Ad-hoc besluit ik vanavond om weer eens een bezoekje aan The Rambler te brengen. Uiteraard staat er weer live muziek op het podium, deze avond in de vorm van Let’s Buzz, een Paladins tribute band. Aangezien ik laatstgenoemde band al diverse keren met veel plezier heb mogen aanschouwen, ben ik erg benieuwd hoe dit drietal een tribute brengt aan het origineel.

[singlepic id=13586 w=320 h=240 float=left]De band kent nog niet zo’n hele lange geschiedenis: ze is begin 2010 opgericht. In datzelfde jaar verscheen hun debuutalbum, en op de release party was dit reeds meteen uitverkocht. Waarom en of dat terecht was, laat de band vanavond in een behoorlijk lange, door een pauze gescheiden setlist horen. Er wordt strak geopend met een eigen nummer, waaruit meteen de zeer strakke ritmesectie in de vorm van drummer Marcel blijkt. Deze wordt aangevuld door Serge op de contrabas, en Martin op gitaar en vocalen. Ondanks de laagdrempelige toegangsprijs van slechts €5, waarbij nog 2 consumpties inbegrepen zijn, is het bij aanvang nog niet echt druk. Hoewel de band haar uiterste best doet om de nummers te presenteren, ontbreekt net dat vonkje om de sfeer echt goed en stemmig te noemen. Als na een tijdje het laatste nummer van de eerste set bereikt wordt, is het tijd voor een korte pauze.

[singlepic id=13577 w=320 h=240 float=right]Het is intussen voller gelopen, en als de band voor de tweede maal deze avond het podium betreedt komen de bezoekers in grotere aantallen naar het podium toe. Het is alsof er een knop omgaat, niet alleen in de kroeg maar ook bij de band: de ingetogen presentatie maakt plaats voor enthousiasme, wat ook steeds meer op het publiek overslaat. In de tweede set laat de band een enthousiasme horen, wat inderdaad bij de muziek hoort. Martin komt steeds meer los, en gaat met name bij z’n solo’s nogal royaal om met het volume van z’n gitaarversterker. Op een gegeven moment loopt hij hierbij echter tegen de omvang van de kroeg aan: hij gaat net een beetje te ver en trekt de balans uit de sound. Dit wordt naderhand bevestigd door de geluidsman die te kennen gaf de gitaar op het mengpaneel volledig dicht gezet te hebben en daarmee de controle op de sound kwijt geraakt te zijn.

Dit klinkt misschien als muggeziften, want vele bezoekers zal dit helemaal worst geweest zijn. Zeker het tweede gedeelte van de avond hebben zij een band meegemaakt die lekker op dreef was en een goede live act neer heeft weten te zetten. Nummers van de Paladins, niet 1-op-1 gebracht als een exacte kopie van het origineel, maar ook duidelijk met een eigen sound.

[nggallery id=1123]