Een Nagual is iemand die fysiek en psychisch in een dier kan veranderen volgens de volksvertellingen uit Mexico en omstreken. Het uit Chicago afkomstige I Klatus kan dat ook maar dan met muziek: alles komt tezamen op Nagual Sun, de derde full length plaat van deze in 2005 opgerichte band.

Nu zou je denken dat het hier om een stoner plaat gaat, vanwege de woestijn op de hoes, maar I Klatus noemt hun genre beyondcore. Gekkies, hun stijl ligt ergens tussen doom, sludge en stoner in. Het is natuurlijk nauwe familie van elkaar en dat beseft de band goed op Nagual Sun. Doomriffs worden omgezet in vloeibare stonerriffs en er komt  zelfs wat blues bij kijken tijdens Sorcerer’s Gaze, waarna er een black metal blastbeat langsraast. Ja, het kan, mag en het gebeurt op de plaat en het klinkt niet onaardig.

Wat vooral heel mooi aan de plaat is, zijn de originele geluiden. Waar veel doom/sludge bands vooral gaan voor het idee ‘hoe zwaar en/of verdrietig kunnen we klinken’, hoor je dat I Klatus vooral aan het experimenteren is met geluid en soms ontstaat er daardoor een hele rare industriële sfeer. Zo hoor je op Serpent Cults echoënde robotkrekels op de achtergrond en klinkt het alsof stalen buizen zachtjes tegen elkaar worden geslagen in het nummer The Alivist waar, na de 3e minuut, een heerlijke stonergroove riff tevoorschijn komt die je regelrecht meeneemt de woestijn in en je daarna alleen achterlaat met een slepende doomriff op de achtergrond die eeuwig duurt.

Op het laatste nummer Final Communion hoor je dat de twee zangers/brullers ook best kunnen zingen. Vaak wordt een brul of grunt teveel gebruikt en is het effect ervan verdwenen als heel het album er vol mee staat. Dat is op dit nummer niet zo; er wordt gezongen zoals Jim Reid van The Jesus and Mary Chain dat zo fluisterig doet, waarna er weer lekker wordt geschreeuwd.

Conclusie: I Klatus is een vreemde eend in de bijt en daar houd ik wel van. Originaliteit is iets waarmee je grenzen kunt verleggen en nieuw territorium kunt ontdekken en deze band is daar op Nagual Sun zeker in geslaagd. Goeie plaat.

Op een schaal van 1 tot 10:

8.5