Colin-Blunstone-3Colin Blunstone speelde begin oktober 4 concerten in Nederland met zijn soloband. In P60 in Amstelveen mag ik hem interviewen.

Je bent net terug van een succesvolle tournee in de Verenigde Staten, met de band The Zombies. De derde in dit jaar. Hoe werden jullie ontvangen?

Heel erg goed. The Zombies  hebben bestaan van 1964 tot 1967 en nu, zoveel jaren later zijn mensen nog steeds geïnteresseerd in onze muziek. We hebben dit jaar drie Amerikaanse tournees gedaan, de laatste van Seattle naar beneden naar Los Angeles, en daarna ook nog dwars door de States. Maar met alle drie de tournees hebben we het hele land wel gecoverd. Het is wel altijd ver reizen, en veel rijden.

Maar je vindt het wel leuk toch, touren in de States?

Ik vind het leuk om door de States te touren, maar eigenlijk vind ik het leuk om waar dan ook op tournee te zijn, of dat nou met The Zombies is of met mijn soloband waarmee ik hier vanavond speel. We zijn muzikanten en we houden ervan om te spelen, dat is wat we het liefste doen. Maar soms is het vermoeiend.

Je bent al heel erg lang bevriend met mede Zombie-oprichter Rod Argent, al meer dan 52 jaar. Hoe slaag je er in om een vriendschap zo lang te onderhouden, terwijl je ook een werkrelatie hebt?

We houden dat gewoon gescheiden. We zijn al heel lang vrienden maar als we werken dan zijn we professioneel. We weten van elkaar wat we denken. En je moet wel professioneel zijn, je bent er op tijd, je zet alles op, je doet de soundcheck, je kent je repertoire.  Wat nu tegenwoordig anders is, is dat we nu echt onze rust nodig hebben. Als het concert is afgelopen ga ik het liefst zo snel mogelijk naar het hotel en naar bed. Toen ik jong was, begon de avond dan pas. Maar mensen vergeten wel eens dat we er de volgende dag ook moeten staan.

Mis je de wilde nachten?

Niet echt nee.

cd_colinblunstone_headshotIk heb een vraag over hoe je geconcentreerd blijft op het toneel. Als je met The Zombies speelt, dan vertelt Rod Argent vaak een verhaal over de geschiedenis van een nummer. Het zijn verhalen die je al vaak gehoord moet hebben. Hoe lukt het je dan om je gedachten niet te laten afdwalen?

Je gedachten dwalen sowieso wel eens af, niet alleen als ik met Rod Argent speel, maar in het algemeen. Ik heb wel een trucje om mijn  gedachten weer terug te krijgen en daarvoor gebruik ik vaak het verlichte ‘Exit’ bordje in de zaal. Ik kijk daarnaar als concentratiepunt. Soms is het moeilijk om gefocust te blijven, niet alleen door pratende mensen, maar ook omdat ik bepaalde songs al zo lang zing, 40 of 50 jaar. De meeste Zombies songs zijn trouwens fijn om te zingen, maar sommige zijn best veeleisend. Ik kan ze niet zingen als ik er maar half bij ben , je met wel geconcentreerd blijven. En voor een mannenstem zijn qua ligging vrij hoog om te zingen. Daarom doe ik ook altijd een vocale warming-up, gedurende een half uur. Eén keer voor de soundcheck en één keer voor het concert. In totaal heb ik dus al een uur gezongen voordat het concert begint.

Je stem is inderdaad heel belangrijk, het is je voornaamste instrument. Maar het is ook een kwetsbaar instrument. Heb je nooit gedacht, speelde ik maar gitaar of piano, dan ben ik niet zo afhankelijk?

Nee, juist het tegenovergestelde. Ik zou willen dat mensen die verkouden zijn beter opletten en niet te dicht bij me in de buurt komen. Ik heb drie keer een zware verkoudheid gehad, één aan het eind van 2012 en twee in het begin van 2013. En ik weet precies wanneer ze begonnen en door wie ik ze heb opgelopen. De dokter zou zeggen dat ik dat niet met zekerheid kan zeggen, maar ik weet het echt wel. In november vorig jaar heb ik zelfs een toer in Nederland af moeten zeggen door een zware keelontsteking. Dat is me in 50 jaar slechts één keer eerder gebeurd. Je kan niets doen, je mag niet praten gedurende 6 weken, je moet het gewoon uitzieken. Het repertoire dat ik zing is al een uitdaging als je gezond bent, laat staan als je ziek bent. En dan moet het er ook nog uitzien alsof het heel makkelijk is om te zingen.

The Zombies hebben in september dit jaar in de VS een videoclip uitgebracht van het nummer Any Other Way, gereleased op de cd Breathe Out, Breathe In. De clip is opgenomen op City Island en in de Cutting Room in Manhattan. Het is de eerste keer dat The Zombies een videoclip uitbrengen, hoe is dat idee ontstaan?

Door onze agenten in de VS. TCI (Talent Consultants International) heeft het voor ons geregeld. Rod Argent en ik zouden er misschien nooit aan begonnen zijn, maar door hun inspanningen is de clip er gekomen. Ik ben heel blij dat ze dat gedaan hebben want het is een enorme onderneming. Niet alleen vanwege het geld, maar ook vanwege de organisatie. Er zijn heel veel mensen voor nodig, er werkte een groot team aan mee. En het resultaat is heel erg mooi geworden.

Hebben jullie nog plannen voor een tweede clip?

Voorlopig niet, maar we zijn wel bezig met een nieuw Zombies album. We hebben al één track opgenomen en we zijn bezig met een tweede. Het maken van een album is ook veel werk, ik denk dat hij uit gaat komen begin 2015.Wat meespeelt is dat we met The Zombies veel op tournee zijn in 2014 en dat we dan niet kunnen opnemen. Ook moet het album eigenlijk al af zijn ongeveer oktober 2014, omdat de bladen zoals Q en andere bladen en media enige maanden verwerkingstijd nodig hebben. Ze moeten drie maanden van te voren de cd hebben voordat ze een recensie schrijven en het blad kunnen laten drukken.

The Zombies hebben bestaan tot 1967, en zijn weer begonnen in het jaar 2000. Dat heeft je wel de gelegenheid gegeven om te starten met een solocarrière. Stel dat the Zombies in de 60er jaren wel door zouden zijn gegaan, zou je dan net zo’n solocarrière hebben gehad? Is het niet ergens een ‘blessing in disquise’ voor je solowerk dat The Zombies gestopt zijn?

Ja, ik zou waarschijnlijk helemaal geen solocarrière hebben gehad. Maar het is nu op deze wijze gelopen. In de huidige tijd heb ik twee bandprojecten naast elkaar, The Zombies en de soloband. Het is af en toe puzzelen om het te kunnen combineren. We proberen dat wel gescheiden te houden. Beide bands spelen totaal andere songs en hebben andere muzikanten. Alleen gitarist Tom Toomey zit in alle twee de bands.

In de VS heb je zogenaamde ‘Storytellers’ shows gedaan, dat wil zeggen met alleen Rod Argent en jijzelf waarbij jullie behalve performen ook veel anekdotes uit je carrière vertellen. In Nederland zijn we daar nogal jaloers op, is er kans dat jullie dat ook in Europa gaan doen?

Het is een kwestie van gevraagd worden. Als zalen ons willen boeken dan zullen we daar natuurlijk serieus naar kijken. We hebben er één gedaan in New York, en op de Moody Blues cruise. Volgend jaar zullen we zelfs 2 keer spelen op de Moody Blues cruise. Het is iets dat Rod en ik niet repeteren, anders wordt het te gekunsteld. Bij mijn soloshows vertel ik een verhaal wel eens meerdere keren, maar liever niet te vaak. Ik merk wel dat mensen het leuk vinden en er om moeten lachen.

Als je songs schrijft, hoe ga je daarbij te werk? Je componeert op de gitaar?

Ja, ik begin gewoon te spelen en soms komt er een idee op. Er zijn ook songschrijvers die om 9.00 uur beginnen en doorgaan tot 17.00 uur. Dat is bewonderenswaardig, maar zo werkt het bij mij niet. Er komt gewoon iets op, een flard tekst waar ik dan mee verder ga. Meestal duurt het wel lang voordat de hele song af is, weken en soms maanden. Het gebeurt zelden dat een song heel snel af is. Dat gebeurde wel met de song I Want Some More, die had ik heel snel af. Of ik met de accoorden begin, de muziek of de tekst, dat kan allebei.

Hoe kom je aan een onderwerp, is het iets dat in je leven gebeurt, of iets je bijvoorbeeld gelezen hebt?

Meestal kom ik aan een onderwerp omdat iets in mijn leven is gebeurd. Ik moet wel zeggen dat ik voor onderwerpen veel teruggrijp naar het verleden. Ik maak niet zoveel meer mee als vroeger.

Waar ik ook nieuwsgierig naar ben is naar hoe je de songs opneemt. Als je naar de studio gaat, zijn de songs dan al af of werk je daar nog aan nummers?

Nee, met The Zombies zijn de songs al af. We werken vanuit de demo. Wel proberen we zoveel mogelijk live op te nemen met alle bandleden tegelijk. Het is niet zo dat we de verschillende sporen alleen gescheiden opnemen. Live opnemen maakt het levendiger. De enige uitzondering is de zangpartij. Wat ik doe, is dat ik live meezing maar dat mijn vocal track later nogmaals wordt opgenomen. We hebben met de band meestal 5 of 6 takes nodig om het helemaal goed te krijgen. Dat is niet heel veel. Met mijn soloband gaat het op dezelfde manier. Op mijn laatste album On The Air Tonight zing ik eigenlijk alleen maar live in en die versies hebben we op cd gezet. Soms is het technisch gezien wel een uitdaging om in de mix niet één instrument te laten overheersen. Dat bijvoorbeeld niet de drums de zang gaan domineren.

Je hebt als muzikant een band met Nederland die al lang terug gaat, zeker tot de vroege jaren 70. Hoe ervaar je het spelen in Nederland?

Ja, ik dacht daar gisteren nog aan. Als solo artiest kom ik hier al vanaf de vroege jaren 70, maar met The Zombies hebben we hier ook in de 60er jaren wel opgetreden, bijvoorbeeld in Paradiso in Amsterdam en door het hele land. Ik houd van Nederland, en ik vind de mensen aardig en de zalen zijn ook goed. Het publiek is erg enthousiast en dat is voor ons als band heel prettig. Ik vind het eten ook lekker. Wat wel eens gebeurt, is dat bij de zaal waar we moeten spelen, ze ons diner pas kort van te voren klaar hebben. Voor mij als zanger is dat heel lastig, want ik kan niet kort van te voren eten.

Merk je ook verschillen tussen Britten en Nederlanders?

Ik vind ze heel erg op elkaar lijken. Misschien zijn ze nog wel beleefder dan de Engelsen. Zoals de Engelsen vroeger waren. Zoals bijvoorbeeld in een winkel: “Excuseer me, als het niet te veel moeite is, zou u dan…” Nu zou dat in Engeland niet meer kunnen, dan is degene die aangesproken wordt al lang afgehaakt. In de huidige tijd zijn de Engelsen veel directer geworden. Ook de Scandinaviërs lijken op de Nederlanders en de Engelsen. Iets heel anders dat me heel erg bevalt is de Nederlandse architectuur. Daar valt me wel een verschil op en ik ben er achter gekomen wat het is. De ramen in Nederlandse gebouwen zijn veel groter. Dat maakt ze aantrekkelijker aan de buitenkant en binnen heb je veel meer licht. Ik weet niet zeker waar dat mee te maken heeft. Waarschijnlijk met bouwvoorschriften. Maar ik houd van de architectuur, of het nou modern is of oud. Ook hebben de kleinste huisjes een tuintje en mensen onderhouden dat ook goed. Dat doet me denken aan het Engeland van vroeger. Nu is dat anders.

Als we in Nederland touren dan verblijven we altijd in Haarlem en vandaar uit gaan we naar de optreedlokaties. In Amerika of Groot-Brittannië kan dan niet maar in Nederland wel. Haarlem is een geweldige stad om te wandelen. Er zijn ook mooie musea zoals het Frans Halsmuseum.

Houd je van kunst?

Ja, ik houd heel erg van kunst. Ik had daar graag iets mee willen doen. Toen ik jong was wilde ik naar de kunstacademie. Ik had de benodigde examens ook al gedaan. Maar mijn vader zei “Alles wat ze daar doen is bier zuipen en achter de meiden aanzitten.” En ik dacht: “dat lijkt me geweldig!” Maar hij vond het niet zo’n goed idee en ik ben gewoon gaan werken. Via een uitzendbureau kreeg ik een kantoorbaan. Maar we speelden ook al met The Zombies en aan het eind van het jaar wonnen we met The Zombies een belangrijke talentenjacht en kregen we een platendeal bij Decca. Dat was het eind van mijn kantoorcarrière. Maar toen The Zombies uit elkaar gingen heb ik hetzelfde gedaan. Ik ben weer gaan werken in een kantoor. Het heeft me geholpen om over een moeilijke periode heen te komen want ik was heel teleurgesteld en treurig over het uiteengaan van The Zombies. Werken in een druk kantoor helpt wel om je gedachten te verzetten. Ik heb dat ook ongeveer een jaar gedaan en toen ben ik weer (solo)platen op gaan nemen.

In de huidige tijd is het gebruikelijker geworden om in contact te komen met mensen via sociale media zoals facebook, wat vind je in het algemeen van social media?

Als je in de muziekbusiness zit zoals ik is het wel nodig. Daarom doe ik het. Als ik niet in die business zou zitten, zou ik ook niet op sociale media zitten. Ik vind het iets voor de jongere generatie. Ik ben niet zo vaardig op de computer, en facebook kan ik net aan. Het is wel leuk om weer contact te krijgen met oude vrienden en nieuwe vrienden te maken. En ik kan vertellen waar ik in muzikaal opzicht mee bezig ben, met The Zombies en solo. Maar het kost wel veel tijd. Ik onderhoud ook mijn eigen account, dat wil zeggen een persoonlijk account en een fanpagina. Ver ben ik  actief op  een andere fanpagina waar je alleen op uitnodiging lid van kan worden. En ik heb een eigen website www.colinblunstone.co.uk  Zowel Rod Argent als mijzelf, we vinden het belangrijk om bij de zakelijke aspecten er bovenop te zitten. Ook bij de twee verschillende platenmaatschappijen, bij mijn soloband heb ik mijn eigen platenmaatschappij (Ennismore Records, red.) zorgen we ervoor dat we precies weten wat er allemaal gaande is.

Goed, je moet nu naar de soundcheck, ik wil je ontzettend bedanken voor dit interview!

Jij ook bedankt, ik vond het heel leuk en ik vond je vragen ook bijzonder, toch weer anders dan in veel interviews.