[singlepic id=17390 w=320 h=240 float=left]Het leek Incubus en hun fans niet mee te zitten. Eerst zou het concert vorig jaar november in de Heineken Music Hall plaatsvinden, maar het werd afgezegd vanwege ziekte van twee van de bandleden. Er zou geen vervangende show komen. Toch hebben de mannen besloten de tour in Europa af te maken. De vervangende show zou aanvankelijk weer in Amsterdam  zijn maar werd om “ logistieke redenen”  verplaatst naar 013.  Zou niet de tegenvallende kaartverkoop de echte reden zijn geweest? Hoe dan ook, je favoriete band zien in een kleinere (uitverkochte) zaal is altijd beter.

De Britse jongens van de band FIN mogen de avond openen en daarmee het publiek opwarmen. Ze hebben er duidelijk zin in. Drummer Simon Harding  is zelfs verkleed als kikker wanneer hij achter zijn drumstel gaat zitten. De muziek heeft wel wat raakvlakken met die van Incubus en is voldoende gevarieerd om het publiek te kunnen boeien.

Zagen we een paar weken geleden in Nijmegen zanger Anthony Kiedis van de Red Hot Chilli Peppers het podium betreden met een snor, zo nu ook zanger Brandon Boyd van Incubus. Bassist Ben Kenney draagt een oranje voetbalshirt met nummer 17 (Elia) en gitarist Mike Einziger  is inmiddels zijn afrokapsel kwijt. Het podium is eenvoudig ingericht waardoor er veel ruimte voor Brandon is om zijn energie kwijt te kunnen.

[singlepic id=17401 w=320 h=240 float=right]Na een korte intro wordt er gestart met “ Privilege”. Het publiek is meteen los en zo te zien heeft de band na 20 jaar nog steeds plezier in het spelen. Nieuwe en oude nummers komen voorbij, zoals  ‘Are You In,’  ‘ Pardon Me’, ‘ Circles’, ‘ Pendulous Threads’ ,’ Anna Molly’ ,’ Here in my room’ en ‘Adolescents’.

Brandon bespeelt het publiek zonder er onnodig woorden aan vuil te maken.  Wanneer hij zijn shirt uittrekt zijn het vooral de dames in het publiek die juichen.  ‘ Drive’  wordt uit volle borst meegezongen.

De band sluit af met ‘ Nice to know you’  wat een toepasselijk einde lijkt te zijn van een ruim uur durende show. Gelukkig komt de band nog terug voor meer en zet het vervolg in met ‘ Miss You’  wat volop wordt meegezongen door het publiek. Deze ballad word gevolgd door  ‘ Isodore‘ wat afkomstig is van het laatste album. Het contrast is dan ook groot als het intro van ‘ A Certain Shade Of Green”  door de speakers knalt en het dak eraf gaat! Met “ Sick Sad Little World”  komt dan toch echt een einde aan deze mooie avond in 013.

[nggallery id=1456]

[nggallery id=1457]