Laviàntica is afkomstig uit de Italiaanse hoofdstad Rome. De oorsprong van de groep gaat terug tot eind jaren tachtig onder de bandnaam Alterego. Een band die werd beïnvloed door Marillion, Twelfth Night, IQ, Pendragon, Ezra Winston en Leviathan. Later werd de naam veranderd in Laviàntica (wat een samenstelling is van “La Via Antica” ofwel “De Oude Weg”). Daarmee benadrukt men de retrostijl van hun muziek. Het duurde tot september 2013 voordat het debuutalbum Clessidra werd uitgebracht.

De harde kern van Laviàntica bestaat uit Marco Palma (elektrische gitaar), Paolo Perilli (basgitaar), Luciano Stendardi (piano, toetsen) en Paolo Musolino (toetsen, akoestische gitaar, zang). Met Daniele Sorrenti (Minimoog, fluit) en sessie-drummer Marco Rovinelli werd het tweede album The Experience opgenomen. Inmiddels is de laatste permanent vervangen door Roberto Rossi.

The Experience is een album wat letterlijk tot de verbeelding spreekt. Het 40 minuten klokkende album bestaat uit zes instrumentale nummers met een speelduur die varieert van drieëneenhalf tot ruim elf minuten. Ondanks dat het album volledig instrumentaal is, is er sprake van een concept. De zes nummers ‘vertellen’ het verhaal van Galbat, een denkbeeldige entiteit uit een ander melkwegstelsel. Deze Galbat besluit om een bezoek te brengen aan onze moeder Aarde. Het gedetailleerde verhaal kan je lezen in het smaakvol vormgegeven boekje bij de cd.

Het album is een goed voorbeeld van wat ik een luisterplaat noem. Niet gehinderd door (hoogdravende) teksten kan je je laten meevoeren op de prachtige authentieke muziek. Bij voorkeur met hoofdtelefoon en je ogen dicht. De nummers worden onderling met elkaar verbonden door geluiden van het leven, zoals de stad en de natuur. Rode draad in de muziek is het fraaie gitaarspel van Marco Palma. Daarom doet de muziek mij regelmatig denken aan Camel, Andy Latimer, Steve Hackett en de Nederlandse bands Odyssice en Trion. Marco Palma is een gitarist die souplesse en melodie hoog in het vaandel heeft staan. Nergens gaat hij zich te buiten aan krachtpatserij of snaren-racerij. Verder horen we mooie stukken op Minimoog en klassiek getinte passages met piano, fluit en cello. Van de totaal 40 minuten is geen minuut overbodig.

Voor de liefhebber van instrumentale traditionele symfo met klassieke invloeden is The Experience een aanrader en zelfs een must. Ik vind het een klasse album!