De eerste plaat van dit Belgische viertal liegt er niet om. Tezamen met een grappig persbericht worden de Belgen gepresenteerd als de toekomst van rock ’n roll. Grappig. Echter er zit zeker weten een kern van waarheid in. De EP van de Kentucky Daredevils (waar de naam vandaan komt, moet ik jullie schuldig blijven) rockt namelijk als een tierelier.

Het is meestal lastig om een goede indruk te krijgen door middel van een EP. Bij dit viertal lukt het aardig. De EP, genaamd Yes But No, geeft een goed beeld van wat we de komende periode van de Kentucky Daredevils kunnen verwachten. Eerste dat opvalt is dat de hoofdrol is weggelegd voor het gitaarwerk. De spanning in de nummers wordt mooi opgebouwd. De vocalen van Jeroen van Overbeke willen nog weleens varieren maar al met al komt hij goed uit de verf. Door de tempowisselingen blijven de songs verrassen. Het zijn ‘maar’ zes nummers maar ik heb ze alle zes nu inmiddels vijf keer beluisterd. Het is heerlijke ongecompliceerde rock.

De Belgen komen hun belofte na die ze in hun persbericht schrijven. Ze rocken. En hoe! Als dit een voorbode is voor wat er op de eerste full length komt te staan dan ga ik hem zeer zeker aanschaffen.