INXS – Melkweg (Amsterdam) 08/12/2011

Datum: 10-12-2011
Door: Cor van der Meer

Na ruim 4 jaar treedt de Australische band INXS weer in Nederland op. Het laatste optreden in ons land dateerde alweer van 30 juni 2007 op het Arrow Rock festival in Biddinghuizen.

Het voorprogramma wordt op verzoek van INXS verzorgd door de folkband “Mister & Mississippi” Zij wonnen afgelopen zaterdag in de Melkweg de finale van de Amsterdamse Popprijs 2011. INXS koos voor Mister and Mississippi omdat de sound van de band eruit sprong en zei niet te kunnen wachten om de band live te zien.De jury omschreef de winnaar als authentiek, overtuigend en origineel en noemde de muziek van Mister and Mississippi bijzonder sfeervol.
De Amsterdamse band wist indruk te maken op de jury door zijn originele podiumpresentatie, dynamiek in de setopbouw en mooie samenzang. Wat kan ik er nog aan toevoegen? Alleen dat het jammer was wel dat tijdens het optreden van Mister & Mississippi er nog weinig bezoekers aanwezig waren.

Ruim 45 minuten na het optreden van Mister & Mississippi was het dan de beurt aan INXS. De band die in de jaren 80 enorm populair was met hits als ‘Never tears us apart’ en ‘Suicide Blonde’ verscheen met hun nieuwe leadzanger Ciarran Gribbin. Vorige maand werd JD Fortune door de andere bandleden uit de groep gezet. Fortune was zanger van de band sinds hij in 2005 de talentenjacht Rockstar won. Gribbin is afkomstig uit Belfast, Ierland. Hij werkte met veel verschillende artiesten, zoals Snow Patrol, Groove Armada, Paul McCartney, Madonna en Paul Oakenfold.. Tot nu toe werkte Gribbin vooral aan zijn solocarrière onder de naam Joe Echo.

De mannen verschenen onder luid gejuich in prachtige pakken op het podium in een niet geheel uitverkochte Melkweg. Vanaf het openingsnummer Communication zat de sfeer er al meteen goed in.
De band lijkt terug van weggeweest en dat wilden ze graag laten zien. Als toetje waren 2 achtergrondzangeressen toegevoegd. Gelukkig traden de kortgerokte dames af en toe ook op de voorgrond. Maar laten we niet afdwalen. Het gaat om de muziek en die klonk als vanouds.Het concert is een feest van herkenning en de bekende nummers worden dan ook allemaal gespeeld en afgewisseld met nieuw werk zoals het rustige Tiny Summer. Maar wat deed die plantenspuit nu op het toneel? Dat werd duidelijk toen Kirk Pengilly zijn saxofoon tevoorschijn haalde en het mondstuk er af en toe mee bespoot. Na 20 nummers is het afgelopen maar de mannen komen al snel terug voor een toegift van 3 nummers. De openingstoegift is het nummer ‘Drum Opera’ van de 3 broers Farriss. Met ‘What you need’ en ‘Don’t change’ is het concert dan echt afgelopen. Onder het laatste nummer verdwijnen drumsticks, plectrums, handdoeken en een aantal setlists in het publiek. Amsterdam we love, God bless you all.