Met “Aava Tuulen Maa” weet Kauan dezelfde melancholische sfeer neer te zetten als bands als Anathema (akoestisch), Antimatter, maar bovenal Tenhi. Dat komt niet alleen door de ongrijpbare, onverstaanbare teksten, maar ook door de rustige opbouw in de muziek. Daar waar Tenhi het allemaal akoestisch doet heeft Kauan ook momenten dat het met gebruik van elektrisch gitaar en drums bombastisch is. Kauan is van oorsprong een Russische folk-rock band, maar heeft zich op dit album verder ontwikkeld als progressieve ambient rock band. Het gebruik van viool en piano geven de band een organisch karakter. Heel soms springt de naam Sigur Ros in gedachten. Vooral als men langdurige instrumentale intermezzo’s hanteert zoals bij de opening van ‘Neulana Hetkessa’. Kauan houdt niet van korte nummers, want opener ‘Ommeltu Polku’ klokt vijf minuten terwijl de overige vier nummers allemaal rond de tien minuten zijn. Niet alles komt even sterk voor de dag. De genoemde openingstrack blijft iets te lang hangen in hetzelfde thema. ‘Valveuni’ heeft een wat te simpel klinkend intro waarin vooral de keyboard overheerst. Dat wordt echter ruimschoots goedgemaakt met prachtige (piano) muziek in het tweede deel van het nummer. Hoogtepunt is ‘Fohn’, de breaks en overgangen in dit nummer bewijzen dat Kauan weet hoe je nummers spannend kan houden die tien minuten duren. Hoewel de sfeer van de plaat over het algemeen rustig is heeft “Aaya Tuulen Maa” voldoende afwisseling om een heel album te kunnen boeien.