Men neemt de traditionele rock pose aan. Benen wijd, met grootse gebaren gitaar spelen (Will Mecum), basgitaar laag in de aanslag (Rich Mullins) en de drummer volbrengt zijn taak effectief en strak (Rob Oswald). Men neemt vooral geen zanger en spelen maar. Althans, normaal gesproken. “Appalachian Incantation” blijkt namelijk het eerste album waarop zangers te horen zijn bij Karma To Burn. De band die ooit in het informele circuit werd gepromoot met het feit dat men John Garcia van Kyuss niet in haar gelederen wilde opnemen omdat men het liever instrumentaal deed, kiest er nu voor om toch twee nummers met zang in te vullen. Opmerkelijk genoeg is één van de zangers die meedoet John Garcia. Het afsluitende ‘Two Times’ zorgt ervoor dat de hunkering naar Kyuss weer herleeft. Heavy grooves en die kenmerkende stem. Het kan nog steeds. ‘Waiting On The Western World’, met de zang van Daniel Davies (Year Long Disaster), laat ook horen dat Karma To Burn kan excelleren in nummers met een kop en een staart. Voor de rest zijn het letterlijk nummers, want de nummers hebben geen titels, die over het algemeen weer pretentieloos voorbij stuiven. Niet vernieuwend, wel lekker. Het enige minpuntje is het wat traag opgebouwde nummer ‘24’. Daar komt de power en de passie pas na een paar minuten naar boven.  “Appalachian Incantation” is echter verder wel een volwaardig Karma To Burn album.