Een avond met negen bands uit zeven verschillende landen en maar een podium. Voeg een horde fans toe met allemaal één grote passie, namelijk folk/pagan-metal en je krijgt een zeer geslaagde avond waarin voor elke bezoeker wat wils te horen valt. Met natuurlijk een aantal oude rotten binnen het genre als Arkona (Rusland) en Finntroll (Finland), maar ook een aantal nieuwe bands Skálmöld (IJsland) en Trollfest (Noorwegen). Natuurlijk ook nog een aantal namen die niet mogen ontbreken binnen het genre zoals Alestorm (Schotland), Turisas (Finland) en Dornenreich (Australie). Als laatste maar zeker ook geliefd onder de folk-metal fans, Wintersun(Finland). Deze hele rij bands bij elkaar was samen de basis voor Heidenfest in de 013 in Tilburg welke plaats vond op zondag 9 oktober 2011.

Er kwamen een aantal bands waarvan ik zelf nog niet veel vernomen had, een paar bands waarvan ik nog nooit een live optreden had gezien, maar ook een paar waarvan ik wist dat het feest zou worden. Met zoveel bands uit het zelfde genre is het ook moeilijk om van alle bands iets te kennen, maar dit zorgt wel voor een soort gewenste nieuwsgierigheid.

Het eerste optreden begon al rond half 3 in de middag. De spits werd afgebeten door Skálmöld, een band die nog vrij nieuw is in de folk-metal scene. Ze hebben in 2010 hun eerste album uit gebracht en hebben vrijwel nooit buiten eigen land, Ijsland, gespeeld. De zaal stroomde al gauw vol. Bij het tweede nummer was de menigte al in de sfeer gekomen en stond men al te dansen. Dit is als je het mij vraagt de complimenten waard voor een dergelijk nieuwe en vrij onbekende band. Ze hadden het publiek dus snel om hun vingers gewonden maar wisten ook tijdens het optreden veel aandacht te besteden aan bewegende menigte, waardoor de sfeer er gedurende het hele optreden in bleef zitten.

Na een heel sterk begin van deze dag was de tweede band aan de beurt, Todtgelichter. Bij opkomst was het een hele verschijning: ze waren allemaal in het wit gekleed, geschminkt en zelfs de haren waren in deze kleur geverfd. Bij het eerste nummer leek de sfeer die Skálmöld had gebracht niet meer aanwezig te zijn, maar deze kwam gedurende het optreden wel weer terug. Dit heeft echter wel een tijdje geduurd, maar naar mate de nummers wat harder en opzwepender werden, werd het publiek ook enthousiaster. Het was jammer dat het optreden niet helemaal strak uit de verf kwam. In het begin was de zang niet goed te horen, maar uiteindelijk mocht het optreden er zeker wezen. Om de puntjes op de i te zetten heeft de band na het optreden een aantal posters in het publiek gegooid.

Hierna kwam een ook nog redelijk onbekende band. Eigenlijk begon dit meteen met een groot feest, het intro deuntje spoorde de fans al aan om te gaan dansen. Het was Trollfest die de show kwamen stelen. Dit feest is gedurende het optreden niet minder geworden! Nummers als Brakebein en Der Jegermeister zweepten het feest nog even extra op. Er was zelfs nog even tijd om samen een cirkel-pit op te zetten. Het publiek was razend enthousiast en de muzikanten straalden het zelf ook uit. De zanger die opkwam in een bierfleskostuum en de rest van de band in ruige kleding met bont en leer maakten het geheel tot een mooi plaatje. Deze band zal denk ik bij velen van de bezoekers bij blijven. Sommige van de fans hebben hen na de show ook nog even kunnen spreken omdat ze na de show ook in het publiek te vinden waren, wat ik zelf altijd wel een plus punt vind.

Vervolgens kwam Arkona, een bekende band onder de folk/pagan metal. Zoals door menig fan werd gezegd: “zeer leuke muziek, al verstaat bijna niemand het.” Ze speelden erg strak en hadden ook qua aankleding iets meer gedaan dan de gemiddelde band. De zangeres had een speciaal aangeklede microfoon en iedereen was in Russische klederdracht. Ook hier was iedereen vanaf de eerste noot in de stemming en dit werd bevorderd door de toevoeging van een doedelzak en fluit. Dit gaf de muziek net iets extra opvallends wat het een interessante band maakt om naar te luisteren. Het zag er naar uit dat de band voldeed aan wat de fans ervan verwacht hadden. Ik had ze nooit eerder gezien, maar ze hebben me ook nog niet helemaal overtuigd. De sfeer was gezellig, maar het feest was nog niet geheel los gebarsten.

Na Arkona kwam Dornenreich, een voor mij onbekende band. Dit was ook een wat minder bekende band onder de folk-metal fans. Dit viel jammer genoeg ook te zien aan de opkomst. Het leek of het hele publiek massaal had besloten op zoek te gaan naar een eetgelegenheid. Het was namelijk rond zessen en dat is toch de Brabantse etenstijd. Wat opmerkelijk is en ook wel de complimenten waard is naar mijn mening, is dat deze band geen basgitarist bezit. Ze hebben alleen een violist, gitarist en drummer. Ze hebben met zijn drieën een goede relaxte show neer weten te zetten. De muziek was in verhouding tot de andere bands namelijk net iets rustiger. Ook werd er minder in gezongen.

Voor de volgende band zijn, als je het mij vraagt, weinig woorden nodig: Alestorm. Nog voor het optreden begon was het heel druk in de zaal. Toen ze begonnen met spelen was het meteen een gekkenhuis. Er waren maar weinig plekjes te vinden waar je niet vanzelf mee ging bewegen op de muziek. De fans waren er erg over te spreken en hebben dan ook elke mogelijkheid genomen om een moshpit te starten. De band speelde oude bekende nummers, als “Captain Morgan’s Revenge”, deze mochten niet ontbreken. Met een nieuwe keyboard speler en een nieuw album was het optreden een groot succesverhaal. Al was de band kwalitatief niet zo goed als ze tijdens andere optredens zijn, de fans leken hier geen last van te hebben.

Hierna kwam een voor de folk-metal kenners een behoorlijk bekende band Turisas. Een erg opvallende verschijning. Na al de eerder genoemde kledingstijlen viel deze band toch het meeste op. Als altijd waren ze geschminkt in rood met zwart. Er waren dan ook vele fans die deze print overgenomen hadden. Behalve een aantal nummers van hun nieuwe album “Stand up and fight”, speelde de band ook nog een aantal oude bekende nummers. Dit viel meteen te zien aan het publiek dat vrolijk inhaakte op nummers als Battle metal en een eigen versie van Rasputin! Deze brachten de sfeer er goed in en deze werd dan ook gedurende het gehele optreden behouden. Het leek echt met de minuut gezelliger te worden in de zaal. Ik vond het mooi om te zien dat een dergelijke reeks bands het voor elkaar weet te krijgen telkens opnieuw de sfeer er in te houden. Het is namelijk een erg lange dag.

De avond was bijna afgelopen maar er was nog tijd voor twee bands, met als eerste Finntroll. Dit was ook de eerste band die een wat hardere stijl had dan de voorgaande bands. Er bleken veel fans te zijn gekomen voor deze band en dat was ook zeker de moeite waard. Tijdens de show werden oude maar ook nieuwe nummers gezongen. De sfeer in de zaal zelf leek in het begin uit te blijven. Hoe langer de band aan het spelen was, hoe actiever het publiek toch weer begon te worden. En ook deze band wist er een feest van te maken in de zaal. Met nummers als “Trollhammeren” wisten deze Finse mannen het toch weer klaar te spelen.
De laatste band van de avond was Wintersun. Er bleken vele aanwezigen gewacht te hebben op deze band. Ze speelde net als Finntroll net wat harder qua muziekstijl, maar zijn zeker niet minder geliefd. Al kwam onder de fans vaak naar voren dat men het jammer vond dat ze al 7 jaar geen nieuw album meer hadden uitgebracht. Toch speelden ze wat nieuw materiaal zoals het nummer “The way of the fire”. Dit is van hun tweede cd, maar deze is nog altijd niet officieel gereleased. Zelfs na al deze minder positieve berichten werd het ook hier weer een feestje. De nummers waren opzwepend en de fans stuiterden nog altijd vrolijk door de zaal. Met nummers als “Starchild” stalen ze de show en sloten deze avond zeer waardig af.

Tegen het einde van het optreden begon het rustiger te worden in de zaal. Velen waren bij het begin van deze dag al aanwezig en zijn tot vrijwel het einde gebleven. Aangezien het pas rond middernacht afgelopen was, was het dus een erg lange dag. Na alles wat ik er van gezien en gehoord heb, is er weinig geklaagd, veel gefeest. En was het dus zeker wel de moeite waard om te komen, vooral als dit genre je smaak is.