Op de laatste zondag van november proberen de weergoden iedereen thuis aan de buis gekluisterd te houden. Storm en regen zijn de diehard concertgangers wel gewend, dus als er ergens een band speelt laat men zich absoluut niet tegenhouden. Zo ook bij W2 Poppodium in Den Bosch waar twee leuke bands op het programma staan om het weekend af te sluiten.

Black Peaks StatuesDoordat er creatief met licht is omgesprongen wordt er een intieme sfeer gecreëerd in de zaal en loopt de zaal langzamerhand steeds voller. Als supportact Black Peaks opent kijkt de band tegen een goedgevuld W2 aan. Wie dacht dat het er buiten onstuimig aan toe gaat heeft Black Peaks nog niet aan het werk gezien. Op het podium gaat de zanger als een ware wervelwind op en neer. Druk headbangend en moshend laat Will Gardner meteen zijn visitekaartje achter. Black Peaks is een band uit Brighton en maakt muziek die sterk aan Dillinger Escape Plan doet denken. Zwaar melodieus, waarbij de brullende stem van de frontman een zeer bepalende rol speelt. De ogen kun je simpelweg niet van hem afhouden, terwijl de overige muzikanten de ene riff na de andere de zaal in slingeren. Black Peaks is op tour met Lonely The Brave en vandaag is de laatste show van hun tour. Soms ogen de mannen ook ietwat vermoeid, maar avond na avond alles geven is ook niet zo gemakkelijk als het lijkt. Als de zanger richting het einde van de show nog een gigantische schreeuw laat horen zit hun energieke show er bijna op en is de W2 al prima opgewarmd.

Lonelythebrave the days warHet publiek laat zich dan ook luid horen als Lonely The Brave het podium betreedt, Sinds de vorige keer dat de band op bezoek was in Den Bosch is het hard gegaan. De band speelde op vele grote festivals waaronder T in the Park en Rock Werchter, maar ook waren de mannen van Lonely The Brave te vinden op Paaspop en Pinkpop. Nu keren ze terug in de Brabantse concertzaal en krijgt het publiek een solide set te horen. Lonely The Brave tourt nog steeds met hun album The Day’s War en helaas is er vandaag nog niks nieuws te bespeuren. Wel is het genieten van het geweldige stemgeluid van zanger David Jakes. Wat doet zijn stem toch aan die van Gavin Rossdale (de zanger van Bush) denken. Zag de W2 vandaag eerder een frontman die elke centimeter van het podium benutte, bij Lonely The Brave gaat het er anders aan toe. Terwijl de gitaristen heerlijke klanken laten horen staat de zanger ietsjes naar achteren, bijna naast het drumstel opgesteld. Niet echt een podiumdier of een beetje mensenschuw? Dan heb je toch wel een probleem als artiest.

Een groot gedeelte van het publiek heeft de band al vaker gezien en blijkt al van het gedrag van de zanger te weten. Er zijn veel fans aanwezig op deze zondag en dat is te merken ook. Een aantal nummers worden woord voor woord meegezongen en menigmaal gaan de vuisten de lucht in. Het materiaal van debuutalbum The Day’s War gaat er in als zoete koek. Wel verzuimt de band om te overdonderen en blijft hun rockshow wat aan de brave kant, het had best nog ietsjes harder gemogen. Ook voor Lonely The Brave is het de laatste dag van de tour en mogelijk speelt dit ook wat mee. Als dan ook de show inclusief het toegift erop zit blijkt dat de heren nog maar amper een uur hebben gespeeld. Als een dame die bij de uitgang van het gebouw staat om even snel te roken en ziet dat er bezoekers aan komen lopen vraagt ze verbaasd wat er aan de hand is. “Ze waren toch nog maar net begonnen?’. Het was kort, maar krachtig en stiekem hopen wel alweer op nieuw materiaal…. (en dan ook een langere show…)