Het vioolspelen is haar op jonge leeftijd al met de paplepel ingegoten middels een klassieke training. Maar gaandeweg ontwikkelt haar vioolspel zich en komen er elementen als dubstep en soundtracks van films maar ook computergames in voor. Een gewaagde combinatie, maar de deelname aan America’s got talent gooit z’n vruchten af: ze brengt het tot een finaleplaats. Vele creatieve filmpjes op youtube volgen waarin een dansende dame zeer gevarieerd vioolspel ten gehore brengt en velen hebben er een nieuw idool bij: Lindsey Stirling.

Dit alles was in 2010. Intussen zijn we een tijd verder, en heeft Lindsey Stirling een eerste album uitgebracht. Hierbij hoort natuurlijk een tour, en in Nederland wordt o.a. 013 in Tilburg aangedaan. Het optreden stond in eerste instantie in de kleine zaal gepland, maar werd wegens succesvolle kaartverkoop al snel naar de grote zaal verplaatst. Dit is een goede zet geweest, want een blik om me heen wijst op een naar schatting 90% volle Dommelsch Zaal, laten we zeggen ruwweg vijfmaal zoveel als in de kleine zaal had gekund. En dat nog in deze barre weersomstandigheden met veel sneeuw, waardoor o.a. mijn eigen treinreis anderhalf i.p.v. een half uur in beslag nam…

Ze is dus niet alleen ongekend populair, maar opvallend is ook het diverse pluimage van haar fans: letterlijk heel jong tot heel oud is vertegenwoordigd, en in deze zeer uitgebreide leeftijdsgroep zijn naast nerds (no offence!) doorgewinterde metalheads aanwezig, en alles wat je daar maar tussenin kunt bedenken. De diverse papa’s zullen het niet erg gevonden hebben om hun kroost te begeleiden, want als de youtube filmpjes een juist beeld van deze vioolspelende dame schetsen, zal de show ook zeker niet vervelend zijn om naar te kijken: ze heeft nl. een enorm innemende persoonlijkheid. Ondanks dat ’t een knappe verschijning is om te zien, heeft ze allesbehalve de uitstraling van een supermodel, maar juist dat onschuldige van een ‘girl next door’ waar Sandra Bullock aan het begin van haar carrière ook zo veel van had…

Als ik binnenkom is supportact McKay Stevens al begonnen. Helemaal solo op het podium volgen poppy liedjes die lekker in het gehoor liggen, maar waarbij alle elektronische instrumentale ondersteuning van een bandje afkomstig is. Waarschijnlijk hierdoor kan hij bij mij de aandacht niet echt lang vasthouden: er is op ‘start’ gedrukt en de show moet afgewerkt worden. Strikt volgens stramien, want er is weinig ruimte voor spontaniteit. Een leuke muzikale vulling voor het publiek wat binnenstroomt in aanloop naar de headliner, maar daar blijft het bij mij dan ook bij.

Dan is het zo ver: onder luid gejuich wordt Lindsey door het publiek ontvangen. Ze heeft het grootste deel van het podium voor zichzelf: achterin staan haar toetsenist en zit haar drummer, maar verder is het ruimte. Ruimte voor een wulps heen en weer dartelende dame, die met een flinke glimlach op haar gezicht geniet. En het gejuich en gefluit van het publiek graag tot zich neemt. En met nog meer plezier het volgende nummer inzet. Vooraan staat een groepje compleet uit z’n dak te gaan, wat zeker niet onopgemerkt blijft.

Met minimale aankondigingen tussendoor krijgen we achtereenvolgens moontrance, spontaneous me, shadows, electric daisy violin, skyrim, elements, we found love, lord of the rings medley, michael jackson medley (incl. moonwalk!), zi-zi’s journey, crystallize en transcendense te horen. Een diversiteit van nummers, waar naast klassieke invloeden thema’s van computergames verwerkt zijn, waarin moderne electronische muziek als dubstep in verweven zit, maar waarin ook folk waar te nemen is. En metal: want als ze terugkomt voor nog een toegift, is dat niks minder dan het indrukwekkende phantom of the opera. Een mooie afsluiter na een optreden van iets meer dan een uur.

Een uur waarin vele fans haar voor het eerst live zullen zien, maar waarin de fanbase zeker verstevigd zal worden. Want wie op internet naar ‘Stirlingites’ zoekt, vindt vele fans waarvan het bijna lijkt dat alles in het teken van Lindsey staat. Tot die groep zal ik zelf zeker niet gaan behoren, maar indruk op ondergetekende heeft ze zeker gemaakt!