Eigenzinnigheid valt bij Oswald Henke (het brein achter Goethes Erben) niet te ontkennen. Perfectie ook niet. Het voorprogramma is een film over Goethes Erben en, vooral, Oswald. Grappig op het moment wanneer Henke zijn broek schoongemaakt wordt in zijn kruis. Indrukwekkend wanneer hij vertelt over de zelfmoord van enkele vrienden. De emotionele pauze die hij laat vallen tijdens zijn gesprek over zijn gevoel bij de herfst is in de zaal duidelijk voelbaar.

Oswald is ook eigenzinnig als het gaat om het brengen van zijn muziek. Vanavond speelt hij in de eerste set de nieuwe plaat Am Abgrund integraal, terwijl de plaat officieel 5 oktober uitkomt. Via persoonlijke mailorder en tijdens de concerten is Am Abgrund wel te verkrijgen. Het maakt dat het publiek enigszins apathisch naar het eerste deel van het concert staat te kijken. Wel is duidelijk dat Goethes Erben niets van zijn zwartgalligheid en politiek/ maatschappelijk engagement verloren is. Oswald draagt, zoals altijd, eerder voor dan dat hij zingt. Sprekend en schreeuwend trekt hij het publiek zijn wereld in. Natuurlijk ontvangen Lazarus en Darwins Jünger de meeste respons van het publiek. De videoclips zijn namelijk al een tijdje te zien via de bekende kanalen. Meest indrukwekkend is het titelnummer waarin Oswald, samen met de mooi gemaakt video van een dansende ballerina bij de afgrond (zie de hoes van de nieuwe plaat), de danseres uitnodigt in de afgrond. Een fantastisch einde van een intrigerend eerste deel.

De tweede helft is een ‘best of’ set van Goethes Erben nummers. Daar waar in het eerste deel de muzikanten nog in het wit verschenen staan de heren vanavond nu in het stemmig zwart. Tijdens het swingende Der Eissturm, Nicht Bleibt Wie Es War (met dat heerlijke pianodeuntje), Märchenprinzen en afsluiter Mensch Sein kan het publiek niet stil blijven staan. Tussendoor laat Goethes Erben horen dat industrial (met slijptol en ijzer op ijzer slaan) ooit een kenmerk was. Het bevreemdende, slechts gesproken, Zimmer 34, het bevreemdende Mit Dem Wissen en het politieke Die Brut bewijzen dat. Andere opvallende nummers zijn het tegendraadse Kopfstimme en Angespukt waarin Oswald een ultradonker beeld schetst.

Oswald liep bij zijn eerste entree op het podium nog met een kruk, maar daar is tijdens het optreden niets van te merken. Wel geeft hij op het einde aan dat zijn adrenaline zijn mank zijn niet meer gaat oplossen. Vanavond is Goethes Erben indrukwekkend terug van nooit echt weg geweest. Gedegen en kwalitatief goed ondersteund door keyboard, elektrische gitaar en drums weet de dramatiek van Oswald de show weer eigenzinnig mooi te laten klinken.

Goethes Erben