[singlepic id=6541 w=320 h=240 float=left]Zaterdagochtend de 16e. ’s Morgens met een bakkie koffie erbij check ik m’n mail, en kijk ik even of er die avond nog ergens wat op muziekgebied te doen is in Eindhoven. Ik surf naar de site van The Rambler, en zie John Hayes aangekondigd staan. Er komt een vaag deja-vu gevoel van “die naam ken ik toch ergens van”. Google is your best friend, en enigszins beschaamd toen ik het doorhad besefte ik wie er die avond live on stage zou staan: de gitarist van Mother’s Finest. Snel controleren of de accu’s opgeladen waren, de juiste spullen in m’n fototas doen en mijn avond had zijn invulling al gekregen!

Echter zou ik eerst kennis mogen maken met The Past Tense, een uit Amsterdam afkomstig kwartet wat naar eigen zeggen rauwe, energetische, psychedilische powerpop aan de man brengt. De band bestaat pas sinds 2009, maar heeft ondanks de korte bestaansperiode wel al een album op hun naam staan. Na een kort optreden van zo’n half uurtje kan ik beamen dat hun omschrijving de lading wel dekt. Soms had ik zelfs het gevoel dat het geluid richting Red Hot Chilli Peppers ging, waarbij ik het dan over het geluid van de band en de nummers heb, maar ook over de stem van de zanger.

Klein minpuntje aan het optreden was een behoorlijk laag aantal bezoekers, en ondanks diverse pogingen van de band bleef het publiek letterlijk een beetje op de achtergrond hangen, wat de sfeer niet bepaald ten goede kwam. Jammer…

[singlepic id=6546 w=320 h=240 float=right]Een uurtje pauze, ombouwen, en redelijk¬†onopvallend namen drie personen plaats op het podium: het optreden van John Hayes Project kon beginnen. Geflankeerd door “Pepper” Hymans op de bas en Gus Genser op drums volgen een uur lang rauwe rocknummers waarbij een basis in de funk duidelijk vertegenwoordigd is. Geen geauwehoer, hooguit wat interactie met het publiek, en verder een dijk van een optreden.

Enigzins jammer was het dan ook dat de heren na een uurtje het podium verlieten. Echter volgden snel de woorden om vooral niet weg te gaan: na een korte pauze zou het optreden weer lekker doorgaan!

Het was intussen niet drukker in The Rambler geworden, maar alle aanwezigen hadden zich wel een stuk naar voren gebaand en stond lekker vooraan, het bier vloeide rijkelijk, en iedereen had het moeilijk om stil te blijven staan. Baby Love, Mickey’s Monkey, Witness enz. werden uit volle borst meegezongen, en na het laatste nummer ontkwam de band er niet aan om nog eenmaal terug te komen.

Na een korte pauze was John gewoon aan de bar te vinden, niet te beroerd om met iedereen (ook met ondergetekende) een praatje te maken.

Tja, redelijk onbevooroordeeld naar het optreden toe gegaan, voornamelijk omdat er bekende namen on stage zouden staan, kijk ik achteraf terug op een van de optredens die absoluut kans maken op een plekkie in mijn top 5 van meest bijgebleven optredens van 2010! John, Pepper & Gus: bedankt!

[nggallery id=526]

[nggallery id=527]