Bij de echte Lowlands-diehard is er zondagochtend altijd het besef dat het festival alweer aan zijn laatste dag is aanbeland. Het hele jaar heeft men er naar uitgekeken en nu nadert het einde aan het feest in de polder. Maar alvorens het zover is lonkt nog een hele mooie dag met diverse optredens. Laat ook Rockportaal zich vandaag weer verrassen, welke acts schrijven er vandaag geschiedenis?

We trappen deze derde festival dag van Lowlands af in de Bravo waar het vooraan dringen is bij Billy Talent. Een groep Engelse fans is bezig om medestanders te zoeken om samen een moshpit te gaan maken. Mondjesmaat zegt men toe er aan mee te gaan werken. Het is nog vroeg op de dag als de band uit Canada mag beginnen. Vanaf het begin slaat de vlam in de pan en ja, de Engelse fans hebben het voor elkaar gekregen om een moshpit te vormen. Springen, beuken, het hoort er allemaal bij en iets verderop staan wat jonge vrouwelijke fans op een afstandje te kijken en de nummers van de band mee te zingen. Iedereen geniet op Lowlands van een optreden op zijn/haar manier. Billy Talent zorgt voor een onvervalste punkrockshow en ook deze mannen is het opgevallen in wat voor een tent ze staan. Ze dopen de Bravo om tot de “garbagebagtent”.

Op het blokkenschema staat een mysterieuze act op de planning. Wie o wie heeft Lowlands weten te strikken om onder de naam #W?TF! een optreden in de Bravo te verzorgen? Ongeveer een week voor aanvang van het festival gaan al de geruchten dat het om Triggerfinger zou gaan en vandaag blijkt ook de cryptische omschrijving in de Daily Paradise op deze band aan te sturen. Als vervolgens in de Bravo nog iemand grapt: “Hey wat grappig, Triggerfinger is aan het opbouwen voor de surpriseact”is het wel duidelijk. De Zuiderburen zijn naar Biddinghuizen gekomen om hun nieuwe release Colossous aan ons voor te stellen. Het album is bijna uit en Lowlands krijgt een voorproefje. Triggerfinger kennen we ondertussen door en door, maar wat opvalt is dat het trio een kwartet is geworden. Op de achtergrond is een extra muzikant aanwezig waardoor de sound nog wat voller wordt. Vandaag laat Triggerfinger naast de nieuwe nummers ook wat publieksfavorieten horen, waarmee de heren bewijzen weer terug te zijn van weggeweest. Het is heerlijk om Ruben Block weer aan het werk te zien en nummers zoals All This Dancin’Around en My Baby’s Got A Gun vervelen nooit. Triggerfinger is back!

Bij de Alpha zou het vanmiddag een drukte van jewelste moeten zijn Halsey. Helaas laten velen het afweten en zijn ongetwijfeld bij een andere show op Lowlands. De Amerikaanse ster trekt verre van een volle tent en het publiek wat aanwezig is bestaat uit vele jonge fans die komen dansen op haar muziek. Er is dan ook voldoende plek om je moves te laten zien en ergens is dat wel pijnlijk. Zo weinig publiek is er zelden bij de Alpha, maar dat deert Halsey niet. Ze vertelt waar haar nummers over gaan en als het maar over seks gaat is het publiek al snel tevreden. Aangezien de zangeres zelf biseksueel is mag een oproep tot respect voor de LGBT-ers niet ontbreken. Het klinkt bijna cliché om een dergelijke boodschap te prediken. Het publiek deert het niet en danst vrolijk verder, maar er wordt vandaag geen geschiedenis geschreven.

Waar ontzettend naar uitgekeken wordt is de show van At The Drive-In. De band speelde 17 jaar geleden ook op Lowlands en nu is de formatie gehuld in blauwe shirts weer terug van weggeweest. De voorlopers van onder andere The Mars Volta weten echter de Bravo niet vol te laten lopen. Er is voldoende ruimte en ook blijkt deze show niet het beste van Lowlands te zijn. At The Drive-In maakt er een potje van en de heren staan met z’n allen op een kluitje maar wat te doen. De zang is vals en als er ook nog wordt gespeeld met kartonnen versterkers en het drumstel tijdens de show al wordt gesloopt moet men zich serieus afvragen waarom de heren überhaupt zijn geboekt. Het publiek weet ook al niet wat men met At The Drive-In moet en druipt al redelijk snel af. Het vreemde gedrag van de heren lijkt een verspilling van de tijd en zo blijkt uiteindelijk de band er zelf ook over te denken. Een kwartier voor tijd houden ze het voor gezien en gunt de crew van Lowlands wat extra tijd om de boel weer om te bouwen.

Door het vroegtijdige einde van At The Drive-In zijn we op tijd bij de Alpha om Cypress Hill bij te wonen. De Hiphop-mastodonten waren in 2000 ook op dit podium te vinden en na jaren zijn ze dan ook eindelijk terug. Het publiek krijgt een oldschool-show uit het boekje, waarbij de vele clichés allemaal vertegenwoordigd zijn. Ja, natuurlijk gaat het bij Cypress Hill om raps die met een bekend groen goedje te maken hebben en uiteraard ontbreken de klassieke hits niet. B-Real en Sen Dog weten wel hoe ze de boel op zijn kop kunnen zetten. Het publiek smult van de rappers en wie zelf niet aan het blowen is wordt al stoned door het meeroken. Het nummer Dr. Greenthumb is dan ook van toepassing en de all-time favorite Insane In The Brain maakt van de Alpha èèn bouncende bende. Van voor- tot achteraan is het feest en hier wordt door Cypress Hill goed op ingespeeld. Ze verdelen het publiek in twee helften en laat tegen elkaar opbieden. Wie kan het hardste geluid produceren, this side or that side? Geen East tegen West, maar gewoon op vriendelijke wijze, waarbij de ultieme climax komt door House Of Pain’s Jump Around te laten horen en Nirvana’s Smells Like Teen Spirit. Cypress Hill haalt de klassiekers uit de platenkoffer en de dj’s spinnen graag hun platen. Ze hebben dan ook voldoende skills in huis op het podium, waardoor de bandleden tussendoor rustig een joint kunnen doorgeven. De set van vandaag wordt afgesloten met Rock Superstar en daardoor komt er helaas een eind aan feestje wat best wat langer had mogen duren.

Op zondag mogen de gitaren ook niet ontbreken en in de Heineken zorgen daar The Pretty Reckless wel voor. De band rondom zangeres Taylor hebben velen naar deze tent gelokt en deze bezoekers krijgen groot gelijk. Het is een must om deze show bij te wonen en zich te vergapen aan heerlijk rauwe stemgeluid en de gierende gitaren. Zangeres Taylor is natuurlijk ook een mooi plaatje om naar te kijken en qua stem is ze wel te vergelijken met die van Courtney Love. Het is dan ook tijd voor onvervalste rock ’n roll, waarbij de teksten veelal over de dood, hel en verdoemenis gaan. De band uit New York heeft drie albums uitgebracht en speelt vandaag een dwarssnede van dit oeuvre. De Heineken-tent gaat uit hun dak en met regelmaat wordt er met de haardossen geschud. Ook schroomt frontvrouwe Taylor zich niet om het publiek te laten meezingen en dat is geen probleem. De fans kennen de teksten toch al compleet uit hun hoofd. Fans die naar Stone Sour gaan in het klokgebouw kunnen zich dan ook gaan opmaken voor een geweldige supportact!

Na drie dagen vol met optredens is het nu echt zover, de allerlaatste grote act in de Alpha staat op het punt om te beginnen. Nog nooit was het zo druk dit weekend rondom de grootste tent van Lowlands. Iedereen is klaar voor Mumford & Sons. Na hun vorige bezoek in 2010 is het meer dan bergopwaarts gegaan voor de formatie uit Londen. Onder luid gejuich betreden de “Mumfords” het podium en trappen vandaag af met Snake Eyes. De band is enorm populair bij de Lowlanders en er wordt direct meegezongen. Als ze er vervolgens meteen de hit Little Lion Man tegenaan gooien is het feest vanaf het begin al compleet. Lowlands is al snel ingepalmd door deze folkband, die misschien op hun laatste album de banjo heeft weggedaan lijkt te hebben, maar op het podium is het instrument prominent aanwezig. Het publiek danst, zingt en springt en dat zijn eigenlijk de beste elementen die een band zich kan wensen, een publiek wat volop geniet. De heren hebben natuurlijk voldoende hits om uit te kiezen en om de feestvreugde te verhogen wordt een confettikanon niet geschuwd. Ondanks het grote feest wat Mumford & Sons voortbrengen is dat eigenlijk niet het hoogtepunt van deze set. Het bevriende First Aid Kit komt de folkband versterken en hun stemmen blijken perfect samen te passen op het nummer Awake My Soul, waardoor iedereen toch ineens kippenvel krijgt. Zelfs de grootste afsluiter blijkt in staat om dat voor elkaar te krijgen. Vervolgens staat de feestmodus weer aan en tijdens The Cave valt een vriendinnengroep elkaar in de armen om te vieren dat deze vijfentwintigste Lowlands weer een mooi weekend heeft mogen worden. Zo kent de show meerdere gezichten, waarbij de kwaliteit enorm hoog ligt en de sfeer nog hoger is dan het dak van deze nieuwe nog hogere tent. Het toegift is dan ook puur voor de vorm, het feestje is al geslaagd en heeft het gevoel om dit happy moment nog even op te rekken.  De heren van Mumford & Sons laten het publiek nog drie nummers lang hun longen uit lijf schreeuwen, gillen en meezingen en dan zit Lowlands er echt op. De aftelkalenders kunnen weer voor de dag en in 2018 staat er vast weer een nieuwe Campingflight To Lowlands Paradise op het menu!
Foto’s door Dave van Hout – Rockportaal.nl