The end starts here, maar ook dit cd-tje begint gewoon heel ouderwets met nummer een.

Dat dit nummer al meteen het einde is, vind ik een goed begin. Headcharger brengt ons smerige, groovende rock ‘n’ roll met een metal randje. Met het titelnummer dat volgt zakt het gevoel een beetje in, maar gelukkig pakken ze de draad daarna weer op. Zanger Seb rochelt en kreunt als een nicotine junk met astma en loodst deze Franse band door de nummers heen. Op het moment dat het zaakje allemaal een beetje op elkaar begint te lijken en dus een nogal saai wordt, zetten ze het rustige “Harvey Keitel`s Syndrome” in. Jammer dat dit niet een knaller van een ballad is want dat had deze cd zeker naar een hoger niveau getild. Dat gewenste hogere niveau wordt daarna wel weer bereikt met “Would You” waar een heerlijke mondharmonica solo in zit. Waarna deze gasten uit Normandie lekker doorgaan tot het einde. Kortom “The End Starts Here” bied ons 14 raggende songs die lekker smerig klinken. (12 was misschien genoeg geweest maar ach, dat is muggenziften)  Headcharger gaat je ook nog wel een keertje verrassen op een of ander festival. Tot die tijd kun je jezelf wel met deze cd bezig houden.