Een EP met drie spiksplinternieuwe nummers in een afwijkende stijl van eerder werk.

Vorig jaar om deze tijd kwam het debuut album van de band rond zangeres Liv Jagrell, een album vol snoeiharde nummers. De nieuwe EP laat een hele andere kant horen. Het is een bewuste keuze, na het debuut en het daaraan gekoppelde toeren heeft de band gevormd tot een hecht geheel. En tijdens zo’n periode komen er ook nieuwe ideeën, bijvoorbeeld om een volledige akoestisch album uit te brengen. Tijdens de opnames werd er toch van her oorspronkelijke idee afgestapt en het resultaat is drie rustige, maar wel versterkte nummers.

In vergelijking met het debuut, zijn de drie nieuwe nummers geschreven door de hele band als collectief. Het eerste nummer Devil’s Plaything heeft nog wat van rock in zich, maar Black Souls is toch iets heel anders. Het nummer komt heel dicht in de buurt van de akoestische versie van Eric Clapton’s Layla. Mooi gezongen door Jagrell in samenspel met subtiel gitaarwerk.

Het laatste nummer is Killing Ourselves To Live, met een combinatie van piano en gitaar. Het is een ballad achtig nummer geworden waar de luisteraar optimaal kan genieten van de vocalen van Jagrell. Al met al een verrassend uitstapje en absoluut het beluisteren waard.