Sympathieke garagerock/ pop uit Berlijn met een opmerkelijke jaren zestig/ zeventig orgel in hun geluid. Lana (ex Cox Orange, ex The Fuzztones) is, naast haar zangwerk, verantwoordelijk voor dat geluid. Het hele album klinkt eigenlijk als een trip naar het verleden. Naar de ‘60er, begin ‘70er jaren om precies te zijn. Dat was ook precies de bedoeling van Loveland die in Lana en in medeoprichter/ gitarist Lenny Svilar (ex Cox Orange) grote liefhebbers hebben van deze periode. Muzikaal gezien klinkt ‘Order To Love’ aanstekelijk vrolijk. De jaren 60 jus wordt ook overgoten door de productie die alle rafelrandjes in de muziek laat. Soms levert dat een tenenkrommend gitaargeluid op (zeker met de huidige verwende oren), maar over het algemeen is “Order To Love” een eigentijdse ode aan een specifieke tijd. Opvallend is wel dat Lana op CD meerstemmig klinkt, dat zal live niet meevallen (mogelijk tegenvallen, want dit geeft Loveland net dat beetje extra). Één van de leuke hoogtepunten is het trippende ‘Nervous People’ waarin het nummer langzaam naar een (instrumentale) apotheose toewerkt. Eigenlijk is dat ook het kenmerk van Loveland. Aanstekelijke, up tempo nummers die vaak vooral tekstueel makkelijk in je hoofd blijven rond zingen. Voor fans van het genre of om gewoon een keer lekker gekieteld te worden in een bad vol sympathieke 60’s/ 70’s garagerock is “Order To Love” zeker een aanrader.