[singlepic id=17813 w=320 h=240 float=left]In 1982 verscheen de LP “City Baby attacked by Rats” van de punkrockers van GBH (Grievous Bodily Harm). De teksten stonden bol van kritiek op Britse en Europese cultuur, geweld, atheisme maar ook humor. De muziek was hard en snel en rasechte punk. In tegenstelling tot vele bands is dit viertal de sound trouw gebleven: op wat kleine zijstapjes middels speed metal invloeden in ’t begin van de jaren 90 na zijn ze puristische punk blijven spelen. Resultaat is een bekendheid bij iedere punker en metalhead en een reputatie om tot de meest invloedrijke punkbands te horen.

Op deze maandagavond staan Colin (zang), Ross (bas), Jock (gitaar) en Scott (drums) te spelen bij The Rambler. Een unieke aangelegenheid: waar maandag rustdag voor de kroeg en het personeel is, gaan de deuren vandaag speciaal voor dit optreden voor het publiek open. Redelijk vroeg verneem ik dat de voorverkoop een beetje tegen is gevallen, maar een steeds drukker worden terras geeft aan dat de band tegen een flinke opkomst aan mag kijken.

Het podium ziet er akelig netjes uit: drumkit in het midden, basversterker links, gitaarversterker rechts. Geen imponerende hoeveelheid apparatuur waar sommige bands zich mee profileren, hoewel de Marshall’s natuurlijk wel flink wat kunnen als het moet. Dat gebeurt dan ook bij opener Unique, en ik zie geluidsman Frans een beetje opkijken alsof de band tussen soundcheck en optreden het volume toch een streepje verder heeft opengedraaid op het podium…

[singlepic id=17819 w=320 h=240 float=right]Deze voortekenen zijn kenmerkend voor het hele optreden: de band speelt snoeihard, daarintegen ook nog eens retestrak en zet een sound neer die je eigenlijk 30 jaar terug in de tijd neemt. De temperatuur in de Rambler neemt merkbaar toe gedurende ongeveer een uur dat de band speelt, publiek wordt mee betrokken in het optreden, bier vloeit rijkelijk, teksten worden uit volle borst meegezongen en in een gemoedelijke sfeer wordt er stevig tegen elkaar aangebeukt!

Een beetje abrubt is het einde dan ook als de band stopt. Waar normaal gesproken om een toegift geschreeuwd wordt, is dit nu echt het einde van het optreden. “Te kort” is de algemene reactie om me heen, maar geldt dat niet voor ieder goed optreden? De temperatuur in de zaal is intussen zo hoog opgelopen dat de kroeg eigenlijk meteen leegloopt en iedereen op het terras met een biertje erbij de maandag ten einde laat komen. Een zeer geslaagde, en voor The Rambler een unieke avond…

[nggallery id=1499]