Bij een nieuw album van Journey zijn de verwachtingen altijd hooggespannen. En terecht want de band staat altijd garant voor kwaliteit. Met Eclipse, het tweede album met zanger Arnel Pineda, is dat niet anders.

Vanaf het moment dat Pineda de band kwam versterken lijkt Journey aan een tweede jeugd bezig te zijn. Niet alleen omdat hij qua stem grote gelijkenissen vertoond met originele zanger Steve Perry maar ook omdat het album Revelation (2008) en ook de daaropvolgende tour grote indruk maakte. Integenstelling tot Revelation heeft Eclipse echter wel wat meer luisterbeurten nodig. Het nieuwe album is iets minder catchy en voor Journey begrippen nogal aan de stevige kant.

Dat laatste is echter geen enkel probleem want zoals gezegd, de kwaliteit druipt er vanaf. En dat veel nummers niet direct op hun plek vallen is ook niet erg want dat is gewoon een kwestie van vaak luisteren. En dat is zeker geen straf. Eclipse opent geweldig met City of hope, Edge of the moment en Chain of love waarin Journey rockt met gitarist Neal Schön in de hoofdrol. Schön tovert de lekkerste gitaarriffs uit zijn Les Paul en zijn solo’s zijn zoals altijd een genot om naar te luisteren. Ook drummer Deen Castronovo ramt er weer lekker op los maar doet dat wel uiterst smaakvol.

Andere hoogtepunten zijn Anything is possible, Resonate en het prachtige Tantra. Eigenlijk is het enige dat ontbreekt een ballad van het niveau After all these years van het Revelation album. Toch is het duidelijk te horen dat er veel tijd besteed is aan Eclipse. Het album klinkt werkelijk als een klok en alles is tot in de puntjes verzorgd. Pineda (ontdekt via Youtube)  blijkt na Steve Augeri en Jeff Scott Soto de (enige) juiste zanger voor Journey te zijn. Eclipse kan zich net als Revelation makkelijk meten met klassieke Journey albums als Frontiers en Escape. Op 8 juli staat de band op Bospop. Ga dat zien!