Ter promotie van de release van zijn nieuwe album Between Two Shores is zanger Glen Hansard bezig aan een Europese tour. In Nederland kent men de zanger misschien vooral doordat hij eerder het voorprogramma van Eddie Vedder verzorgde, maar ook van zijn eerdere werk met zijn band The Frames. Nu timmert de Ier al een aantal jaren solo aan de weg en strijkt hij vanavond neer in de Franse hoofdstad.

Volgens de website van Le Trianon, de zaal waar het vanavond allemaal te doen is, staat er geen voorprogramma op het programma, maar bij binnenkomst blijkt dat er weldegelijk een zanger op het podium staat. We horen dan ook nog een paar nummers van Eamon O’Leary, die met zijn repertoire de zaal in de juiste stemming krijgt. Het publiek kijkt en luistert aandachtig, waarna vervolgens de blikken toch even ronddwalen in Le Trianon. De zaal in Parijs lijkt misschien nog het meeste op Carré, een oud authentiek theater. Op het podium staat ondertussen van alles opgesteld en hieruit is al snel op te maken dat de singer-songwriter niet alleen naar de Franse hoofdstad is gekomen.

Glen Hansard trapt vanavond wel af in zijn eentje. Gewapend met gitaar brengt hij In These Arms ten gehore en meteen is het muisstil in de zaal. Je kan werkelijk een speld horen vallen en het is puur genieten. Om het publiek meteen kippenvel te bezorgen verwelkomt Glen een strijkerssectie op het podium en deze dames zorgen ervoor dat Gold een geweldig mooie uitvoering krijgt. Her en der worden de zakdoekjes tevoorschijn gehaald. Vervolgens komen ook een blazerssectie en de rest van de band op het podium en zo blijkt dat de teller ineens op elf muzikanten staat. Voor het eerst deze avond mag ook het publiek zich laten horen en zingt luidkeels Gloria mee, een cover van Them. De sympathieke singer-songwriter richt zich deze avond regelmatig tot het publiek, vertelt verhalen over de liedjes en ook grappige anekdotes. Tussendoor schromen de bezoekers van Le Trianon zich ook niet om iets te roepen en vooral de “We Love You’s” mogen op deze Valentijnsdag niet ontbreken.

Op de setlist prijken een aantal nummers van het nieuwe album, maar ook mogen de oudjes niet vergeten worden. Zo leverde hij met Didn’t He Ramble een schitterend album af en het prachtige nummer Wedding Ring wordt vanavond gezongen door de Curtis Fowlkes, een van de heren uit de blazerssectie. Le Trianon smelt bij de donkere zwoele stem van deze 67-jarige trombonist. Zo krijgt iedereen een kans vanavond om van zich te laten horen, het draait vanavond niet alleen om de kunsten van de singer-songwriter, die eens op straat in Dublin wat centen bij elkaar speelde. Zo hoorden we eerder al Rob Bochnik, een lid van The Frames, een nummer zingen, maar ook mogen de muzikanten laten horen wat ze allemaal in huis hebben.

De hoogtepunten blijven zich opstapelen vanavond en zo krijgt iedereen kippenvel bij het horen van de grote hit Her Mercy en is het volop meezingen op de klapper Falling Slowly. Deze Valentijnsdag eindigt voor veel stelletjes in de zaal een muzikaal hoogtepunt en dat terwijl er veel nummers juist niet over de positieve kant van de liefde gaan. Glen grapt nog, voor deze avond gaan we alleen maar liefdesliedjes spelen, dus na twee nummers zijn we klaar!

De avond in Parijs is echter nog lang niet klaar. Het toegift is er ook een om door een ringetje te halen. Wie dacht dat elf personen op het podium meer dan genoeg was komt bedrogen uit. Glen verwelkomt drie Iraniërs met wie hij op het nieuwste album ook heeft samengewerkt. Allereerst mogen de zeer zenuwachtige mannen een traditioneel nummer laten klinken, waarna de heren meespelen op de nummers van Glen Hansard. Hierdoor krijgen nummers soms een wat Oosters tintje. Dat is het beste nog te horen op publieksfavoriet Fitzcarraldo, waarop werkelijk alle muzikanten te horen zijn. Eventjes lijkt het dan ook de Seeger Sessions van Glen’s grote voorbeeld Bruce Springsteen. Qua lengte van het optreden begint hij wel op de Boss te lijken, want als het tweede toegift, met daarin nog een rol voor supportact Eamon O’Leary heeft geklonken zit de show er na zo’n 2,5 uur echt op. Wat een mooie avond in Le Trianon!