Speedfest 2011 (Klokgebouw, Eindhoven)

Datum: 11-12-2011
Door: Marijke Vos en Wendy Steenmans

Voor de 6^e editie van Speedfest openen de deuren van het Klokgebouw dit jaar om 13.00 om de eerste bezoekers te verwelkomen. En langzaam druppelen de eerste fanatiekelingen al binnen en niet lang daarna vloeien de eerste biertjes al. Zoals altijd is het buiten guur en koud. Gelukkig voor de bezoekers is er geen lange rij en verloopt de binnenkomst gladjes. De pers staat echter in een lange rij te koukleumen voor de kassa dit jaar. Een koud welkom.

Black-bone bijt de spits af op het Demolition Stage. Verleden week stonden ze nog in het voorprogramma van Deep Purple in een uitverkocht Geldredome, nu dan de opener van Speedfest. Het enthousiasme van de jongemannen maakt dat het onmogelijk is om stil te staan of in ieder geval meestemmend mee te knikken. Een waardige opener. Terwijl de Black Spiders op het Trashers Stage de steeds grotere stroom bezoekers verwelkomt is het op Demolition Stage tijd voor Vanderbuyst. Deze drie mannen zijn eigenlijk dertig jaar te laat geboren, want wat hadden ze het goed gedaan in de jaren tachtig met hun steivge rockriffs. Maar ook nu wordt Vanderbuyst gewaardeerd en raakt het publiek al aardig opgewarmd.

We nemen even een kijkje bij Gewapend Beton op het Wrecker Stage; Onvervalste punk. Leuk voor even maar na een paar nummers is de strekking mij wel duidelijk. Snel door naar The Brains die op het Trasher Stage staan. Het kleinste podium lijkt eigenlijk te klein voor deze band die veel bezoekers hun kant uit trekt. Het podium wordt gevuld door een grote contrabas en enthousiaste mannen met grote kuiven. Stevige gitaren erbij en het feestje is compleet. Nóg meer bezoekers stromen binnen en terwijl The Brains nog een tandje in versnelling erbij zetten, begint het ook eindelijk op te warmen in de grote zalen.

Op het Demolition stage zijn de Fireballs inmiddels begonnen met hun psychobilly nummers. Onmogelijk om stil te blijven staan. De mannen hebben bizar grote spikes recht op hun hoofd staan. Echt zuiver is het niet, maar ze weten wel hoe ze een show neer moeten zetten en daar geniet de gemiddelde Speedfest bezoeker toch het meest van. We nemen nog even een vlug kijkje bij Orange Sunshine. Zij maken zo gezegde motorblues, wat een prima afwisseling is met het geweld van wat we zojuist al gezien hebben. Maar wellicht na een paar nummers toch weer iets te soft, dus lopen we door naar de eethal om even iets naar binnen te werken. Zelfs al etende is het moeilijk om stil te zitten want DJ De Rooie Neger draait zijn plaatjes en zorgt dat de kroketten en frikadellen de lucht in gaan en de voetjes van de vloer. Ook hier is het feest.

Tijd voor de Heideroosjes. De Heideroosjes kondigden dit jaar het einde van hun bestaan aan. Maar niet voordat ze nog even vlug op alle festivals verschijnen voor een laatste ererondje. En eer valt er zeker te behalen. Het is druk bij het Demolition Stage en zogauw de Heideroosjes krachtig aftrappen is het een feest der herkenning. Zelfs oude hits als ‘Tering Tyfus Takketrut’ en ‘I’m not deaf, I’m just ignoring you’ komen voorbij en na een klein uurtje verlaten de Limburgse mannen trots op het podium. Als ik even een kijkje ga nemen bij het Wreckers Stage waar Pentagram zijn kunstje laat zien, twijfel ik even of de zanger nog wel in leven is. Toch doet hij niet onder voor de zichtbaar jongere overige bandleden en geeft alles wat hij heeft. Fans van het eerste kwartier genieten en overige bezoekers kijken goedkeurend met een biertje toe. Dan The Reverend Horton Heat. En ook hier is het druk. Het blijkt terecht want muzikaal spelen deze mannen een aardig staaltje onvervalste ‘swingpunkabillycountrypsychosurf’ zoals ze het zelf noemen. Bovendien is het nog leuk om naar te kijken ook. Wat mij betreft een hoogtepunt van Speedfest 2011.

Maar we zijn nog niet aan het einde. Een aantal grote namen liggen nog op ons te wachten. Met hoge verwachtingen richting Wrecker Stage waar The Sonics. Helaas worden mijn hoge verwachtingen niet ingelost. De mannen blijken inmiddels toch aardig op leeftijd en lijken moeite te hebben het publiek aan zich gekluisterd te houden. Muzikaal niets op aan te merken, maar absoluut niet het verwachte hoogtepunt. Gelukkig maken de helden van deze avond de teleurstelling snel goed; Peter Pan Speedrock. Zonder twijfel staan ze elk jaar weer als een rots in de branding op hun eigen festival. En dat ze tevreden zijn staalt van ze af. Eigenlijk is de show elk jaar weer hetzelfde, maar waarom iets veranderen wat gewoon goed is? De opkomst van Dikke Dennis maakt het uiteraard compleet en het publiek geniet zichtbaar. Vooraan gaat het er lomp aan toe, achteraan vloeien de pilsjes rijkelijk.

Een van de grote namen dit jaar is Monster Magnet en vele fans scharen zich rond de latere uurtjes bij het Wrecker Stage om hun helden te zien. Voor de gemiddelde bezoeker maakt het inmiddels niet meer zoveel uit wat er op het podium te doen is, gezellig is het toch wel. Dat lijkt de redding te zijn van Monster Magnet want een erg krachtig optreden is het niet. Aan Danko Jones de eer om het festival voor dit jaar af te sluiten. Helaas laat hij op zich wachten en start maar liefst een kwartier te laat. Terwijl de eerste bezoekers langzaam weer naar de uitgang strompelen laat Danko Jones zijn krachtige rocknummers horen. Zoals altijd maakt hij er een show van door zich als de meest arrogante rockartiest van de eeuw neer te zetten, maar gelukkig doet het niet af aan de kwaliteit van zijn optreden. Sterker nog, stiekem kan iedereen er wel om lachen. Een prima afsluiter voor een wederom topeditie van Speedfest. Elk jaar weer grootser en beter, dus we zijn nu al benieuwd naar wat Speedfest 2012 ons gaat brengen…