H2O neemt geen eigen voorprogramma mee. In plaats daarvan wordt dit ingevuld door wat lokaler punkgeweld. Hoewel de kwaliteit van de bands wisselt is er slechts een matige dosis PMA (Positive Mental Attitude, de filosofie van H2O’s frontman Toby) nodig om er aardige dingen over te zeggen.

De eerste band is Jan Kut en Zijn Maten die duidelijk voor eigen publiek spelen, de frontman ziet veel bekenden in de zaal. Ze spelen een opvallend strakke set oldschool hardcore met af en toe een metalriffje er tussen door. De strot van de zanger klinkt alsof hij dagelijks met scheermesjes gorgelt, maar past prima bij de muziek.

Daarna speelt Superhero Status. Over de frontman’s energie valt niet te klagen. Hij beweegt zich over het podium alsof hij voor een volle Arena staat. De rest van de band lijkt echter wat solistisch te spelen en heeft wat moeite het publiek te betrekken bij hun spel. Op zich spelen ze echter zeker niet slecht en ze brengen de diverse punk covers met grote overtuiging.

Bij de derde bans is het al wat drukker geworden. Muzikaal ligt het Belgische Convict (terug van weggeweest) waarschijnlijk het dichtst bij het geluid van de hoofdact. Prettige hardcore die meer gemeen heeft met de wat meer standaard punkrock, gezongen door een frontman met een prettig stemgeluid.

Als dan H2O opkomt is het ineens bomvol in Dynamo. Het publiek is wellicht wat tam, maar de hits als Nothing To Prove worden natuurlijk goed meegezongen. Nieuwe nummers als Skate! blijken ook zeker prima in de smaak te vallen bij het publiek. Toby geeft aan bijzonder positief te zijn over enkele dames die in de voorste linie helemaal uit hun dak gaan.

Het geluid is prima in orde, de band speelt vol overgave en de sfeer is super. Jammer genoeg spelen ze niet helemaal door tot eerder gecommuniceerde acht uur maar met een afsluiter als “What Happened?” is de set toch zeker compleet en bevredigend.

Na afloop spreek ik Toby nog heel even in de hal van Dynamo over zijn optreden, zijn sportieve zoon en de inspiratie die hij is voor vaders die van punkrock houden. Hij laat zien dat hij vol zit van de PMA waar hij over zingt en hij laat zien 1 van de warmste persoonlijkheden in de punkrock te zijn.