Bij het binnenlopen van de zaal kun je al zien dat dit wel eens een uitverkochte show kan gaan worden. Op zich niet zo verbazingwekkend met een band als The Black Dahlia Murder in het voorprogramma, tenslotte stonden zij niet lang geleden hier nog zelf als hoofdact. Daarnaast is het de enige Nederlandse show van de death metal legende Cannibal Corpse en is het een zondag, dus iedereen had goed de tijd om naar Eindhoven af te reizen. Het is dan ook van begin af aan vrij druk in de zaal, een mazzeltje natuurlijk voor de opener.

In Arkadia uit Frankrijk mag de avond openen. Met twee vocalisten en bandleden die maskers en schmink dragen staat er zeker wat opvallends op het podium. Wat me daarnaast opvalt is dat het gewoon ontzettend hard klinkt. Mijn broekspijpen wapperen bijna van het sonische geweld wat op me af komt. De enorme honger naar het optreden straalt van de heren af en ze geven werkelijk alles. De energie van de twee vocalisten slaat over op het publiek en zeker voor een opener krijgen ze het publiek al lekker in beweging en gaan braaf  de devilhorns in de lucht. Het geluid van deze band neigt naar metalcore of deathcore maar dan toch met een dikke traditionelere deathmetal ondergrond. De core-invloeden zitten hem met name in de stijl van de dubbele vocals en wat perfect getimede breakdowns die gemaakt zijn voor de moshpit. Indrukwekkend!

The Black Dahlia Murder uit Michigan, USA is een behoorlijke naam in het melodische death metal genre en daarom best een verrassend voorprogramma. Misschien moeten we ze meer zien als special guests? Zanger Trevor Strnad komt verrassend intellectueel over met zijn bril en het valt niet te ontkennen dat de nummers intelligent in elkaar zitten. Snel tremolo picking met een dikke blastbeat ondergrond doet de nummers voorbij razen en is een genot voor de liefhebbers van technischere death metal, ik denk dat vooral collega-muzikanten genieten. Persoonlijk trek ik de krassende vocals van Trevor niet zo goed en lijkt het geluid toch wat weg te waaien waardoor het iets te veel als 1 bak herrie uit de speakers komt en de nuances van het spel niet helemaal uit de verf komen.

Als Cannibal Corpse het podium betreedt is het officieel uitverkocht en zijn er meer dan 500 bezoekers in de zaal. Het staat dan ook boven en onder behoorlijk vol, een biertje bij de bar bemachtigen is dan ook een behoorlijke opgave. Dat houdt overigens 1 van de medewerkers bij de deur niet tegen om, nu het officieel uitverkocht is en er dus geen werk meer is voor haar, toch snel de zaal in te rennen om nog even lekker in de pit in te kunnen. Redelijk voorspelbaar, maar zeker niet onverdienstelijk opent de band met de nieuwe single Code of the Slashers, en wat een lekker nummer is dat!

Je kunt niet zeggen dat deze heren uit Tampa genoegen nemen met het feit dat ze simpelweg een grote naam zijn. Ze doen zeker flink hun best en vocalist George “Corpsegrinder” Fisher zwaait zijn hoofd zo snel op en neer dat ik soms bang ben dat het er afvliegt. Zijn brute vocalen stellen niet teleur, net zo min als de typische laag gestemde gitaar en bas. Helaas is, zoals wellicht wel bekend, de drummer soms een zwakke plek in deze band en ook dit maal lijkt hij sporadisch de spreekwoordelijke plank letterlijk mis te slaan. Het is echter zeker dat de echte fans gekregen hebben waar ze voor kwamen en het is aan het publiek te zien dat ze dit graag willen memoreren met een vers tour-shirt.