Een mooie traditie; op eerste pinksterdag naar Boekel voor Knipoog Pure Rock. Het kleinschalige festival lijkt patent te hebben op mooi weer en ook vandaag is het een stralende, warme dag. Het terrein is erop berekend en er zijn genoeg schaduwplekken gecreëerd om de oververhitte bezoeker te beschermen.

De dag werd afgetrapt door Fishermans project en Rancour, winnaar van stoepslag 2012. Als we het terrein achter café Salut betreden is Rockking aan het spelen op het buitenpodium. Wat direct opvalt is de bijzondere stem van de zanger. Een onvervalst ouderwetse rocksound die doet denken aan de oude klassiekers als Skid Row. Zet daarnaast een stel ervaren muzikanten en je hebt een prima welkom voor de binnendruppelende bezoekers. Inclusief orgel, een instrument dat we opvallend vaak zien vandaag, brengen ze klassiekers ten gehore. Qua performance is er niet veel te zien, maar het is duidelijk dat het deze mannen ook om de muziek gaat en die boodschap brengen ze duidelijk over. We tuigen naar binnen waar Radarmen from the moon haar psychedelische stonerrock ten gehore brengt. Het volume is hard bij het binnenpodium en de tempratuur is al aardig opgelopen in het kleine zaaltje. Je moet er maar nèt van houden, dat is de conclusie. Het is altijd wennen om een band zonder zanger te beluisteren, onbedoeld blijf je er toch een beetje op wachten. Muzikaal gezien staat deze band als een huis. Ondanks de nog redelijk jonge leeftijd van de band, laten ze strakke riffs horen en gaan ze naar eigen zeggen, op zoek naar onbekende atmosferen in de ruimte. En die lijken ze ook te vinden. Het publiek is verdeeld; een deel is razend enthousiast terwijl het andere deel zich snel lijkt te vervelen en weer onderweg gaat naar wat frisse lucht.

Buiten speelt Day Six; wederom een relatief jonge band. Ze knallen er stevig op en de zanger heeft een vleug van charisma, wat maakt dat je blijft kijken. Het is dan ook jammer dat de zang wat in het niet lijkt te vallen bij de stevige gitaarpartijen. Staat de microfoon nu gewoon te zacht of mist hij een stukje kracht in de stem?

Een zanger die in elk geval géén kracht mist in zijn stem is de zanger van Immobilize. Of ja, zanger is wellicht niet de juiste term. Een enorme bak herrie komt ons tegemoet als we het zaaltje betreden. Bezoekers kijken elkaar verward aan maar al snel ontstaat er in de zaal een gemeenschappelijk goedkeuren. Want hier wordt een goede set hardcore neergezet. Wederom jonge muzikanten maar met een volwassen geluid. Ze weten goed gebruik te maken van de ruimte en het publiek want zowel de gitarist als de zanger breiden hun speelterrein uit tot voor de hekken. Wat een energie stoomt hier van het podium!

 

Het programma loopt wat in en we krijgen kort de tijd om op adem te komen. Het bier vloeit rijkelijk en de vele parasols zorgen buiten de nodige schaduw ook voor het nodige plezier onder de bezoekers. Tijd voor de volgende band; Deadman’s Curse. Nog maar een kleine twee jaar in deze formatie maar nu al succesvol. Zo stonden ze al in het voorprogramma van Korn. Eerder dit jaar speelden ze ook op Monsters of Mariaheide waar ze door slecht geluid niet hebben kunnen laten zien uit welk hout ze gesneden zijn. Vandaag in de herkansing voor het brabanste pubiek. Het is al snel duidelijk; Deadman’s Curse is de belofte voor de toekomst van de metalscene. Melodische zang en stevige gitaren. Een onvervalste combinatie voor succes. Deze band lijkt ze helemaal goed te lenen voor een festival als dit; in de zon. Een van de hoogtepunten van dit jaar!

GOOM neemt op het binnenpodium het stokje over. Zanger Erik de Vocht heeft zijn strepen in het verleden al verdiend als frontman van Astrosoniq en T-nailed. Zet hem samen met ex-leden van Zeus op het podium en je krijgt heavy rock van de eerste klasse. Ervaren muzikanten met hart voor de muziek en dat hoor én zie je terug op het podium. Ze volgen elkaar snel op maar ook dit is een muzikaal hoogtepuntje van de dag.

Dan als laatste in de categorie jonge muzikanten; de jongens van The 101’s op het buitenpodium. Afgelopen jaren kon je al niet om ze heen en dit belooft ook nog veel voor de toekomst. Energiek muzikaal spel; ze weten het publiek te bespelen en er wordt zichtbaar genoten.

Dachten we bij Immobilize al een flinke bak herrie te hebben gehoord, maar dat valt in het niets bij Rompeprop die in de zaal hun muzikaal geweld hebben losgelaten. De teksten moeten hilarisch zijn maar er is niets van te verstaan tussen het gitaargeweld door. Al snel wordt duidelijk dat je deze band niet al te serieus moet nemen. Tussen de nummers door ontpopt de zanger/gitarist zich tot een ware cabaretier en windt met gemak het publiek om zijn vinger. Met een bassist volledig gehuld in een skelettenpak en een met bloed besmeurde zanger trekken ze in elk geval de aandacht. Of het muzikaal gezien goed was, kunnen we niet horen en onze oren suizen nog een paar dagen na maar Rompeprop zal niet snel vergeten worden.

Het buitenprogramma wordt afgesloten door Physical Graffiti. Een tributeband om de grote Led Zeppelin te eren. En dat lukt ze ook; ze zetten een mooie show neer waarin alle bekende klassiekers naar voren komen inclusief Starway to Heaven en Whole lotta love. Met een repetoire dat natuurlijk al niet kapot kan, zetten ze een muzikaal sterk staaltje werk weg. Het publiek is inmiddels flink in de olie en geniet zichtbaar van dit spektakel. Vooraan wordt gedanst en verder naar achter wordt stilletjes genoten of bijgekletst met oude bekenden en nieuwe kennissen. Dit vertegenwoordigd precies waar Knipoog voor staat; Kwaliteit in muziek én gezelligheid.

Fatburger sluit de avond af in de zaal. Fatburger is natuurlijk in de wijde omgeving bekend en daarom is het ook druk in de late uurtjes. Want het is ook bekend dat er dan zeker een feestje zal plaatsvinden En dat hij toegewijde muzikanten zijn, blijkt wel als bassist Remko van Brussel inclusief krukken op een stoel op het podium plaatsneemt; show must go on! Net zoals op Fatfest heeft Zanger Toon van den Heuvel een aantal muikale vrienden uitgenodigd om hem bij verschillende muzikale genres te ondersteunen. Bij een ongedwongen sfeer komen alle klassiekers van vroeger én nu voorbij. Een heerlijke afsluiting van een wederom geslaagde editie van Knipoog 2012. We zagen vandaag veel jong talent, afgewisseld met een dosis ervaring. De rockliefhebber heeft zijn hart weer kunnen ophalen en wacht met smart op de volgende editie.