De Effenaar is niet zo vol als hij zou moeten zijn als je kijkt wat een mooie line up er vanavond staat. Waarschijnlijk omdat velen nog uitrusten van Koninginnedag. Het is wel al snel duidelijk dat het publiek dat er is, een prima publiek is, bestaande uit echte fans, getuige het aantal Blackout-shirts.

Opener Red Tape Parade hoort eigenlijk niet zo bij de andere twee bands maar weten toch de zaal te boeien met hun skatepunk. Het klinkt lekker stevig, de afstemming tussen zang en instrumenten is prima alsook het geluid. Ook leren we van deze Duitse heren het woord ”hop-ay” dat blijkbaar te pas en te onpas kan worden gebruikt. Het slaat dan ook aan, de hele avond door hoor ik het publiek het zeggen. We krijgen ook nog een geschiedenislesje in punk als ze verwijzen naar hun helden SNFU, de Canadese punkband. Helaas is deze band niet zo bekend bij het vrij jonge publiek. Ook doet FFAF’s Matthew nog een nummertje mee met de heren.

Na deze skatepunk is het dan tijd voor The Blackout. Wat een geweldig optreden zetten deze mannen neer. Het perfecte samenspel tussen beide zangers (Sean en Gavin) is geweldig en dynamisch. Sean verrast het publiek nog eens door midden tussen hen in te gaan zingen en beide heren kunnen zo mee doen met het kampioenschap microfoon-slingeren. Dat ze daar nog geen tanden aan zijn kwijtgeraakt is een wonder.

Tussen de nummers door is er tijd voor flauwe (vrouwonvriendelijke) grappen waar ze verbazingwekkend goed mee wegkomen. All good clean fun. Ze brengen een leuke selectie van oude en nieuwe nummers, hun single ”Hope” is wat mij betreft een uitschieter daar tussen.

Funeral For A Friend tenslotte laat zien een prima hoofdact te zijn, en hoewel ik me even afvroeg of er misschien niet meer Blackout- dan FFAF-fans in de zal zijn laat het enthousiasme van het publiek toch zien dat dat niet waar is. Helaas heeft Matthew wat last van een te zacht afgestelde microfoon en komt zijn perfecte zang  niet tot zijn recht boven de luide gitaren. Dat is jammer voor de rustigere nummers, op de ruigere nummers wil dat dan weer zeggen dat je heerlijk uit je plaat kunt gaan.

Helaas lijkt FFAF die avond de drive van The Blackout en Red Tape Parade te missen en moeten ze het toch echt van de kwaliteit van hun songs hebben. Al met al een prima concert, maar het had net wat beter gekund.