Fluisteraars en Turia, twee Gelderse blackmetalbands, hebben samen het album De Oord uitgebracht op het Duitse label Eisenwald. Beide bands hebben elk slechts één track op het album, maar naar goede blackmetaltraditie duren die wel ruim een kwartier.

 

Wat Fluisteraars en Turia gemeen hebben, behalve Gelderland en blackmetal, is dat ze op dit album hun meer psychedelische kant naar voren brengen. Op Oeverloos van Fluisteraars resulteert dat in een sound die toch nog eerder op pagan of op het atmosferische van de collega’s van Wiegedood leunt dan op psychedelica, maar we snappen tegelijk wel  dat ze psychedelisch als ingrediënt in de kijker zetten. Oeverloos is overigens een prima track die ondanks de epische proporties niet gaat vervelen en mooi bij de blackmetal-les blijft. Knap hoe de synths (of zijn het toch vervormde gitaren?) de spanning opbouwen in het klassieke stilte-voor-de-eindstorm-moment. En een heel knappe finale. Fluisteraars zijn meesters in de compositie.

 

Turia’s Aan Den Golven Der Aarde Geofferd is een ander paar mouwen. De intro is een stuk gedurfder en experimenteler dan bij Fluisteraars. Het psychedelische is hier aanvankelijk nog verder te zoeken dan bij hun collega’s, maar eens je in de vibe zit, haal je dat psychedelische er toch wel uit. Als geheel is Aan Den Golven … eerder extreme metal dan black. Inzake compositie is er een heel andere aanpak dan Fluisteraars. Hier wordt in het eerste deel telkens een extra laagje toegevoegd om de spanning op te bouwen. Een eenvoudige aanpak, maar hij werkt wel. Het rustige deel met het kerkorgeltje en de atmosferische eindsprint kunnen minder overtuigen, al is de piano heel mooi gedoseerd op de voorgrond gebracht. Soms bekruipt me het gevoel dat ik fracties van deze track een stukje zou willen doorspoelen omdat er maar weinig gebeurt.  Met een track van 18 minuten leg je lat ook wel heel hoog als band.

 

Samengevat kan ik stellen dat Fluisteraars en Turia op deze De Oord het Nederlandse blackmetal-landschap verrijken met nieuwe of hernieuwde invloeden en een vernieuwende kijk op de definitie of de grenzen van blackmetal.  Black kan dus ook emotioneel en breekbaar zijn. Wie denkt dat alle blackmetalbands hetzelfde klinken, vindt hier het absolute tegenargument. Klasse!