[singlepic id=9659 w=320 h=240 float=left]Als een concert verplaatst wordt naar een kleiner zaaltje (het was in eerste instantie in de Oude Zaal van de Melkweg) dan belooft dat vaak weinig goeds. Het kan met teleurstellende kaartverkoop te maken hebben en het lijkt erop zodra we binnen komen dat dit ook het geval was. Vergeef me als ik het verkeerd heb maar ik denk dat er nog geen 20 mensen binnen waren en dat terwijl het concert binnen tien minuten zou gaan beginnen.

Dat een concert te laat begint is eerder regelmaat dan uitzondering en dat is hier niet anders. Wellicht hebben ze gewacht totdat de zaal wat voller raakt of ik heb simpelweg de aanvangstijd niet goed bekeken. Mezelf kennende denk ik toch het eerste. Uiteindelijk is het drie kwartier later en de Flobots komen op. Een drummer en 2 MC’s wel te verstaan. Een pakkend deuntje wordt ingezet en Jonny 5 en Brer Rabbit vertonen hun rapkunsten. De eerste indruk (ik had geen flauw idee wat me te wachten stond) was goed. De zaal klapt al mee voordat er ook maar iets gebeurd is. We hebben hier te maken met echte fans, zo blijkt. Doordat iedereen dicht naar het podium is toegestroomd lijkt de zaal vol te zitten maar verder dan 150 man komt het niet. Dat mag de pret niet drukken. We staan tussen de fans van het eerste uur.

[singlepic id=9667 w=320 h=240 float=right]De rest van de veelzijdige band komt op inclusief de charmante violiste MacKenzie die overigens zo uit de Playboy lijkt te komen wandelen, wel met kleren aan wel te verstaan. Ik was bang dat de viool te overheersend zou worden maar ondanks het feit dat het instrument in vrijwel elk nummer te horen was, werd het nergens overbodig of vervelend. Integendeel, de elektrische tonen lijken wel de spil te zijn van de hiphop rock crossover die de band speelt. Ook draagt MacKenzie haar steentje bij door af en toe een stukje te zingen. Het oogt allemaal enigszins chaotisch maar alles wat de Flobots doen valt op zijn plek. De charismatische MC Brer Rabbit (onlangs door de Denver Post uitgeroepen als songwriter of the year) blijkt ook over enorme danskunsten te beschikken.

De band laat zien dat je geen volle Arena nodig hebt om het dak eraf te blazen. De maatschappijkritische teksten (o.a. Rise, Fight With Tools, Stand Up en Survival Story) vallen uitstekend in de smaak bij het vooral jonge publiek. Handen c.q. vuisten gaan in de lucht en alles, maar dan ook alles wordt meegezongen. En dat terwijl ik zelf een paar weken geleden voor het eerst van de band gehoord had. De band is erg veelzijdig en gunt elkaar ook de ruimte om hun kunsten te vertonen. Het publiek krijgt o.a. solo’s van de drummer, bassist en de violiste voorgeschoteld. Vooral de drumsolo werd met luid gejuich bejubeld. Al met al een meer dan geslaagd optreden. Na vanavond hebben de Flobots er op zijn minst twee fans bij.

[nggallery id=780]