Groezrock 2014De Groezrock zaterdag vangt bij ontwaken lekker aan. Vanuit het tentje zorgt het doorbrekende zonnetje voor een aangename temperatuur. Helaas heeft de zon evenveel moeite om tussen de wolken door te komen als het gros van ons gezelschap heeft met ontwaken. Na het broodnodige ontbijt en de eerste (voorzichtige) slokken van het ochtend pilsje staat eenieder weer paraat. De zon zou zich echter slechts sporadisch vertonen gedurende de dag, wat een bijzonder frisse 2014 editie van Groezrock opleverde. Gelukkig sijpelde deze frisheid ook door in de programmering van dit jaar.

Omstreeks half vier trapt de muzikale dag voor ons af op het Etnies Stage met de Antwerpse hardcore band The Setup. Groez gangers blijken fanatieke kids aangezien de Etnies Stage op dit tijdstip al zo goed als vol staat. The Setup zet een voor hun typische set neer die ietwat meer leunt op de vorig jaar verschenen vierde langspeler ‘This Thing of Ours’ dan het oudere materiaal. Gedegen, strak en intens. Verrassen doen de heren me echter al geruime tijd niet meer.

De metalcore band Bury Tomorrow op de MacBeth stage bleek de revelatie van de dag. Ram lompe metalcore met een frontman waar je u tegen zegt. Niet dat mijnheer in kwestie zo groot is, maar de manier waarop hij ‘zijn’ band leidde naar een van de sterkste sets van de dag is noemenswaardig. Een cirkelpit vanaf het podium om de PA heen (met gemak 30 meter verderop!) is een ding wat niet veel beginnende bands voor elkaar krijgen. Los daarvan wist ook de gitarist/backing zanger indruk te maken met zijn clean vocals. Goed verwerkte zanglijnen met een bloedmooie stem. Chappeau!

Tijd voor Judge. De van New York afkomstige hardcore band wist in de jaren tussen ’87 en ’91 furore te maken als extreme straight edge band. De heren bleken het nog niet verleerd tijdens een van hun reünie shows op Groezrock. Rauwe en straight edge oldschool hardcore die er voor zorgde dat de Etnies Stage uitpuilde en de gelukkige aanwezige vooraan van links naar rechts vlogen.

Al de gehele dag uitkijkend naar 22.30 main stage waar het Zweedse The Hives hun kunstje komen vertonen. Deze band prijkt al jarenlang hoog bovenaan mijn ‘must see’ lijstje, niet in de minste plaats omdat The Hives door menigeen beschreven wordt als een van de betere live bands. En terecht kom ik achter! Vooral Howlin’ Pelle Almqvist weet met zijn uitermate aanstekelijke energie en non-stop grappige opmerkingen het publiek binnen no time warm te krijgen. Dat het niet enkel de show is wat de tent uit zijn voegen doet laten barsten moge duidelijk zijn. Vooral de hits Hate to Say I Told You So en Tick Tick Boom zorgen voor een weergaloze storm vooraan bij het podium.

Met The Offspring wist Groezrock dit jaar een fikse afsluiter te boeken. Toen het nieuws dat de heren hun legendarische album Smash integraal zouden spelen bekend werd was er natuurlijk helemaal geen houden meer aan. Muzikaal niet bijster sterk, maar ook zeker niet vervelend, vliegt de show voorbij. Hit na hit zingt en springt het publiek erop los en de set verveeld dan ook werkelijk geen moment. Oud, zowel in muziek als uitstraling, maar desondanks een afsluiter om u tegen te zeggen.