[singlepic id=5507 w=320 h=240 float=left]Een zinderende hitte verwelkomt het team van Rockportaal.nl als we in de middag arriveren in Park Brakkenstein. Vandaag vindt hier de tweede editie van het eendaagse metalfestival plaats. Dat het kwik boven de dertig graden is gestegen, kan de echte metalfan niet deren en het park is voornamelijk gehuld in zwart. De tweede editie van Fortarock pakt het groots aan, grote namen als Suididal Tendencies, Fear Factory, Killswitch Engage en Bullet for my Valentine zijn opgetrommeld om ook dit jaar weer tot een succes te maken. Park Brakkenstein is omgetoverd tot een waar festivalterrein met een buiten stage, een grote tent verschillende eetstandjes, een metal market en een aantal barren.

Om de grootste hitte te vermijden komen we iets later op de dag. Begin van de middag speelden al de Textures, Ex Deo en Hail of Bullets. Wij zijn net op tijd om de aanvang van Decapitated te aanschouwen. Het publiek verzamelt zich vooraan bij het open podium in de brandende zon. Zogauw de band begint, wordt er vooraan stevig geheadbangd, als navolging van de mannen op het podium. De muziek van Decapitated is hard, strak en voornamelijk onverstaanbaar voor de leek. Het optreden is een aaneenschakeling van dubbele bass, snoeiende gitaar en gebrul van de zanger. Gelukkig is er wél publiek voor.

[singlepic id=5543 w=320 h=240 float=right]Kort daarna start in de tent de vervanger van Deicide, Watain. Je reinste black metal. Compleet met vlammenwerpers lijken de mannen uit het graf opgestaan om hun muziek te vertonen. Wederom is er weinig te verstaan van de zang maar aan het publiek te zien leveren ze een prima show af. De geschminkte mannen spelen met veel gevoel voor drama hun nummers en als het ‘bloed’ over het publiek heen spuit, is ook onze fotograaf te laat om te bukken.

Tijd voor wat anders; op het buiten podium maakt de Amerikaanse Baroness zijn opkomst. In tegenstelling wat we hiervoor hebben gezien en gehoord, ontdekken we melodie en perfect op elkaar ingespeeld gitaarspel. De nadruk ligt voor deze heren op het muzikale spel waar dan ook veel tijd en concentratie naar toe gaat. Dat ze lol hebben in hun muziek is duidelijk te zien. Zanger John vindt een gulden middenweg tussen het publiek bespelen en opgaan in zijn eigen muzikale spel. Een band van hoge kwaliteit. Jammer dat de muzikale intermezzo’s soms zo uitgerekt worden dat de aandacht van het publiek verslapt. Gelukkig voeren ze op tijd het tempo weer op om de veeleisende metalfans aan hun zijde te houden.

Het publiek stroomt toe in de tent en velen zijn in afwachting van Behemoth. Een van de grotere namen in de ‘blackened death metal’ scene. Het ziet er indrukwekkend uit, een podium vol heidense tekens en vier geschminkte mannen in zwartleren kleding. De muziek van Behemoth staat voor alles wat niet christelijk is en dit vindt gehoor. Ze laten een strak gitaarspel horen en de muziek draagt kracht uit. Voor de echte Death Metal fans is een show van Behemoth waarschijnlijk een must.

 [singlepic id=5458 w=320 h=240 float=left]Na onze tocht door de hel, keren we weer terug naar het buitenpodium. Het is de beurt aan de Finse band Ensiferum. Dit is vinkingmetal, is mij verteld. En inderdaad, op het podium staan blonde langharige mannen met ontbloot bovenlijf en kilt aan (Het spreekwoord ‘het oog wil ook wat’ gaat hier helaas niet op). Achter de toetsen staat een vrouw, de eerste van vandaag op het podium. De muziek van Ensiferum lijkt een verhaal te vertellen, een combinatie van strakke basslijnen, gitaarrifs en sprookjesachtige zang tussendoor; strijdlustige muziek. Hier konden die vikingen vast wel iets mee in die tijd.

Terug naar de tent. Fear Factory is toch een band waarmee velen vandaag zullen zijn opgegroeid. Zowel binnen als buiten de tent verzamelt zich het publiek (inmiddels is de zon achter de donkere bewolking verdwenen). De muziek heeft een hoog ‘hoofd-mee-beweeg-gehalte’en in het publiek geniet ieder zichtbaar op zijn eigen manier. De een kijkt van een zijlijn toe en geniet in stilte, de ander gaat even helemaal uit zijn dak. Fear Factory laat zowel oude als nieuwe nummers horen en kan na afloop zichzelf een van de betere bands op Fortarock noemen. Een krachtige show.

[singlepic id=5504 w=320 h=240 float=right] Het hoogtepunt voor velen treedt kort hierna op bij het open podium. Het publiek is aanzienlijk ouder en de mannen van Kreator laten zich gelden. Het podiumdecor laat denken dat de mannen in een middeleeuws slot optreden. Zelfs als de verwachte regendruppels dan eindelijk beginnen te vallen, laten zowel Kreator en hun publiek zich niet uit het veld slaan. Slechts enkele zoeken de beschutting van de bomen op maar de fans wijken niet van Kreator’s zijde. Al vanaf begin jaren tachtig spelen deze Duitse mannen hun publiek helemaal wild. Het klinkt strak en zanger Mille weet zijn publiek op te zwepen.

Een ander hoogtepunt maakt daarna in de tent zijn opwachting: Killswitch Engage. Een week geleden stonden ze nog op het hoofdpodium op Metal Meeting Graspop en vandaag in Nijmegen op Fortarock. De mannen laten een energiek optreden zien met oude nummers als ‘My Last Serenade’ en ‘The end of heartache’, maar ook nieuwe nummers zoals ‘Starting over’ en ‘Save me’. Daar waar verlegen zanger Howard soms moeite heeft met het publiek meekrijgen, krijgt gitarist Adam D dit met wat showelementen zo gedaan. Meerdere malen gooit hij een blikje bier achterover, slaat hem kapot op zijn hoofd en gooit het blikje het publiek in. De mannen van Killswitch staan bekend om hun humor, maar vooral om hun ijzersterkte, strakke songs. Een machtig optreden waarbij ze nogmaals bevestigen dat deze band nog steeds verder omhoog klimt in de metalwereld.

[singlepic id=5521 w=320 h=240 float=left]Het is druk bij het laatste optreden op het buiten stage. Suicidal Tendencies kent zijn oorsprong in de begin jaren tachtig en heeft dan ook ruim de tijd gehad om een grote schare fans te verzamelen. Vele daarvan zijn, zo te zien, vandaag hier. Zogauw de eerste akkoorden klinken barst het publiek haast uit zijn voegen. Er wordt gedanst, gesprongen, gezongen. De stoere mannen krijgen hun publiek met gemak mee. Ook als de band je onbekend is, is het onmogelijk stil te blijven zitten. Strak gitaarspel, opzwepende bas, hier en daar soms zelfs een funky sound tussen de trashmetal door. Bij het laatste nummer worden ook familie en vrienden op het podium gehaald en ze sluiten dan ook af met een echt feestje. Suicidal Tendencies maken indruk en voor velen is dit dan ook het hoogtepunt van Fortarock 2010.

[singlepic id=5439 w=320 h=240 float=right]Dit is de te merken bij het laatste optreden van vandaag. De Britse Bullet for my Valentine heeft de twijfelachtige eer om de tweede editie van Fortarock af te sluiten. Het is verdacht rustig in de tent als de mannen beginnen. Gelukkig wandelen er na de eerste akkoorden nog wat mensen binnen. Bullet for my Valentine loopt een energieke, krachtige show zien waarin bekende hits als ‘Hand of Blood’, ‘Tears don’t Fall’ en ‘Scream Aim Fire’ voorbijkomen maar ook nummers van het nieuwe album ‘Fever’ doen het goed bij het overwegend jonge publiek. Ondanks de lage opkomst, geeft Bullet of my Valentine een prima show weg. Een waardige afsluiter!

 Complimenten voor de organisatie van Fortarock 2010. Een gevarieerd programma en genoeg voorzieningen om tegen de hitte in te gaan. Vanaf nu elk jaar een beetje groter? Dan zetten we over ’n paar jaar hier onze tent op.

[nggallery id=426]

[nggallery id=427]

[nggallery id=428]

[nggallery id=429]

[nggallery id=430]

[nggallery id=431]

[nggallery id=432]

[nggallery id=433]

[nggallery id=434]

[nggallery id=435]