Ook waren er de roze suikerspin mannen, helemaal in stijl om de gasten te vermaken. Overal was wel iets te zien, te doen, te eten, te horen. Geen moment om je te vervelen.

Inmiddels gaat het feest op de drassige heide bij Worldstage onverminderd door. De culturele salsa-sound ervaring van LA 33 maakt dat heupen swingen en handen zwiepen. Hoe dichter je bij het podium komt, hoe enthousiaster het publiek. Dat er een populaire band volgt merk je daarna al snel als het veld zich steeds meer vult. En als de mannen van De Jeugd van Tegenwoordig dan op het podium verschijnen, zagen ze waarschijnlijk enkel een springende massa mensen. Wat een enthousiasme! Misschien heb je niets met deze jongens, maar je zult ze moeten nageven; een show maken, dat kunnen ze! Kort daarna maakt Shantel zijn opkomst in de Fontys Tent. De balkan-geluiden van dit inmiddels icoon gaan tot ver het terrein over en je moet goed je best doen om iemand te vinden die stil staat. Dit had ook niet misstaan op het Worldstage!

Bijna aan het eind van dit kleurrijke festival komen de muziekliefhebbers voor een dilemma. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?  Fun Lovin’ Criminals en Lamb spelen tegelijk! Niet te vergelijken natuurlijk, maar eigenlijk allebei niet te  missen! Dat wordt rennen om allebei een beetje mee te pikken wat gelukkig niet teleurstelt. De smoothe sound van de Fun Lovin’ Criminals tegenover de dromerige beats van Lamb. Het beste uit twee werelden.

En dan is het er tijd voor. Het is dubbel. Iedereen kijkt uit naar de afsluitende act maar het doet natuurlijk pijn; hij sluit het festival af. Moby maakt er de verwachte geweldige afsluiter van de avond van. Alle bekende hits komen voorbij. Bezoekers dansen, dromen, genieten. Een betere afsluiting voor dit festival was er dit jaar niet. En voor het eerst dit weekend blijft het droog. Moby weet niet hoe vaak hij het publiek moet bedanken voor hun enthousiasme en doet dit dan ook veelvuldig na elk nummer. Nee, Moby. Jíj bedankt!

Je leest het. Ondanks de vele druppels en de modder is er weinig dat Mundial 2011 meer geslaagd had kunnen maken dan het was. De sfeer is gemoedelijk, de mensen kleurrijk en de muziek gevarieerd. Op naar de 25ste editie waar Rockportaal zeker weer bij zal zijn!