Greg Holden heeft eigenlijk geen introductie meer nodig. Na zijn grote succes met het nummer The Lost Boy tijdens Serious Request is Greg een bekende naam in Nederland. Zijn shows in maart waren dan ook in no-time uitverkocht. Deze keer heeft Greg het echter iets groter aangepakt en speelt hij maar liefst negen shows in Nederland. Samen met zijn band en twee voorprogramma’s staat hij vandaag op het podium in de kleine zaal van de Effenaar.

Het eerste voorprogramma, genaamd Tiny Ruins, begint rond 20:00 te spelen in een tamelijk lege zaal. Verlegen komt Hollie Fullbrook, de oprichter van de band, het podium op. Wanneer Fullbrook de eerste noten aanslaat op haar gitaar wordt het muisstil. Tijdens het optreden wordt ze begeleid door een contrabassiste en een trompettist. De rustige folknummers krijgen hierdoor een zeer aparte sound. De set bestaat voornamelijk uit lieflijke nummers over belevingen en natuur.  Alhoewel de muziek erg mooi en puur is dwaalt de aandacht van het publiek toch af. Dit komt voornamelijk door gebrek aan afwisseling. Naast dat ieder nummer al erg lang duurt, lijken ze ook nog erg veel op elkaar. Hierdoor en door Fullbrook’s verlegenheid lukt het haar niet om het publiek aan zich te binden.

Dan is het de beurt aan Lelia Broussard. Het voorprogramma dat Greg Holden zelf heeft meegenomen. De uit New York afkomstige dame betreedt het podium al met een lach. Ze trapt af met het nummer Shoot For The Moon van haar album Masquerade. In vergelijking met de Tiny Ruins komt Lelia zelfverzekerder over en speelt ze meer up tempo nummers. Dat is net wat het publiek even nodig heeft. Tussen de nummers door maakt ze enkele grapjes om zo het publiek los te krijgen, want er hangt een veel te serieuze sfeer volgens haar. Om het publiek meer te betrekken bij haar set waagt ze zich aan een pop-medley bestaande uit onder andere Say My Name en Teenage Dream. Lelia doet haar werk als voorprogramma goed. Door haar vrolijke nummers en door zichzelf niet al te serieus te nemen creëert ze een gezellige en luchtige sfeer. Maar ook op het muzikale gebied mag ze er wezen. Ze heeft een dijk van een stem en haar nummers liggen prettig in het gehoor. Ze zingt nog enkele nummers van haar album Masquerade voordat ze afsluit met haar meest recente nummer Cannonball.

In de korte pauze tussen de sets van Lelia en Greg valt het op dat de zaal een stuk voller is geworden. Ook begint het publiek, dat qua leeftijd erg gevarieerd is, zich steeds meer richting het podium te bewegen. Wanneer de hoofdact dan eindelijk het podium betreedt maakt het publiek haar enthousiasme hoorbaar. Enigszins verlegen bedankt de singer songwriter de toeschouwers voor hun komst.

Greg Holden opent zijn set met een gloednieuw nummer genaamd ‘I Need An Energy’, dat in oktober zal worden uitgebracht.  Wanneer hij begint met spelen is het in de zaal weer muisstil. Greg staat echter niet alleen op het podium, er is ook een drummer en bassist meegekomen. Daarnaast staat Lelia Broussard ook weer op de bühne, maar dit keer als gitariste en achtergrondzangeres. Na het eerste nummer klinkt er weer een groot applaus waarop Greg nogmaals laat blijken hoe erg hij iedereen zijn komst waardeert.
Wanneer Greg na enkele nummers Hell & Back inzet komt het publiek nog wat losser. Tijdens het refrein begint de zaal voorzichtig mee te zingen, wat vervolgens nog eens wordt aangemoedigd door Greg zelf. Een aangename verrassing is dat de nummers live krachtiger klinken dan de opgenomen versies. Dit zorgt ervoor dat verveling uitblijft. Er zit genoeg variatie in de set en Greg weet een energieke show neer te zetten.

Greg houdt overduidelijk van het vertellen van verhalen en heeft daarvoor muziek als middel gekozen. Zo vertelt hij in het nummer Empty Hands hoe het voelde om vanuit New York terug naar huis te gaan met lege handen. Oftewel hoe hij zich voelde tegenover zijn vrienden en familie over het feit dat hij toentertijd eigenlijk nog niets had bereikt. Zijn verhuizing naar New York is een vaak terugkerend onderwerp in zijn nummers. Dit was dan ook een van zijn grote inspiratiebronnen tijdens het maken van het album I Don’t Believe You. Zo schrijft hij over het gemis van zijn familie en vrienden, de onzekerheid van het muzikantenbestaan en de drang om het te maken in New York. Dit komt voornamelijk erg duidelijk terug in het nummer Following Footsteps.

Na enkele bekendere nummers gespeeld te hebben is het tijd voor het nieuwe nummer Save Yourself. Met de poëtische lyrics en goede hook heeft het zeker hit-potentie. Dan verlaat de band het podium en speelt Greg alleen The Lost Boy, het nummer dat voor zijn succes in Nederland zorgde. Hoewel het publiek eigenlijk vrijwel het hele optreden stil is geweest, is dat bij dit nummer niet meer van toepassing. Het is alsof ze er speciaal op hebben gewacht. Het nummer wordt dan ook woord voor woord meegezongen.
En alsof The Lost Boy alleen niet genoeg is als toegift besluit Greg ook nog Bar On A te spelen. Een zeer goede afsluiter van de avond aangezien het catchy nummer uitnodigt tot meezingen. Wanneer de hele zaal zich tijdens het refrein laat horen zie je Greg stralen.
Op het eind bedankt hij nog iedereen en zorgt er vervolgens voor dat hij zo snel mogelijk bij de merchandise te vinden is. Want deze bescheiden muzikant neemt uiteraard de tijd om zijn fans te ontmoeten en persoonlijk te bedanken.

Na het horen van enkele nieuwe nummers ben ik erg benieuwd wat deze Schotse muzikant in oktober voor ons in petto heeft. Hoe dan ook, Greg Holden is een naam waar we in Nederland nog veel van gaan horen.

Setlist: I Need An Energy – The American Dream – Hell & Back – She’s Got Something – Empty Hands – Following Footsteps – Coney Island – I Won’t Forget – I Don’t Believe You – Home – As Far As I Can – Save Yourself – The Lost Boy – Bar On A