[singlepic id=7190 w=320 h=240 float=left]Eind 2007 heb ik voor het eerst live kennis gemaakt met de band Gare du Nord: in het Bavariahouse te Helmond was ik aanwezig voor een fotoverslag van een concertavond, waar deze band de headliner was. Na een aangename kennismaking met de band en een plezierig verblijf backstage met ze, was op het einde van de avond eindelijk het moment aangekomen dat ik de band, die ik tot op dat moment slechts van een CD’tje kende, live mocht aanschouwen. Het optreden staat me nog erg bij, de relaxte manier van presenteren, de kalme en rustige sfeer op het podium en vooral het gemak waarmee de nummers live met een geweldige impact gespeeld werden. Sindsdien heb ik de band nog enkele keren mogen aanschouwen, en vanavond in Tilburg staan ze in de Dommelsch zaal.

De band Gare du Nord is in 2001 ontstaan uit een samenwerking met Ferdy Lancee en Barend Fransen. Aanleiding is een soundtrack voor een eenmalige lounge avond bij onze zuiderburen. De samenwerking is schijnbaar goed bevallen, want sindsdien kan de band terug kijken op (In search of) Excellounge (2001), Kind of Cool (2002), muziek voor de serie Six Feet Under en voor de film Ghost Rider (uitgebracht in 2007). In 2003 begint de bant te touren met een negen man sterke bezetting, en 2005 is het jaar waarin het derde album Club Gare du Nord uitkomt. Sex ’n Jazz, Jazz in the City en Love for lunch zijn de laatste uitbreidingen van hun discografie, waarin medewerking te vinden is van o.a. Paul Carrack, Marvin Gaye en Dorona Alberti. Het optreden in 013 staat in het teken van hun allernieuwste album: Let’s have a Ball.

De deuren van de Dommelsch zaal zijn een uurtje voor aanvang van het optreden geopend, maar vlak na de opening komt de toestroom van mensen slechts mondjesmaat op gang. Een half uurtje verder zijn er hooguit 20 mensen in de zaal, en ik begin een voorgevoel te krijgen dat het een rustige opkomst gaat worden. Echter (gelukkig) klopt dit voorgevoel niet, want een kwartiertje voor aanvang komt de toestroom echt goed op gang, vinden de mensen hun weg naar de Dommelsch zaal en begint deze gezellig vol te lopen. De DJ staat vooraan lekkere laid-back lounge te draaien, en met een biertje in de hand is het afwachten dat de band opkomt.

Bij opkomst is de benedenverdieping van de zaal lekker vol, het balkon blijft gesloten: van een uitverkochte zaal is dus geen sprake. Opvallend is, dat bij de laatste optredens die ik meegemaakt heb, er geen support act aanwezig is. Hier zal wel een reden voor zijn, al is mij die niet bekend. Anyway, met een paar minuutjes vertraging betreedt de band het podium, en krijgt een warm onthaal alvorens een aanvang te maken met de set.

[singlepic id=7211 w=320 h=240 float=right]Tja, wat is er over de set te zeggen? Om te beginnen het ontbreken van (te veel) gepraat tussen de nummers door, wat ik zelf altijd als een pluspunt ervaar. Verder de muzikale perfectie en het (schijnbare) gemak waarmee de band de nummers vertolkt. Voeg daaraan toe de live absoluut indrukwekkende stem van Dorona, en het plaatje begint behoorlijk compleet te worden. Verder een erg sterk punt, afkomstig van 013 zelf: mijn oordopjes kunnen in mijn zak blijven, en ondanks dat ik mij vlak vooraan bij het podium bevindt, is de geluidskwaliteit ook daar uitmunted: weer een bevestiging van de geluidkwaliteit van de grote zaal van deze poptempel.

Dat deze mening door het publiek gedeeld wordt, blijkt als steeds meer mensen ‘moeite’ hebben om stil te blijven staan. Waarschijnlijk is de setlist ook met voorbedachte rade opgezet: meer swingende nummers zitten achteraan in de setlist, en als afgesloten wordt met het nummer Boogie is het voorste gedeelte van de zaal veranderd in een dansvloer. Natuurlijk is het niet toegestaan dat de band zomaar het podium verlaat: na een korte pauze krijgen we het indrukwekkende We still grow te horen, maar daarna is het dan toch echt afgelopen en is de band bij de merchandise te vinden om een krabbeltje op het zojuist aangeschafte album te zetten.

Ook deze keer geen metal, geen scheurende gitaren, geen wapperende haren, maar een avondje heerlijk laid back genieten van het jazz en lounge genre. Dame en heren van Gare du Nord: tot een volgende keer!

setlist: 1 – ouverture en… 2 – come to the ball 3 – marvin & miles 4 – I want love 5 – dish of the day 6 – yo que pasa 7 – almost there 8 – summertime 9 – back jack 10 – something in my mouth 11 – berlin beat 12 – a matter of time (unplugged) 13 – you’re my medicine 14 – love goes on and on 15 – beautiful day 16 – boogie… 17 – we still grow (toegift)

[nggallery id=587]