[singlepic id=3968 w=320 h=240 float=left]Zondagavond 14 maart: een half uurtje nadat de W2 z’n deuren geopend heeft voor ’t publiek, staat er nog steeds een rij. Voortekenen voor een goed gevulde zaal, wat dan ook bij binnenkomst bevestigd wordt. Niet uitverkocht, maar wel goedgevuld en gezellig vol. Er is nog tijd voor een biertje vooraf, en vervolgens een weg banen door ’t publiek om te kijken of er vooraan nog ergens een stekkie vrij is, waar ik als fotograaf mijn werk kan doen, zonder bij de betalende bezoeker al te veel in beeld te verschijnen.

Tot mijn positieve verbazing zijn de eerste 2 meters voor ’t podium nog vrij, en zelfs nadat Gare du Nord stipt op ’t aangekondigde tijdstip op ’t podium verschijnt, en “Ouverture” uit de PA klinkt, blijft het publiek een beetje schuchter om helemaal naar voren aan te schuiven. Is er dan sprake van een afstandelijke sfeer? Nou, niet bepaald. Een groot deel van ’t publiek, waarvan de leeftijd varieerde van heel jong tot (no offense!) heel oud had tijdens de swingende nummers moeite om stil te blijven staan, en er werd enthousiast meegezongen. Tijdens de rustigere nummers veranderde de sfeer van uitbundig naar intiem, en liet zangeres Dorona Albertie nog eens te meer horen wat voor een geweldige stem ze live heeft!

De nummers werden met korte anekdotes aan elkaar gepraat, en alle bekende nummers passeerden de revue. Bij de afsluiter Boogie (all night long) werd de solo van bassist Frank van Engelen enthousiast ontvangen, en kwam de zaal helemaal los. Hoewel afsluiter van de setlist, ontkwam de band er natuurlijk niet aan om de luid juichende zaal nog van een toegift te voorzien: dit in de vorm van het intieme “we still grow”.

Na het optreden was er alle tijd om CD’s te kopen en te laten signeren.

[nggallery id=291]