FratsenDe bandnaam Fratsen zal niet meteen een belletje doen rinkelen. Toch heeft deze band met voorman André Manuel een grootse reputatie in met name het oosten van Nederland. Manuel, die als cabaretier reeds 16 cabaretprogramma’s op zijn naam heeft staan, begon eigenlijk als popmuzikant. Vanaf zijn 19e was hij in zijn woonplaats Diepenheim al bezig met de band Fratsen. Eind jaren 80 werd dat wat serieuzer, maar in 1996, na een optreden op het Groningse Noorderslag hief de band zichzelf op.

In 2009 en 2010 deed de band een aantal benefietoptredens. In 2013 volgde wederom een optreden, dit keer kwam de band bij elkaar voor een optreden ter gelegenheid van het 40 jarig jubileum van de Diepenheimse Jeugdsoos Why Don’tcha, beter bekend als het Pand van Janna. Eind 2013 besloot de band weer nieuw werk op te nemen en op te gaan treden.

De oude zaal van de Melkweg is lang niet vol, maar ademt wel een verwachtingsvolle en gezellige sfeer. Al snel na aanvang is de toon al gezet. Manuel stelt dat hij met zijn vrienden op het podium staat, en zij spelen voor al hun andere vrienden in de zaal. En zo voelt het ook. Het is een weerzien tussen oude vrienden. Oude nummers worden woordelijk meegezongen. De Nederlandstalige teksten zijn belangrijk bij deze muziek. Ze zijn niet altijd makkelijk, of eenvoudig meezingbaar, maar ik merk dat ze bij het publiek in hun hart zitten. Zelf heb ik de voorgeschiedenis van de band niet meegemaakt, maar door de vrolijke en gemoedelijke sfeer voel ik me, en eigenlijk iedere bezoeker zich thuis in de concertzaal. De warme ontvangst van de vertrouwde nummers zoals In Ons Dorp, Pimpelmees en het geestige Wiebelen wisselt mooi af met het beluisteren van de nieuwe nummers van de net uitgebrachte cd Caspar. De stijl van Fratsen varieert van bluesrock tot punkachtige hoempapa tot sferische uitgesponnen songs waarin je prettig kunt verdwalen. Alle bandleden kunnen echt wel wat op hun instrument. Drummer Adri Karsenberg blijkt een uitstekende alleskunner, hij vormt de energieke motor van de band met zijn stuwende spel en zijn gevarieerde drumwerk. Bassist Frits Rietman is een fijn rustpunt voor andere de twee dynamische bandleden toetsenist Roeland Drost en zanger en gitarist André Manuel die er regelmatig schitterende solo’s uitgooit. Wat een pit, wat een drive en wat een plezier stralen deze mannen uit. Het publiek gaat los in een pogofeest en als er iemand onderuit gaat op de gladde door bier besproeide vloer wordt deze snel weer overeind geholpen. Echt een feest waarbij het moeilijk afscheid nemen wordt. Na twee uur spelen moet dat toch echt, en ook ik ben totaal gewonnen voor deze muziek en deze heren. Fratsen is terug en hoe!! Wanneer mogen we weer?