Gods Monkey & ROOF - Popei (Eindhoven)Na de positieve review van het debuut van Gods Monkey uit de koker van Maurice van der Zalm stond ’t korte -slechts eerder genoemde en ROOF stonden op de bill- rock avondje in de Popei te Eindhoven hoog op de prioriteit lijst. Ondergetekende heeft het debuut expres niet in de speler gehad om eens lekker onbevooroordeeld een band voor het eerst te aanschouwen. Natuurlijk her en der wel wat meegekregen en enkele maanden geleden al eens ’n nummertje geluisterd op de website, maar echt een duidelijk beeld van wat Gods Monkey inhield was er nog niet. Tel daarbij op dat ROOF – ‘your no1 rock – it’s cool!’ – bekenden zijn, en u zult begrijpen dat het een avond betrof om naar uit te kijken.

Aangekomen waren de heren van Gods Monkey zojuist begonnen. Helaas leek het erop dat de meneer achter de knoppen nog niet wakker was (of een hekel heeft aan Gods Monkey), want eer het geluid fatsoenlijk tot me door drong stond ik met m’n neus zowat boven ’t pedaal van frontman Stephan. Een kwalijke zaak aangezien ’n dergelijke band met zulks geluid de zaal besmeurd en druipend van de smerig dampende rock achter dient te laten.

Een lang verhaal behoort tot de mogelijkheden. Echter, veel liever dan in herhaling vallen verwijs ik u naar voorgaande media welke het debuut Room for a Pony onder handen hebben genomen. Neem deze lovende woorden, dompel ze in een bad gevuld met vettige stoner-blues rock, plaats het op een podium en u heeft de heren live te pakken. Vooral de vocals van Stephan en het geweldige gitaargeluid van Chilco komen live zo genadeloos uit de verf dat er mijns inziens een gedrocht van een rockmonster aan de poorten van Eindhoven Rockcity staat om de gevestigde orde eens flink omver te knuppelen.

Een punt van kritiek dient hier wel aan toegevoegd te worden en dat is de podiumuitstraling van de gitarist. Als ik ’t me goed herinner waren mijn exacte woorden die avond: “..staat erbij als de drol die er vanmorgen werd uitgedrukt”. Ach, wellicht had mijnheer een kater.

Next up: ROOF!. Dit muzikaal meer dan uitstekend ensemble weet een lekkere combi tussen pop, rock en alles vernietigende rock neer te zetten. Laat dat laatste slechts met vlagen voorbij komen en ook direct hetgeen zijn waarin de heren exceleren en men krijgt live een wisselvallig optreden voorgeschoteld.

De poppy kant van ROOF luistert lekker weg, kan bestempeld worden als de hardere variant van Go Back to the Zoo, maar begint helaas al snel te vervelen. Debet hieraan de live vrij monotoon overkomende zang van frontman Martijn Simkens. Op het moment dat ROOF echter omschakeld naar full on rock mode wordt alles aan de kant geschoven en blazen de heren letterlijk de gehele zaal omver. Debet hieraan –ditmaal in de positieve zin des woords- is wederom frontman Martijn, dit keer met zijn gitaar als spreekbuis, en de geweldige drums in de vorm van Roy Moonen. Een grotere focus op het alternatieve en het Nederland zou een geweldenaar rijker zijn.

Gods Monkey website

ROOF website