Het Amerikaanse For Against mag dan vooral bekend zijn binnen de wave kringen, maar met “Never Been” evolueren ze steeds verder naar indie pop. De teruggekeerde Harry Dingman III (gitaar, keyboard), Jeffrey Running (bas, zang, gitaar, keyboard) en nieuweling Nicholas Buller (drums, keyboard) hebben met ‘Never Been’ een mooi palet aan nummers in handen. Rustig opgebouwde nummers waarin emotie, maar ook diepgang in doorklinkt. Productioneel gezien klinkt het allemaal wat basic, maar bij For Against werkt dat in hun voordeel. Het geeft dit album de juiste, niet perfecte sfeer mee. Hoewel muzikaal niet helemaal te vergelijken maakt For Against wel dezelfde fasen door als het Engelse Feeder. Die laatste band floreerde ook in het van hard naar rustiger en gevoelig (zeker net na de dood van een bandlid). For Against maakt nummers met een kop en een staart waarin voldoende gebeurd om de aandacht er constant bij te houden. Vergelijkingen met Joy Division, The Smiths en REM in hun begindagen doemen nog wel op, maar het zou tekort doen aan de kwaliteit van dit drietal om het daarbij te laten. Mooie (luister) nummers als opener ‘Sameness’, ‘Different Departures’ en de sfeervolle afsluiter ‘You Fade’ geven dit album een eigen karakter. Gekoppeld aan pareltjes als het instrumentale ‘Black Willows’, het uiterst sfeervolle ‘Of A Time’ en het daarop aansluitende (tevens instrumentale) ’Per Se’ maken “Never Been” tot een hoogwaardig luisteralbum.