Ook ik raakte in mijn jeugd besmet met het Kiss virus maar hield het na het album Unmasked uit 1980 al gauw voor gezien. Eigenlijk heeft Kiss mij sindsdien niet meer kunnen boeien en was dan ook niet onder indruk van alle heisa rondom het uitkomen van het nieuwe album Sonic boom.


Als we alle verhalen vooraf moesten geloven dan zou dit album de terugkeer gaan worden van het oude Kiss geluid. Tot mijn verbazing moet ik echter erkennen dat dit ook grotendeels gelukt is. Eigenlijk kan ik niets anders zeggen dan dat Sonic boom een geweldig album is geworden. Het kippenvel staat me soms op de armen en niet zozeer vanwege de goede nummers maar vooral vanwege de nostalgische gevoelens die ermee gepaard gaan omdat songs als Never enough, Yes I know (nobody’s perfect) en Stand zo authentiek klinken dat het lijkt alsof het weer 1978 is. Met opener Modern day Delilah, Russian roulette en de drie al eerder genoemde songs is de eerste helft van het album ijzersterk.

De tweede helft is iets minder sterk maar toch blijft er genoeg te genieten. Zeker als je de cd wat vaker gehoord hebt. Songs als Hot and cold, All for the glory (met Eric Singer op zang) en Danger us mogen in eerste instantie wat simpel klinken, toch straalt het spelplezier er vanaf. Iets wat het gehele album kenmerkt. I’m an animal is eigenlijk het enige nummer wat niet had gehoeven wat mij betreft. Gelukkig word het album weer sterk afgesloten met het door Tommy Thayer gezongen When lightning strikes en Say Yeah. Paul Stanley en Gene Simmons bewijzen met Sonic boom dat er nog steeds rekening moet worden gehouden met Kiss.

Ondanks dat de originele leden Ace Frehley en Peter Criss er niet meer bij zijn worden ze op Sonic boom geen seconde gemist. Drummer Eric Singer heeft veel meer power en variatie in zijn spel dan Criss, en de gitaarsolo’s van Tommy Thayer klinken als Frehley in zijn hoogtijdagen. In dat opzicht blijkt Thayer de ideale vervanger te zijn. De productie is perfect en ook de hoes doet de jaren 70 herleven. De vele Kiss fans kunnen opgelucht ademhalen en wellicht dat de oude fans, die door de jaren heen zijn afgehaakt hun oude liefde door dit album weer in de harten sluiten. Sonic boom is het beste Kiss album sinds Love gun!