Het gaat goed met Sludgelord Records. Na Heron’s A Low Winter’s Sun en nog meer moois, brengen ze nu de nieuwe EP The All Penetrating Silence van het Noorse Kite uit op 8 juni. En wat nog mooier is, er gaan geruchten dat deze EP ook op vinyl uitgebracht gaat worden. Maar is deze plaat het waard om op het zwarte goud gemarteld te worden door de naald? Ik zeg volmondig ja.

Kite is een band die al lang in de metalscene zit (sinds 1998), getuige hun gebruik van verschillende genres die feilloos in elkaar overlopen. Groovende riffs, hardcore elementen, hier en daar wat bluesy stonerriffs, snufjes doom en zelfs post metal, niets ontsnapt aan de muzikaliteit van deze drie Noren. Na verschillende veranderingen in de bandopstelling waren het Ronny op gitaar en vocals, Ole op bas en vocals en Bjarne op drums en percussie die in 2007 bij elkaar kwamen en de eerste EP The Hook, The Line, The Sinker uitbrachtten. Daarna waren de bandleden met hun eigen bands bezig totdat ze in de zomer van 2017 onder de Kite vlag bij elkaar kwamen en muziek begonnen te schrijven. Het resultaat is The All Penetrating Silence geworden en het is een mengelmoes van genres. Het titelnummer is allesbehalve stil, het heeft een doomy grooveriff en eindigt in een post metalachtige vibe. Entropic Ruin daarentegen begint heel furieus bijna RATM achtig maar dan met meer melodie en eindigt in een hardcore nummer. Het geniaal getitelde Pissingwell begint met de riff uit Sickman van Alice In Chains, veranderd in een groove metalnummer, dan weer in een post metal nummer en dan in een doom nummer. Het laatste nummer Sin Beyond Sin is heerlijk slepend en bevat een lekker Mastodonriffje. En alles loopt perfect in elkaar over, mede door de vocals die variëren van geschreeuw tot cleane zang, wat een heel melodisch hardcore sfeertje geeft aan dit album. Kite haalt zijn inspiratie uit muziek en heeft daarin schijnbaar geen grenzen en dat betekent dat inspiratie de boventoon voert en dat kan alleen maar gewaardeerd worden.

Conclusie: Kite heeft niet stilgezeten in die negen jaar. The All Penetrating Silence is een voorbode voor wat er gaat komen. Een nieuw album? Wie weet. Ik hoop het want deze mengelmoes van genres bevalt uitstekend.

Op een schaal van 1 tot 10:

8.0