Press_Cover_02Ik kan me voorstellen dat je wat ‘happiness’ kunt gebruiken, wanneer huis en haard door orkaan Sandy compleet verwoest is. De Audio Guide was gelukkig niet aanwezig toen Sandy huis kwam houden en zodoende kon part II gelukkig gewoon worden uitgebracht. Part II is een vervolg op …..juist part I, maar kan (hoewel dit in het intro wordt afgeraden) ook beluisterd worden als losstaande cd. Ook dit schijfje staat vol met binaurale tonen/beats die je, met koptelefoon op, in een gelukkiger gemoedstoestand brengen zonder high te worden.

Maar dit is allemaal bijzaak. Het gaat om de muziek die deze band uit Amerika maakt en dat is niet altijd even makkelijk te omschrijven. Dat ze als voorprogramma dienen tijdens de komende tour van Riverside is misschien genoeg om in een bepaalde richting te denken en een nummer As Heard On Tape past ook absoluut in die sfeer. Ingetogen, meeslepend, maar met de nodige krachtige tussenstukken weet dit nummer ook zonder binaurale tonen wat teweeg te brengen. De cd is grofweg in twee stukken te hakken. Na Guidance Three waarbij een computervrouwelijke stem de muzikale LOI cursus inleidt, begint het grove geweld. Firewell start dan ook met een stevig intro met een drumritme dat net buiten de tel valt en op die specifieke manier iets extra’s geeft aan het nummer. De stem is wat op de achtergrond geproduceerd. Later in het nummer maken we kennis met een goede muzikale chaos met fraaie growls in een kakafonie van muziek in een loodzwaar ritme. Het daaropvolgende You Against The World is wat meer ingetogen maar kent een zeer pulserend ritme. Een stukje reggae zorgt voor het accent. In Aqualand And The 7 Suns is de sfeer een stuk soberder met een minimalistisch stukje muziek in het intro. De sfeer in het nummer heeft wat weg van de prachtige cd van Temple Of The Dog. In Dust Nation Bleak komen diverse stijlen en sferen tezamen in één nummer. Het nummer kent psychoagressieve tot hypnomediterende stukken. De zangstukken kunnen wat langdradig overkomen, maar zijn tevens bijna mediterend. Het eveneens sobere Golden Divide volgt. Een eenvoudige drum met zang, aangevuld met een tweede stem en een akoestische gitaar. Het nummer is vrij herkenbaar en klinkt al gauw vertrouwd. Dan is het tijd voor Guidance Four; het intermezzo en de volgende les in onze reis naar geluk. Met Lucky komt er meteen wat meer tempo wat een vervolg krijgt in While We Slept in Burning Shades. Een lekker poprock nummer. Een prettige deun dat ik verheugd aanhoor en wat niet al te complex is. Eén van de mooiste nummers volgt daarna: Despite The Shell. Terwijl het nummer zich vertraagd lijkt af te spelen in mijn gehoor, krijgt het een enorme diepgang door de zangerige zangstem terwijl drum- en gitaarpartijen in een wervelwind rond het episch centrum hun kracht tentoonstellen. Het nummer is krachtig, divers en heeft vooral een onaantastbare spanning waardoor het niet mogelijk is om het nummer voortijdig af te breken.

As Heard On Tape en The Grand Utopia beëindigen deze bijzondere cd die me na één keer luisteren nieuwsgierig heeft gemaakt en die na meerdere keren luisteren steeds wat van zijn geheimen prijsgeeft. En het werkt want uiteindelijk kan ik een glimlach niet onderdrukken wanneer de LOI-dame aan het eind weet te vertellen: So, Now You’re Happy!!!