23 april zullen ze te zien en te horen zijn in Paradiso in navolging op de release van de live cd opgenomen tijdens het Wackenconcert in 2010. Maar….het rommelt in Kamelot. In de tour die komen gaat, zal frontman en zanger Roy Kahn niet van de partij zijn. Toch een belangrijk onderdeel van het meeslepende geluid dat Kamelot kenmerkt. Roy Kahn vertrekt officieel als gevolg van voortgezette medische en persoonlijke kwesties, maar onofficieel zou Roy het “Licht” hebben gezien en dit niet meer kunnen verenigen met het zingen bij Kamelot.

Misschien is deze live-cd voor Kamelot dan de (definitieve) bekroning van een periode vol succes van de afgelopen twee decennia. Waren ze muzikaal gezien op het Sonisphere-festival in 2009 niet optimaal, op deze live-cd klinkt Kamelot krachtig en passievol. Meeslepend en in evenwicht. De zang van Roy Kahn in combinatie met de sereniteit van Elize Ryd (Amaranthe) zorgt bijvoorbeeld in Pendulous Fall voor kippenvel. Daarnaast ontbreekt een nummer als Center Of The Universe natuurlijk niet. Het tien minuten durende Forever is goed uitgerekt door de interactie van Roy met het publiek. Met March Of Mephisto sluit Kamelot de cd af. Een nummer met een wat langzame groove zonder het karakteristieke geluid van de band te verliezen. Want Kamelot levert met deze live-registratie een product af dat alleen Kamelot kan maken. Progressief, zwaar, met vooral dat eigen geluid waardoor een vergelijking met andere bands uit het genre bijna niet te maken is. Vooralsnog een waardige tussenstop van de band na twintig jaar en voor de toekomst blijft het nog even koffiedik kijken. Benieuwd wat de komende twintig jaar ons gaat brengen.