In de zomer van 2011 bleek Leaf een band met veel potentie. Het optreden op Summer Darkness maakte nog niet zoveel indruk, met name door de geluidsproblemen. Op Castlefest werd echter duidelijk dat Leaf een groeibriljant kan worden. Het optreden daar met Matt Howden (Sieben) was één van de hoogtepunten van Castlefest 2011. Tijd voor wat vragen. Fieke, Maryn en Kaat vonden tijd om ze te beantwoorden.

Hoe staat het met Leaf? Komt er binnenkort nog een CD of mogen we jullie de komende tijd nog op toer verwachten?

Fieke: “We hebben net twee hele intensieve opnamedagen achter de rug. Een paar oude nummers nog eens onder de loep genomen, en flink wat nieuw materiaal op de gevoelige plaat vastgelegd. Ik ben nu aan het editen en mixen, en binnenkort komen we bij elkaar om hier nog wat elektronica en andere magie aan toe te voegen… Houdt onze website en Facebook in de gaten om het hele proces te volgen.”

Is het momenteel eigenlijk wel makkelijk om een platendeal te krijgen? Of zien jullie meer heil in het (in eigen beheer) publiceren via het internet?

Fieke: “Een platendeal is toch niet van deze tijd! Tegenwoordig heb je daar echt helemaal niks meer aan. Vroeger was dit de poort naar je publiek en naar de studio, maar met al de nieuwe technologie, kunnen artiesten dat veel beter zelf doen! Ik zou er nog veel langer over uit kunnen weiden, maar dat is niet interessant voor in dit interview.”
Maryn: “Ik ben er wel erg voor om muziek in eigen beheer uit te brengen. De vrijheid ervan staat me wel aan, maar dat betekend ook; meer werk! De distributie van een cd bijvoorbeeld is erg belangrijk!”
Kaat: “Ik ben het helemaal eens met Fieke en Maryn. Met een productie in eigen beheer heb je veel meer controle over je eindproduct en ben je niet gebonden aan een maximum aantal gehuurde studiodagen. Ik kan het iedere opstartende band aanraden.”

Super, zo’n optreden met Matt Howden/ Sieben tijdens Castlefest. Hoe kregen jullie dat voor elkaar?

Fieke: “Dat hebben we geloof ik aan Kaat te danken!”
Kaat: “Klopt, voor CastleFest hebben we iets speciaals samen opgezet,  een dubbel concert met Matt Howden (Sieben). Het idee kwam tot stand toen bleek dat Sophie verhinderd was om op CastleFest met haar viool mee te spelen. Toen heb ik Matt Howden gebeld en gevraagd of hij ons met viool wilde ondersteunen….dat wilde hij gelukkig graag doen. Voor hem was het bovendien een perfecte mogelijkheid om Sieben bij het Nederlandse festivalpubliek te introduceren.”

Eigenlijk had ik verwacht dat het optreden op Castlefest (en in mindere mate op Summer Darkness) wel geleid zou hebben tot een orkaan aan optredens voor Leaf, maar dat lijkt tegen te vallen als ik jullie agenda zo zie?

Maryn: “Tja, wat kan ik zeggen; met Leaf zijn we nog niet zo lang bezig. Optreden in clubs is wel heel leuk, maar daar moet je natuurlijk klaar voor zijn. De zomer was goed voor ons en nu richten we ons weer op cd opnames… Aanbiedingen waren er overigens wel, maar soms komen deals niet rond.”
Kaat: “Bovendien zijn we met  zijn allen ook gewoon druk in de weer geweest met het werken aan andere fijne muziekprojecten, zoals ik met Folk Noir, Fieke met de Kelten zonder Grenzen en ga zo maar door. LEAF is momenteel wel in de studio bezig zijn met het afronden van de eerste release. We zien erg uit naar de release hiervan.”

In november een nieuw bandlid erbij zien we op jullie website, Sophie Zaaijer (van Cesair) op viool/ cello. Een gevolg van dat optreden op Castlefest met Matt en het besef dat een viool prima past bij jullie muziek?

Fieke: “Nou, zo heb ik het eigenlijk nooit gezien, maar misschien dat het onbewust zo is gegaan?”
Maryn: “Ja, we wisten al dat viool erg goed zou passen bij onze muziek en we hadden al lang voor het optreden op Castlefest contact met Sophie; ze is geweldig!”
Kaat: “Op Summerdarkness 2011 bleek inderdaad al dat Sophie perfect kwa sound bij LEAF paste toen ze meespeelde, maar zij kon helaas niet bij Castlefest aanwezig zijn om live mee te spelen. Met Matt Howden  hebben we toen een combinatieconcert opgezet als alternatief.”

Betekend dit een nieuwe richting wat betreft muziek of is de aanvulling een verdere uitwerking van jullie huidige muziek?

Fieke: “We zijn stiekem wel een beetje van richting veranderd, maar dat heeft volgens niet alleen met Sophie te maken. Welke richting het is, kun je over niet al te lange tijd horen!”
Maryn: “We maken gewoon wat we maken, zonder er al te lang over na te denken hoe het moet klinken, we zijn erg onderzoekende geesten en niet bang voor een experimentje.”

Leaf heeft nu wel een band die bestaat uit muzikanten die in meerdere bands spelen, hoe gaan jullie dat allemaal goed organiseren?

Fieke: “Alle festivals zijn altijd heel erg meedenkend als we dubbel geboekt zijn, en we kunnen ook allerlei leuke gastoptredens bij elkaar doen!”
Maryn: “Soms is het wel even puzzelen met agenda’s. En elke band heeft toch ook een eigen werkwijze; wie er schrijft, hoe vaak je samenkomt…  Dus daar komen we meestal wel uit!”

Het lijkt er op dat er veel dezelfde muzikanten in veel bands zitten momenteel. Zijn er zo weinig goede andere muzikanten of is dit het gevolg dat je elkaar zo vaak ontmoet op festivals/ fairs?

Maryn: “Deze scene is inderdaad niet zo groot en bovendien werkt het gewoon aanstekelijk om elkaar te zien spelen en met muziek bezig te zijn! De bands klinken afzonderlijk ook echt anders, ook al zie je soms dezelfde gezichten. Zo kan iedereen zijn of haar muzikale ei zeker wel kwijt”
Kaat: “Inderdaad,  je kan bij meerdere muziekprojecten namelijk verschillende muzikale kanten van jezelf kwijt. Hierdoor zijn de muzikanten voor meerdere folkbands goed in te zetten. Niemand heeft bij ons een soort “exclusiviteitsdeal”. Ik vind het juist fijn als mijn medebandleden zich breed ontplooien. Soms is het wel puzzelen met binnenkomende boekingen en is er bij beslissingen wat ‘bandjespolitiek’ gaande, mede ook door het succes van de verschillende projecten, maar, ach, dat is toch eigenlijk een luxe probleem….Het belangrijkste is dat ieder doet wat hij/zij leuk vind.”

Is het geen risico dat op deze manier weinig doorstroming plaats vindt van nieuw talent?

Fieke: “Naar mijn mening staan boekers en organisatoren voldoende open voor nieuwe bands, zo zijn wij ook ontvangen als Leaf. Dus ik zie hier geen probleem hoor!”
Maryn: “Precies; nieuwe bands worden nu juist snel opgepikt”
Kaat : “dito…laat ze maar komen J ”

We hebben het idee dat er in Nederland een gezonde middeleeuwse/ folk muziekscËne aan het ontstaan is. Herkennen jullie dit? Hebben jullie een idee waarom dit nu zo opkomt?

Fieke: “Naar mijn mening is er nog enorm veel winst te behalen in ons kikkerlandje hoor, zeker als je onze scene vergelijkt met België en Duitsland. Maar ik denk dat in deze barre tijden, veel mensen zich aangetrokken voelen tot oude vervlogen tijden, fantasiewerelden en mysteriën.”

Graag jullie reactie op de volgende stellingen:
1. Deze middeleeuwse folk scene is groot geworden tijdens fairs en specifieke festivals en komt minder tot haar recht in clubs en concertzalen.  

Fieke: “Klopt, maar een middeleeuwse band is toch veel leuker in een kasteel dan in een zwarte zaal?”

2.    De huidige middeleeuwse/ folk scene is een hype! Straks is het weer (grotendeels) weg, net als al die andere hypes.

Fieke: “Laten we hopen van niet, maar daar kun je natuurlijk niets van zeggen. Ik wist eigenlijk helemaal niet dat het zo’n hype was?”
Maryn: “Een hype? Was dat maar zo; dan zouden er waarschijnlijk meer muzikanten van kunnen leven. De media vind de folk- en voor het gemak ook de fantasyscene er wel leuk uitzien, maar veel aandacht voor de muziek heeft het nog niet opgeleverd. Zelfs voor een relatief grote folkband als Omnia is het erg hard werken om dat voor elkaar te krijgen. Hypes waaien weer over inderdaad, maar kwaliteit blijft.”

3. Bleker maakt meer (natuur) kapot dan je lief is.

Fieke: “Nou de dikbleek kwam anders onlangs goed van pas, ik heb ontdekt dat bepaalde onderdelen in de keuken eigenlijk wit waren!”
Maryn: “Woehahaa!”
Kaat: “LOL.,…. en ja sinds waneer verwachtten we wat van de politiek?En ik vraag me ook af of we dat wel moeten doen in deze. Ik hoop dat eenieder vooral zijn eigen verantwoordelijk voor de natuur gaat nemen, we leven hier met zijn allen en Bleker kan niet in zijn eentje oplossen wat wij met zijn allen zitten te verpesten. Ghandi zei het zo duidelijk met “Be the change you wish to see in the world”.

Heeft deze scene eigenlijk wel iets met de natuur of is dit maar een vooroordeel?

Maryn: “Net zoveel als ieder ander bewust levend mens denk ik. Folk muzikanten zijn zich vaak meer bewust van geschiedenis en voelen zich daardoor vaker aangetrokken tot een eenvoudiger of een natuurlijker wijze van leven. Natuur is ook een inspiratiebron en akoestische instrumenten kun je tenminste ook bij een kampvuur in een bos bespelen! Dan snap je wel waar dat beeld vandaan komt.”

Fieke: “Ik vind het altijd lastig te spreken voor anderen, maar ik probeer zo bewust mogelijk in harmonie met de natuur te leven. Het is zo iets moois… Waarom lopen we niet constant rond in verwondering over de schoonheid van al die natuur om ons heen?”

Is er voor jullie gevoel eigenlijk een link met de oorspronkelijke folk scene die zich traditioneel meer in clubs en bars afspeelt (vooral door de Iers/ Keltische invloeden) of met wereldmuziek die weer haar eigen festivals/ theatershows kent?

Maryn: “Wij maken ook gebruik van bestaande melodieën, traditionals, al is dat in mindere mate omdat we zelf schrijven leuk vinden. Natuurlijk is onze muziek ook beïnvloed door de muziek die we zelf luisteren; en dat is naast traditionele folk en wereldmuziek ook rock, metal en klassiek bijvoorbeeld.”

Als het gaat om Nederlandse middeleeuwse/ folk bands, welke zouden we (als Rockportaal en als lezers) dan de komende periode moeten volgen/ interviewen?

Fieke: “Ik heb pas een CD opgenomen met Datura, die spelen traditionele middeleeuwse muziek… Al die vragen over dezelfde muzikanten kun je daar ook op los laten, Lies van Kelten zonder Grenzen speelt daar namelijk in!”
Maryn: “Met Thomas speel ik ook in Shireen. Ik zou het niet persé een folk-band noemen, maar akoestische rock met een werelds en folk tintje. We werken hard aan een goede live-set.”
Kaat: “In alle recente interviews van Rockportaal is nu zo’n beetje elke Nederlandse folkband genoemd die genoemd moet worden bij deze vraag, ik sluit me bij al deze antwoorden wel aan. Grappig genoeg heb ik bijvoorbeeld Omnia, de veteranen van deze folkscene nog niet in de antwoorden terug gezien. Ik ben benieuwd naar wat zij zouden antwoorden. En ik zou het ook leuk vinden als ook meer internationale bands worden geïnterviewd. ”

Welke bands zouden jullie noemen als inspiratiebron en waarom?

Fieke: “Op dit moment ben ik helemaal fan van Imogen Heap, voornamelijk omdat zij net zo’n muziek-technologie-nerd is als ik! En ze maakt prachtige liedjes…”
Maryn: “Dat is een leuke vraag voor een muziekverzamelaar zoals ik. Op dit moment ben ik nogal weg van Balmorhea en Barn Owl. Qua genre moeilijk te duiden; het is geen folk, geen rock, geen klassiek, geen ambient, maar alles daartussenin. Het gaat mij vooral om de contemplatieve, bijna sacrale sfeer die ze in de muziek weten te leggen met warm-donkere akoestische klanken, zoals ook wij in een paar nummers!”
Kaat: “Faun, Omnia  en Valravn wil ik toch ook nog noemen, voor mij persoonlijk zijn zij een grote inspiratie en ze hebben me flink geholpen met kleine en grotere stappen op deze muzikale weg…”

Iets wat je altijd al wilde zeggen, maar wat niemand je ooit gevraagd heeft…

Fieke: “Als muzikant zou ik willen zeggen dat het me heel veel pijn doet dat muziek zo ondergewaardeerd wordt. We zijn kunstenaars die bloed, zweet, tranen en ons hele hart steken in ons werk, maar waarvoor mensen vaak niet bereid zijn ons te belonen, terwijl ze wel onze muziek downloaden om er van te kunnen genieten. Overigens zijn de consumenten niet de enige waardoor we zo afgeperst worden…”
Maryn: “Amen.”

Het kwik wijst -10°C aan op deze vrijdagavond, en de vooruitzichten zijn dat de temperatuur nog een paar graden verder zal gaan zakken. Tevens is er vandaag de nodige sneeuw gevallen, een goede reden om niet de weg op te gaan als het niet strikt noodzakelijk is. Ondanks de kou en de sneeuw is het aantal bezoekers al geruime tijd voor aanvang van het optreden vanavond bij The Rambler al verassend hoog. Dat de weersomstandigheden ook een minpuntje opleveren blijkt echter ook al snel: de support act heeft aangegeven het risico niet aan te willen gaan om de weg op te gaan. Een enkel optreden vanavond dus, en om vanzelfsprekende redenen zal de show dus wat later beginnen, om eventuele bezoekers die het voorprogramma al dan niet bewust over willen slaan toch de kans te geven het hoofdoptreden mee te maken.

De aankondiging op de website van The Rambler voor vanavond is minimalistisch: “De Frantic Flintstones behoren tot de toppers van de psychobilly / rockabilly scène en behoeven eigenlijk geen toelichting meer. Dat doen we dan ook maar niet.” En eigenlijk is hier ook alles mee gezegd: Dit uit de UK afkomstig viertal geniet genoeg bekendheid dat een uitgebreide introductie overbodig is.

Waar het om gaat is de show die ze vanavond neerzetten. Ik hoor achteraf diverse reacties om me heen, varierend van “goede show” tot “ik heb ze wel eens beter gehoord”. Hier durf ik geen oordeel over te vellen, want het is voor mij de eerste keer dat ik ze live zie. Wat ik er in ieder geval wel van kan zeggen: het is een dik uur muziek zonder geouwehoer, zonder onnodige pauzes, waarin de band een setlist speelt die uitblinkt in variatie. Wat wel tot resultaat heeft dat er een aantal nummers voorbij komen waarvan ik twijfel of ze wel in het rijtje passen, maar dit zal meer een kwestie van smaak zijn. De tijd vliegt eigenlijk goed voorbij, hoewel het toch pas ongeveer halverwege zal zijn dat de afwachtende houding van het publiek, wat zich braafjes op enige afstand van het podium opstelt, verandert in een deelnemende. Het is geen grote pit, maar er komt eindelijk wat stemming in de zaal.

Dat er door de band niks gezegd wordt: kan ook een nadeeltje hebben: zonder enige aankondiging dat het laatste nummer gespeeld is worden de instrumenten aan de kant gelegd en vertrekt de band backstage. Tja, het is niet meer van deze tijd als je geen toegift speelt, en deze wordt er dan ook braafjes achteraangeplakt. Om na enkele nummers op de zelfde manier weer van het podium te verdwijnen.

Al met al een geslaagde avond met een door de weersomstandigheden toch rijkelijk gevulde kroeg. Wel een met een publiek wat tijd nodig had om los te komen. En met een band die van mij toch wat meer initiatief had mogen tonen om het publiek wat meer op te hitsen. Maar ook een avond waarmee ik weer een band van mijn “wishlist om live te zien” kan afvinken…

: Frantic Flintstones - Rambler (Eindhoven) 03/02/2012

Bezetting Thin Lizzy (onder voorbehoud):

Scott Gorham, Brian Downey en Darren Wharton (originele muzikanten van Thin Lizzy die gespeeld hebben met Phil Lynott), verder Damon Johnson op gitaar (Alice Cooper), Marco Mendoza (Whitesnake, Ted Nugent) op bass en ‘The Almighty’ Ricky Warwick voorziet de zang en gitaar.

Bij een fantastische band hoort een fantastisch voorprogramma en dus hebben we niemand minder dan de Nederlandse rockers van Vanderbuyst in het voorprogramma staan! Vanderbuyst is sinds hun oprichting medio 2008 bezig met een missie om de Nederlandse hardrock/heavymetal traditie weer in ere te herstellen. Met bands als Van Halen, UFO, Iron maiden en Thin Lizzy als inspiratiebronnen, maakt men een aanstekelijke mix van klassieke hardrock en NWOBHM, gebracht met de energie en attitude van oude Bay Area thrashers! Dit werd niet alleen in metalkringen opgepikt want ook de alternatieve pers tot zelfs 3FM weet wel raad met de verrichtingen van het hardrockende trio. Zo werden in het seizoen 2010/2011 maar liefst 110 shows gespeeld in binnen en buitenland. Of de band nu op grote festivals als Bospop, Zwarte Cross, Paaspop, of het Duitse RockHard Festival staat, of ergens in de middle of nowhere in een jeugdhonk : overal weet het gezelschap te overtuigen. In november bracht de band zijn tweede album ‘In Dutch’ uit en de zegereeks van de hardrockers gaat onverminderd door. Vanavond mogen ze met hun helden van Thin Lizzy het podium delen, dus zal er gegarandeerd het beste in spandex gehulde beentje voortgezet worden!

Wanneer: woensdag 8 februari
Waar: 013 Tilburg (Dommelsch zaal)
Aanvang: 20:30 uur
Deuren open: 19:30 uur

Een review van deze avond zal op Rockportaal.nl verschijnen.

De bezetting bestaat dit keer uit alumni Scott Gorham, Brian Downey en Darren Wharton (die allen met Phil Lynott samenspeelden) en de bezetting is compleet gemaakt met Def Leppards Viv Campbell (gitaar), bassist Marco Mendoza (Whitesnake, Ted Nugent) en The Almighty’s Ricky Warwick op vocalen en gitaar.

De avond wordt geopend met de Dutch Hard Rock Assault genaamd Vanderbuyst. Geïnspireerd door de hardrock, classic rock en de vroege new-wave uit de jaren ’70 en ’80 van bands als UFO, Rainbow, Deep Purple, ZZ Top, Van Halen en, hoe kan het ook anders, Thin Lizzy. Hun overdonderende live optredens zorgde ervoor dat de band de afgelopen jaren flink wat aandacht kreeg en op festivals als Rock Hard in Duitsland en Zwarte Cross in Nederland terecht kwam. Met hun vorig jaar verschenen album ‘In Dutch’ laat de band horen dat Hard Rock nog altijd springlevend is!

Wanneer: dinsdag 7 februari
Waar: Patronaat Haarlem
Aanvang: 20:30 uur
Deuren open: 20:00 uur

Een review van deze avond zal op Rockportaal.nl verschijnen.

Verder hebben Gotthard, Adrenaline Mob, Sebastian Bach, Cannibal Corpse, The Treatment en Black Veil Brides ook bevestigd.

Groezrock wordt dit jaar voor de 21e keer gehouden in Meerhout, op zaterdag 28 en zondag 29 april. Een dagkaart gaat weg voor 70 euro en een combikaart voor beide festivaldagen kost 110 euro.

Begin april wordt bekend gemaakt welke acts een plek krijgen op Dauwpop 2012. Het aantal te winnen plekken is afhankelijk van de aanmeldingen, maar er wordt in ieder geval rekening gehouden met 10 acts.

Tevens loop er via Ongekend Talent een wedstrijd waar een akoestisch optreden mee te winnen valt. Door middel van een filmpje waarop je in akoestische uitgave te zien bent, krijg je de kans om met je gitaar of band tussen Dauwpop’s grootsten te staan. Inschrijven voor de akoestische bandwedstrijd kan tot 15 maart via de website van Ongekend Talent. Na de sluiting selecteert de organisatie van Dauwpop 5 finalisten. Na twee weken stemmen wordt hier een winnaar uit gehaald.

Ook dit jaar is het mogelijk kaarten te kopen met CJP korting, d.w.z. dat iedereen tot 30 jaar met CJP-pas 10 euro korting krijgt. De Lowlands organisatie heeft 10.000 kortingskaarten gereserveerd, dus ook deze zullen er snel doorheen gaan. Per CJP-pas kan één ticket worden gekocht.

Lowlands vindt ook dit jaar plaats op het festivalterrein van Biddinghuizen, op 17, 18 en 19 augustus 2012.

Reeds bevestigde artiesten zijn o.a. Feist, Ane Brun, Blaudzun en La Pegatina.

Het is maar goed dat Dream Theater zo’n fanatieke en hondstrouwe aanhang heeft. De IJsselhal is namelijk niet bepaald een zaal waar je als muziekliefhebber met plezier naar toe gaat. In de jaren 80 was het zo’n beetje de enige plek waar grote hardrock concerten plaatsvonden maar inmiddels is deze veehal niet meer van deze tijd. Als een kaartje dan ook nog eens 60 euro kost en je bovendien een tientje aan parkeren kwijt bent dan moet je wel heel erg fan zijn om naar Zwolle af te reizen.

Maar zoals gezegd, de fans zijn trouw en zodoende stroomt de IJsselhal toch behoorlijk vol ondanks dat er geruchten de ronde deden dat veel fans er voor kozen om een concert over de grens te bezoeken in plaats van Zwolle. Toch laat Dream Theater zien en horen op veel gebieden op eenzame hoogte te staan. De IJsselhal staat niet bepaald bekend om een goede akoestiek (integendeel) maar desondanks is het geluid perfect! Achteraf was er wat dat betreft dus geen enkele reden voor de fans om zich zorgen te maken. Ook aan het podium en licht is veel zorg besteed. De prachtige muziek tijdens de introtape en het bijhorende filmpje zorgen ervoor dat het kippevel al op de armen staat voordat er ook maar een noot gespeeld is.

De band start met Bridges in the sky, afkomstig van het recente album A dramatic turn of events. Direct is duidelijk dat zanger James LaBrie prima bij stem is en gedurende het optreden alleen maar beter gaat zingen. Uiteraard staat het muzikale vakmanschap van de overige bandleden buiten kijf. Het blijft na al die jaren een genot om naar te kijken en te luisteren. Toch gaat de meeste aandacht uit naar gitarist John Petrucci en drummer Mike Mangini. Petrucci tovert de mooiste solo’s uit zijn gitaar en zijn geluid is waanzinnig. Mangini blijkt een meer dan waardige vervanger van Mike Portnoy te zijn zoals dat vorig jaar op Bospop ook al te zien was. Hij heeft weliswaar niet de persoonlijkheid en uitstraling van Portnoy, toch voelt hij zich als een vis in het water en straalt het plezier van zijn gezicht af.

De setlist mag er ook zijn waarbij de nadruk uiteraard ligt op A dramatic turn of events waarvan o.a. On the backs of angels, Build me up break me down, Outcry en Breaking all illusions gespeeld worden. Maar ook de oude albums komen aan bod middels 6:00 (Awake), Surrounded (Images and words), het geweldige The root of all evil (Octavarium), A fortune in lies (When dream and day unite), War inside my head en The test that stumped them all (Six degrees of inner turbulence) en het prachtige The spirit carries on (Scenes from a memory). Tussendoor krijgen we ook nog een akoestisch intermezzo voorgeschoteld met The silent man (Awake) en Beneath the surface van het laatste album. Voor ieder wat wils dus.

Toch heb ik het publiek wel eens enthousiaster gezien tijdens een Dream Theater concert. Daar kan een geweldige uitvoering van Pull me under (Images and words) waarmee het optreden wordt afgesloten niets aan veranderen. Geen idee waar het aan ligt want ook de reacties na afloop zijn louter positief. Aan de muziek heeft het in ieder geval niet gelegen want die was van grote klasse.