Helstar – Dynamo (Eindhoven) 28/08/2011

Datum: 06-09-2011
Door: Patrick Spruytenburg

Met een hoge portie balen las ik een tijdje geleden het bericht dat de tour van Forbidden gecancelled was. Hun album Forbidden Evil is ooit in een ver verleden door mij grijs gedraaid, en nu vele jaren later verheugde ik mij er erg op om de band voor de eerste keer live te zien. Als pleister op de wonde zal de avond in gewijzigde vorm wel doorgang vinden: Helstar zal de taak van headliner op zich nemen en Mercyful Fake zal het voorprogramma verzorgen. Dit alles in de kelder, die een stuk kleiner van omvang is dan de concertzaal. Het zal me dus benieuwen hoe druk het gaat worden…

Een klein kwartiertje voor aanvang moet ik echter tot de conclusie komen dat de kelder al behoorlijk vol gelopen is, zodat Mercuful Fake bij aanvang al tegen een flinke opkomst aan kan kijken. Met een flinke dosis schmink op z’n gezicht en een tweetal (plastic?) gekruiste botten als ‘microfoonstandaard’ weet de zanger mij bij aanvang te verassen door z’n stem, welke bij mij associaties met Queensryche opwekt: hoog en zuiver. Daar houdt de vergelijking met genoemde band echter meteen bij op, want het repertoire is een stuk steviger. Ondankgs het feit dat er alles aan gedaan wordt om het publiek bij de avond te betrekken, is de hollandse nuchterheid toch een beetje zichtbaar: een afwachtende houding bij support acts zoals ik zo vaak gezien heb is nu ook een beetje zichtbaar: alleen echte die-hard Mercyful Fake fans staan mee te zingen, wat toch een beetje jammer is, aangezien de band een energieke act neer zet. Dat is tenminste de indruk die ze tenminste op mij gemaakt hebben, want om eerlijk te zijn had ik tot vanavond nog nooit van ze gehoord…

Ook Helstar is voor mij categorie ‘nieuw’, dus nogmaals laat ik een optreden volledig onbevooroordeeld over mij heen komen, niet gehinderd door enige voorkennis van muziek, albums, live kwaliteiten enzo. Ik kan dus ook niet zeggen of de setlist goed is, of ze hun beste nummers spelen, of dit optreden tot hun betere of slechtere behoort. Ik kan alleen zeggen dat ik meegemaakt heb dat vanaf het eerste nummer de vlam op het publiek overslaat en dat de zanger er alles aan doet om een feestje met het publiek te bouwen. En dat deze bijgestaan wordt door een band welke retestrak speelt (om maar weer eens een cliché uit de kast te halen). Er wordt niet veel gepraat, wel veel gespeeld, precies zoals het hoort!