Het is al een tijd geleden dat ik de tip Katzenjammer gekregen heb als zijnde een band die ik zeker eens live zou moeten gaan bezoeken. De bandnaam alleen al wekte nieuwsgierigheid op welke muziek hier schuil achter zou gaan en lang leve media als youtube: een impressie was zo opgedaan. Die impressie bestond voornamelijk uit een aangename verrassing van de mix van voornamelijk folk en balkan, maar ook vleugjes punk en rock. Toen ik de aankondiging las dat deze Noorse dames voor een concert naar de Effenaar zouden komen vond ik dat ook absoluut geen vervelend nieuws.

[singlepic id=13651 w=320 h=240 float=left]Erg nieuwsgierig naar de veelal geprezen optredens van dit viertal betreed ik de Effenaar. Echter is het nog even wachten: de aftrap wordt gegeven door de eveneens Noorse Unni Wilhelmsen. Sereen, met een elfjesachtige uitstraling wordt ze geflankeerd door haar twee muzikanten voor een setlist van ik schat zo’n 25 minuutjes waarin ze zes nummers ten gehore brengt. Ze introduceert zichzelf kort en praat haar nummers vlot en op een aangename manier aan elkaar, maar weet vooral muzikaal erg te overtuigen. Goed, ze is dan ook niet bepaald een nieuwkomer: op het einde van het concert maakt ze nog op een leuke manier schaamteloos reclame voor haar laatste album getiteld “7” door een groot bord omhoog te houden. De titel “7” is niet willekeurig gekozen, maar impliceert dat dit album ook haar 7e is. De mix van Engels en Noors, en de muzikale bezetting met o.a. een kleine Noorse gitaar zorgen voor een aangename mix welke wat roots heeft in de singer/wongwriter, maar waarbij nummers als bijv. “Til Meg” toch ook wat meer uptempo zijn. Een aangename verrassing is de indruk die blijft als ze het podium verlaten heeft.

[singlepic id=13665 w=320 h=240 float=right]Dan is het de beurt aan Katzenjammer. De band opent rustigjes aan met “A kiss before you go”, maar als daarna “Ouch” in wordt gezet, weet de band nog voor afloop van het nummer een indruk achter te laten die mijn (youtube)verwachtingen overtreft. Ik laat mij vertellen dat er vanavond niet minder dan 21 instrumenten op het podium staan, en waar de nummers met korte intermezzo’s aan elkaar gepraat worden, wordt op de achtergrond druk van instrument gewisseld. Waar bij de meeste bands ieder lid 1 instrument bespeelt, bespelen deze dames alles in afwisselende bezettingen. Ook meerdere instrumenten is geen probleem: tijdens “I will dance” bespeelt Anne Marit maar liefst 3 instrumenten tegelijkertijd. Mede door de outfits van de dames en de korte gesproken intermezzo’s doet het hele optreden bijna als een musical aan, en de dames verzuimen ook absoluut niet om voor de nodige portie interactie met het publiek te zorgen. De naar schatting 90% gevulde grote zaal van de Effenaar consumeert deze show gretig, en veel herkenning is dan ook te merken als nummers als “Rock paper scissors” en helemaal “A bar in Amsterdam” worden ingezet. Op het einde van de toch behoorlijk lange setlist van maar liefst 18 nummers vind de zaal dat het einde toch nog niet bereikt is. “God’s great dust storm” en “Ain’t no thang” komen nog langs, maar dan is het ook echt afgelopen. Mijn indruk: dit is zo’n band die door kwaliteit maar met name door originaliteit een enorme WOW-factor bij me heeft achtergelaten…

Setlist Unni Wilhelmsen: 1. Won’t come near you again 2. Space opera 3. Orange 4. Revolving door 5. Til meg 6. Both sides now

Setlist Katzenjammer: 1. A kiss before you go. 2. Ouch 3. Demon kitty rag 4. I will dance 5. To the sea 6. Borkasangen 7. Rock paper scissors 8. Lady Marlene 9. Wading in deeper 10. Cherry pie 11. Mother superior 12. Land of confusion 13. Loathsome M 14. Cocktails & ruby slippers 15. A bar in Amsterdam 16. Hey ho 17. Der Kapitän 18. Le pop 19. God’s great dust storm 20. Ain’t no thang

[nggallery id=1129]

[nggallery id=1130]