De show van Helmet in de kleine zaal van de Effenaar op 3 november is een herkansing van het op 30 september afgelaste optreden van de band.

Helmet is één van die in Europa minder bekende bands die een grote stempel hebben gezet op de ontwikkeling van de nu metal. Grote metal acts als Pantera, the Deftones, Rise Against en Tool noemen Helmet als belangrijke inspiratiebron. Helmet is ontstaan uit een ongewone mix van invloeden. Oprichter en gitarist Page Hamilton kwam naar New York om jazz te studeren, maar raakte in de late jaren 80 geïnspireerd door post-punk bands als Sonic Youth, Black Flag en Killing Joke. Hij vormde een groep die deze agressie en rauw energie koppelde aan jazzy ritmes en harmonieën. Deze band, Helmet was het East Coast antwoord op de (toen nog) underground sensatie Soundgarden uit Seatle.

2014-11-03 - helmet - 001Gedurende de meer dan 20 jaar en 7 studio albums van de band is Page Hamilton de enige constante factor in de band gebleken, de overige 3 bandleden, drummer Kyle Stevenson, Dan Beeman en Dave Case zijn allemaal na de heroprichting van 2004 tot Helmet toegetreden.

Omdat succesalbum ‘Betty’ 20 jaar geleden verscheen wordt dit album tijdens deze tour integraal gebracht, samen met een keur aan hits uit het rijke oeuvre van de band.

Helmet trapt de show af alsof de duivel de band op de hielen zit: Wilma’s Rainbow, I Know en Biscuits For Smut zijn achter elkaar door gespeeld met nauwelijks ruimte voor applaus als Page zich voor het eerst tot het publiek richt met een kort maar vriendelijk “Thank you”. Helmet verkeert duidelijk in topvorm en speelt vol overtuiging.

Wat volgt is Milquetoas’, een nummer dat exemplarisch is voor de kracht van Helmet, tegendraadse ritmes met knallende drums, loodzware bassen en grommende gitaarriffs, een fundament waarover Page zijn gruizige leadgitaar en duistere teksten kan brengen. Tegendraads, maar o zo catchy en voor mij een van de hoogtepunten van de show. Maar veel tijd om na te genieten is er niet, Helmet heeft haast en het volgende rustpunt ontstaat pas weer in het intro van Beautiful Love, door Page op een speciale melodieuze gitaar en versterker gespeeld, maar na het intro gaat de distortion weer vol open en knalt Helmet er weer vol in. De afsluiter van Betty, Sam Hell is weer een hoogtepunt, drummer Kyle wordt even wat welverdiende rust gegund en Page zingt en speelt de bijna country achtige melodie over een loodzware riff van bas en gitaar: kippenvel!

2014-11-03 - helmet - 015Na de integrale opvoering van Betty is de koek nog lang niet op! Wat volgt is een dwarsdoorsnede van alle Helmet albums vanaf Strap it on uit 1990 tot Seeing Eye Dog uit 2010. In totaal speelt Helmet ongeveer 2 uur en in die tijd weten de heren 25 nummers te spelen, allemaal even strak en intens. het stembereik van Page is wat kleiner geworden dan in de jaren 90, maar dat maakt hij ruimschoots goed door de intensiteit waarmee hij de teksten uitspuwt. Publieksfavorieten van de avond zijn buiten de hits van Betty Bad Moon met zijn geweldige gitaarriff en afsluiter Brand New. Meest opvallende nummer in de set is Impressionable dat op geen enkel Helmet album staat, en door Page wordt aangekondigd als: “probably the oldest rock and roll song ever, from ’89 or something, and it is shitty too”.

Helmet speelt een geweldige show in de Effenaar, steenhard, retestrak en geïnspireerd; ruim 2 uur pure rock ’n roll. Tekenend voor de band is dat alle leden na de show uitgebreid de tijd nemen om handen te schudden met het publiek.

Ik heb genoten en kan niet wachten tot ergens in de eerste helft van 2015 het nieuwe Helmet album uitkomt.