Gorefest: Laten we maar gewoon doen waar we het beste in zijn

Voor velen was de terugkeer van Gorefest aan het Nederlandse metalfront een wens die maar niet leek uit te komen. Ruzie in de band tussen zanger/bassist Jan Chris de Koeijer en gitarist Boudewijn Bonebakker leken een voortzetting van één van Nederlands beste bands ooit in de weg te staan. Toch bereikte ons in 2004 het heuglijke nieuws dat Gorefest opnieuw actief is, en dat er een nieuwe CD op uitkomen stond. Inmiddels is de CD uitgekomen via Nuclear Blast records en heeft de band de eerste optredens alweer achter de rug. En omdat La Muerte bij Rockportaal werd beloond met een dikke negen, was het tijd om gitarist Frank Harthoorn eens uit te horen over de band die door Barry Hay van de Golden Earring ooit als veelbelovend werd betiteld.

Gorefest opnieuw bij elkaar. Sommigen hielden dat voor onmogelijk. Zijn alle geschillen weer bijgelegd?
Jawel hoor. Er is natuurlijk een flinke tijd overheen gegaan. Als je ergens wat verder vanaf staat, kun je bepaalde zaken wat beter relativeren. De kool is het sop niet waard, enzo…

Wat hebben jullie in de tussenliggende jaren gedaan?
Van alles. JC gooide zich op een elektropop-project, genaamd Cold Popculture. Hij stond daarmee zelfs nog op Noorderslag. Boudewijn studeerde klassiek gitaar, en haalde zijn papieren daar ook in. Ed deed wat studiowerk, en werkte veel samen met Arjen Lucassen. Ik zelf speelde in The Hollow Men, een beetje Husker Du/ Foo Fighters achtige band.

Dynamo Open Air. Jullie stonden er ooit in 1994, en dit jaar opnieuw. Wat zijn de meest opvallende verschillen tussen beide optredens?
We stonden er als debutanten in ’93, in ’94 als camping-opwarmer, in ’96 voor Venom, en nu, weer heropgericht, in 2005 op de ‘lite’ versie van DOA. Tja, verschillen, het waren allemaal gave shows om te doen. De eerste keer was een mijlpaal voor ons natuurlijk, maar om je heroprichting in te luiden met een optreden op DOA is ook een heel aparte sensatie.

La Muerte. Vanwaar de terugkeer naar de brute sound van weleer?
Dat is wat eruit kwam toen we nieuw materiaal aan het schrijven waren. Ik denk dat we onbewust toch iets hadden van ‘laten we maar gewoon doen waar we het beste in zijn’. Dat is er naar mijn mening duidelijk uitgekomen. Uiteraard met de nodige ervaring die we in de loop der jaren binnen en buiten Gorefest hebben opgedaan, maar toch vooral heel duidelijk ons eigen geluid.

Gorefest stond bij mij altijd bekend als een band die maatschappelijk bewust was. Is dit maatschappelijke bewustzijn weer doorgevoerd in de teksten van het album?
Dat denk ik wel ja. Dat zijn nu eenmaal zaken die JC stimuleren een flinke strot op te zetten. Dungeons & dragons zul je bij ons nou eenmaal niet tegenkomen, daar zijn we wat te nuchter en te cynisch voor.

De tournee. Hoe bevalt het om weer met zijn vieren op de planken te staan? Zijn er al enige hoogtepunten geweest sinds de heroprichting?
Het bevalt uitstekend. Eigenlijk zijn alle optredens kleine hoogtepuntjes (kreun…) maar Wacken en Rock The Nations in Istanbul waren wel heel erg tof.

Qua stijl verschilt La Muerte enorm van Chapter Thirteen. Is er toch niet een stille wens om de meer rock-georiënteerde kant op te gaan?
Als je een beetje weet waar je naar moet luisteren, dan zit er veel meer Ch13 in La Muerte dan je in eerste instantie zou denken. Ik begrijp nooit zo waar men vandaan haalt dat Ch13 een ‘lichte’ plaat zou zijn, wat mij betreft is het een van de zwaardere dingen die we gedaan hebben. Heavier dan Soul Survivor uiteraard, maar ook als Erase, om maar iets te noemen. Daarnaast, als die wens er zou zijn, zou ‘ie sowieso niet stil zijn. We zijn nooit bang geweest bepaalde keuzes te maken, en zijn daar ook nooit verlegen of geheimzinnig over geweest. Maar ik denk niet dat we die richting opgegaan, voorlopig vloeit de Metal rijkelijk. Copieus, zou ik bijna zeggen.

In mijn review zei ik dat ik meerdere parallellen zag met het album False, mijns inziens het beste Gorefest album voordat La Muerte uitkwam (it rulez!!!). Is dat bewust gedaan, of was het toch een onbewuste beweging in die richting?
Als er een bewuste keuze is gemaakt, dan is dat voornamelijk de keuze geweest dezelfde werkwijze toe te passen als we bij False deden, dwz niet uitgaan van stilistische Metal-preconcepties, maar gewoon spelen wat lekker klinkt. Uiteraard hoor ik de parallellen waar je op doelt ook wel, maar die zitten ook in Erase. Met een betere productie was dat daar een stuk duidelijker geweest, dat dan weer wel.

Hoe kijk je tegen de re-issues van jullie back-catalogue aan?
Ik vind dat Nuclear Blast daar, samen met ons, iets heel tofs van gemaakt hebben. We hebben alle zolders en kasten uitgekrauwd om interessante spullen te vinden, hebben die in een grote doos gestopt en opgestuurd naar NB. Ik was ook erg blij dat Robert Haagsma toestemde de linernotes te schrijven. ’t Is echt een fraai package geworden. Superveel bonusmateriaal, een hoop foto’s die ik zelf nog nooit had gezien, en het hele verhaal van begin tot en met de split. Als ik fan was zou ik het wel weten, hahaha!

Jullie zijn op tournee geweest met Judas Priest. Hebben de interne strubbelingen die ervaring overschaduwd, of hebben jullie toch wat dierbare herinneringen overgehouden aan het touren met zo’n metal-gigant?
De hele Ch13 periode, van schrijven tot en met die tour, is eigenlijk in opperste harmonie verlopen. We wilden al stoppen na Soul Survivor, maar klommen toch weer uit dat dal en gingen aan de slag met het Ch13 materiaal. Touren met een band van een status als Priest was een ervaring die niemand van ons nog gehad had. Vergeet niet dat, ook al zat Priest zelf in een wat mindere periode, die band nog wel rond de 7000 man per avond trok. Dat was voor ons natuurlijk ongekend. Die hele tour is voor mij 1 grote dierbare herinnering. Veel mensen begrepen de combinatie Priest/Gorefest niet zo, maar we kregen elke avond toch weer heel gave reacties. Uiteindelijk helaas niet genoeg om Ch13 van de grond te krijgen, wat stiekem wel een beetje de bedoeling was natuurlijk.

Jullie zijn met name enorm gepromoot door Anthony van den Berg en DSFA. Hebben jullie nog contact met Anthony?
De laatste keer dat ik Anthony zag was op televisie bij een of andere reality-soap. Ik heb geen idee wat hij tegenwoordig doet, maar zijn steun heeft ons in die begindagen vanzelfsprekend flink geholpen. Had sowieso een goede neus voor interessante bands, dat zagen we destijds wel weer met Within Temptation. Hoop dat hij daar een hele berg geld aan heeft overgehouden!

Hoe zijn de reacties van de pers op La Muerte tot nu toe?
Zoals ze altijd zijn. Sommigen vinden ‘m tof, sommigen niet. Toen het internet nog niet zo ingeburgerd was als nu, las je alleen reviews in bladen. Tegenwoordig is iedereen met een PC en internettoegang een recensent, en lees je dus ook veel meer en afwijkendere meningen. Dat is niet altijd even leuk, maar geeft wel een heel aardige indicatie van waar je als band op een bepaald moment staat. Daarnaast neem ik ook lang niet elke ‘recensent’ serieus.(ed. dat moet je ook zeker niet doen) Dat doe ik pas als ik een coherent en substantieel referentiekader bespeur. Dat, en een klein beetje inzicht in wat wij als band proberen te doen.

Zijn er al plannen voor een tournee in het buitenland?
We zijn momenteel aan het plannen voor februari en maart. Ik denk zo’n 30 shows, maar dat kunnen er nog wel meer worden.

Veel bands komen bij elkaar voor een tour, een nieuw album en gaan vervolgens weer ieders hun eigen weg. Is dit met Gorefest ook het geval? Of zijn er al ideeën voor een opvolger van La Muerte?
We zijn nu nog druk bezig met het leren spelen van deze nummers, hahaha! Maar het zou raar moeten lopen als we straks niet aan een nieuwe CD zouden gaan werken. Daarnaast, wat is zo’n plaat dan eigenlijk waard? Op zo’n manier zou ik geen muziek kunnen, laat staan WILLEN maken.

Was het makkelijk om weer met Nuclear Blast in zee te gaan? Ik neem aan dat jullie na Soul Survivor niet voor niets zijn weggegaan.
We zijn destijds ieders eigen weg gegaan omdat ons contract afgelopen was, en we allebei toe waren aan een andere situatie. Het was voor beiden een logische beslissing, en we zijn in good spirits uit elkaar gegaan. Zodoende was het ook erg prettig weer bij hen terecht te kunnen. Het huidige NB is ook een heel ander, en gezonder label dan 10 jaar geleden. Markus bood ons een dusdanige deal aan, dat verder zoeken verspilde moeite zou zijn. Daarnaast, en ik zeg het vaker, NB is een label dat Metal kent, dat houdt van Metal en weet hoe ze Metal aan de bak moeten brengen. Dat is als Metalband precies wat je wilt hebben.

Gewetensvraag: met welke van je labelmates zou je een package willen vormen voor een Europese tournee, en met welke labelmates absoluut niet?
Ha, goeie vraag. Ik denk Soilwork. Of Hypocrisy. Candlemass zou ook tof zijn. Wie niet? Manowar, maar die zitten niet meer bij NB geloof ik.

Heb je nog een boodschap voor de lezers van Rockportaal?
Ik hoop dat iedereen La Muerte eens beluistert, geef ‘m in ieder geval een eerlijke kans. Als je van heavy gitaren, nog heavier drums, en Metal met een hoofdletter M houdt, dan vind je bij ons waarschijnlijk wel wat je zoekt. It’s a Headbanger’s Delight!

En dat laatste is geen understatement. La Muerte is een dijk van een CD, en als rechtgeaarde Nederlandse metalfan hoor je die plaat gewoon in je kast te hebben. Momenteel doet Gorefest nog optredens in Nederland, dus ga ze snel zien voordat de rest van de wereld ons Neerlands trots inpikt.