De nieuwe Belgische band Glitch bracht zopas zijn eerste EP uit. De groep uit kuststad Oostende houdt van industrial metal met een sausje van grunge en djent. Glitch ontstond uit Dedicted, een band die het tot op het podium van Graspop wist te schoppen. De EP omvat vijf nummers en die zijn samen een mooi visitekaartje van waar deze band voor staat.

 

De hoofdelementen op de EP zijn rockgerichte melodieën, agressieve gitaren (Fear Factory, Meshuggah, …) en een groepsgeluid dat soms echo’s heeft van Soundgarden, Deftones en Stone Temple Pilots.

 

Glitch is in de eerste plaats het geesteskind van Jason Vanacker. Na een hele periode van bands – behalve Dedicted ook nog Master of Waha – besliste Jason om zich vooral toe te leggen op het technische aspect van produceren en opnemen, en bouwde hij een eigen studio. Aanvankelijk was het de bedoeling om vooral achter de knoppen plaats te nemen, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en Vanacker besloot om opnieuw eigen nummers te schrijven, het drummen én het zingen te combineren en deze EP ook eigenhandig op te nemen en te producen.

 

De band bestaat voorts uit gitarist Ruben Platteeuw (ook al van Dedicted), gitarist Christophe De Ridder (van Consoulng Sounds-band Eleanora) en bassist David Colameo (van oa CMP). Christophe Dumarey van Dedicted kwam langs voor een paar backing vocals.

 

Van de vijf nummers op deze in eigen beheer uitgebrachte EP weten vooral Dusk en In Time de aandacht te trekken. Daarin hoor je o.m. de eerder aangehaalde industrial of zelfs wat nu metal, zonder dat het als een pletwals over alles heen dendert, zoals wel vaker gebeurt. Er ligt veel nuance en emotie in de melodie en elk instrument is nagenoeg evenwaardig in de totale geluidsmix. Een pluim voor de feilloze productie en mix!