Aan het eind van de jaren tachtig werden ze naar voren geschoven door Gene Simmons van Kiss. Toen een veelbelovende band en met bijvoorbeeld hun cd Sahara maakten ze de verwachtingen ook ruimschoots waar. Sindsdien is het een beetje halen en brengen geweest met de band en de line-up. Na ruim twee decennia komt House Of Lords echter met hun nieuwe cd Big Money.

Van de originele bezetting is alleen James Christian over. De zang- en schrijverskwaliteiten (samen met componist en vriend Mark Baker)zijn hierdoor wat gewaarborgd. Jimi Bell (gitaar) en BJ Zampa (drums) zijn echter ook alweer tien jaar bij de band en met Chris McCarvill op bass is House Of Lords terug. Worden we nu verrast op Big Money? Nee, dat is in geen geval het punt. House Of Lords maakt gewoon rockmuziek volgens het basisrecept voor een lekker nummer. Hierdoor schurkt het wel eens naar wat vergelijkbare bands. De opening van Someday When zou een Def Leppardnummer kunnen zijn en in Searchin’ zou je wat David Coverdale kunnen herkennen. Waarbij in Someday When de samenzang ook heerlijk klinkt. Voor mij niet storend en de nummers zijn zeker geen kopieën. Verder is House Of Lords heel goed in staat om een groot publiek te trekken door de variatie in nummers. Titelnummer Big Money (waarin een voorzichtig politiek statement wordt neergezet) en slotnummer Blood kennen een lekker herkenbare riff die door de groove dwars door het nummer heen stoot en daarmee de basis legt voor een portie lekkere rock. Daarnaast zou de cd niet compleet zijn door een mierzoete ballad. The Next Time I Hold You is zo’n prachtig product, compleet met strijkers op de achtergrond. Daarnaast nummers met een kop en een staart met een duidelijk couplet en meezingrefrein. Titels als Living In A Dream World en Run For Your Life laten regelmatig ongevraagd mijn stembanden in alle hoedanigheid trillen. Hologram is op de cd voor mij het enige minpuntje. Naast de andere nummers is het een niemendalletje dat goed opgebouwd is, maar wat gedateerd en simpel overkomt. House Of Lords heeft met Big Money gewoon een fraai schijfje op de markt gezet en zijn nog niet uitgespeeld. Dat bewijzen ze hier wel. Geen verrassingen, maar een cd die binnen het genre een plaatsje verdient.