De lucht is nog grijs en dicht bepakt als Fortarock losbarst in Park Brakkestein in Nijmegen. Voor de derde keer wordt Fortarock dit jaar georganiseerd en het belooft wederom een succes te worden. Ze zijn er al vroeg bij en om half 1 klinken de eerste gitaarakkoorden al door de bomen heen. Het is gedaan met de rust. De eerste bezoekers hebben er in ieder geval al zin in en wij ook!

Agnostic Front lijkt een ietwat vreemde eend in de bijt. De mannen laten een stevig staaltje hardcore horen tussen de lange metalharen, maar het wordt zeker gewaardeerd. Hier en daar zijn er zelfs bezoekers speciaal voor deze band naar het festival gekomen. Een aardige opwarmer voor wat er nog komen gaat en inmiddels breekt het zonnetje ook door.

[singlepic id=11160 w=320 h=240 float=right]Het is druk bij de tentstage als Gojira begint. Daar waar een van de bandleden nog een uitstapje maakte naar de Cavalera Conspiracy staan ze hier gelukkig weer in volle glorie op het podium. Thumbs up voor het geluid en daar maken ze gebruik van. Stevige gitaarpartijen en een rauwe zang. Een metalverantwoorde combinatie. Gojira is om te onthouden.

Snel naar de mainstage want daar is Parkway Drive al begonnen. Het tijdschema van fortarock staat strak afgesteld en voor wie niets wil missen, is het hard werken. Parkway Drive stond vorige week nog in een van de monsterlijk grote tenten van Graspop in België, vandaag doen ze het nog eens dunnetjes over in Nijmegen. Deze relatief jonge band maakt indruk. Zij het niet om de strakke gitaren en behendige drummer, dan wel met de gitarist die compleet met helm zich per rolstoel over het podium beweegt. Dat is rock en roll.

[singlepic id=11166 w=320 h=240 float=left]Inmiddels maken de bezoekers zich op voor het spektakel dat Ghost heet. Gehuld in zwarte gewaden komen de bandleden op. Muzikaal zit het goed in elkaar, dat moet ze nagegeven worden. Vele wenkbrauwen schieten even omhoog als de zanger van Ghost zijn opkomst op het podium maakt. Gehuld in een priestergewaad, geschminkt als de dood, wapperend met zijn wierook lijkt de beste man ons allen te vervloeken. De zang staat niet in verhouding met de kwaliteit van de muziek, maar het is wel vermakelijk om naar te kijken. Gelukkig zijn er geen slachtoffers gevallen wegens bedwelming door wierook.

[singlepic id=11167 w=320 h=240 float=right]Snel terug naar mainstage waar Dark Tranquillity al weer is begonnen. Deze Zweedse band gaat al een aantal jaren mee en kenmerken zich door een bijzondere sound. Het is metal, maar met volkse invloeden. Het kan het publiek matig boeien en weer valt het op dat het nergens druk lijkt te zijn. Dan maar even een hapje eten. En net als vorig jaar verdiend de organisatie credits voor de opbouw van het terrein. Er zijn voldoende barren, je hoeft nergens te wachten en bovendien een ruime keuze in eetvoorzieningen.

In de tent speelt Triptykon inmiddels de mensen naar zich toe. Triptykon is een project van Thomas Gabriel Fischer, die onder andere grondlegger was van metalbands als Hellhammer, Celtic Frost en Apollyon Sun. En we zijn deze beste man ontzettend dankbaar voor zijn uitstapje want dit is goede muziek! Gelukkig is de tent goed gevuld en langharige hoofden bangen gemoedelijk met de slepende gitaren mee.

Vorige week werden onze zuidelijke buren van Channel Zero nog omgetrommeld om halsoverkop een gat in het programma van Graspop te vullen en stonden ze voor duizenden op main stage te spelen. Vandaag bereiken ze een dieptepunt als ze halverwege het optreden nog een mager aantal toeschouwers overhouden. Of ze het nu zo slecht doen, teleurstellen of dat bezoekers liever (ruim) op tijd willen zijn voor de Paradise Lost. Ik weet het niet, maar indruk maakt Channel Zero vandaag niet. Desondanks laten ze muzikaal geen steek vallen en heeft de zanger het begrip ‘show must go on’ goed te pakken.

[singlepic id=11206 w=320 h=240 float=left]Het is beduidend drukker bij Paradise Lost in de tent. Velen hebben hier naar uit gekeken, een vleugje jeugdsentiment is te merken. Paradise Lost draait al een flink aantal jaren mee en de verwachtingen zijn hoog. De hoge verwachtingen worden echter wederom niet ingelost. Als enorme liefhebber van deze band op cd, snap ik dan ook niet waarom men dit nooit live weet waar te maken. Het geluid is slecht en zanger Nick Holmes komt ongeïnspireerd over. Jammer, een gemiste kans!

Al regelmatig kwamen de shirtjes van Sacred Reich voorbij gewandeld of gestuiterd vandaag. En dat ook bij dit optreden de bezoekers zich verzamelen is dan ook geen verrassing. Knap voor een band die sinds 1996 geen nieuw werk meer heeft uitgebracht. Een stevige mix van gitaren, strakke snelle drum en teksten met een boodschap. Zanger Phil Rind met zijn aanstekelijke glimlach maakt geen geheim van zijn politieke gedachten en gebruikt deze dan ook in zijn muziek. En het vindt aansluiting want op het veld wordt geheadbangd en meegezongen. De biertjes vloeien rijkelijk en dat is te merken. Het publiek komt eindelijk los.

[singlepic id=11222 w=320 h=240 float=right]Afsluiter in de tent is Immortal, een must-see voor velen. Compleet met geschminkte gezichten en zelfs vuurwerk halen ze alles uit de kast. Enkel de rook is op sommige momenten een beetje ‘too much’. Immortal laat een show zien die je van ze verwacht. Overal gaan hoofden tevreden op en neer. Ze sluiten af met een enorme knal die iedereen weer even bij de les haalt.

Fortarock 2011 wordt afgesloten door Arch Enemy. En dat kun je wel aan ze overlaten. Dreunende bas, scheurende gitaren en een verrassende zangeres voor degene die Arch Enemy nog niet kennen. Deze mooie dame weet wat grunten is en laat dit ook horen aan het onvermoeibare publiek. Maar ook de broertjes Amott halen het onderste uit de kan om het publiek te vermaken met geweldig gitaar werk. Het nieuwste album is goed vertegenwoordigd en de kenners genieten van deze afsluiter. Maar iedereen lijkt te genieten, aan het einde van zo’n dag kan het de band zijn, of juist van de biertjes, van het gezelschap. Tevreden bezoekers genoeg.

[singlepic id=11230 w=320 h=240 float=left]En dat maakt dat Fortarock 2011 weer de boeken in gaat als een geslaagd festival. Het was voor ons gevoel niet druk. Lag het aan het weer of de line-up? Het zal een vraag blijven, maar de opkomst lijkt dit jaar niet zo groot als andere jaren. Jammer, want ze missen een mooi feestje! Inmiddels hebben we van de organisatie gehoord dat het, gezien de kaartverkoop, drukker was dan vorig jaar. Hoe dan ook, volgend jaar zijn we er weer bij!

 

 

[nggallery id=918]

[nggallery id=917]

[nggallery id=916]

[nggallery id=915]

[nggallery id=914]

[nggallery id=913]

[nggallery id=912]

[nggallery id=911]

[nggallery id=910]

[nggallery id=909]

[nggallery id=919]