Mijn eerste live kennismaking met de meidenband Luminize was eind vorig jaar, waar dit viertal persoonlijk door Nena uitgekozen werd om te openen. Een lekker energieke show van een kwartet echte ‘jongedames’ die ‘muziek met ballen’ maakten in een toch door mannen gedomineerde scene is me bijgebleven. Vanavond supporten ze niemand, maar staan ze als headliner in de Cacaofabriek, en ik ben benieuwd naar het wedertreffen.

Een headliner behoeft uiteraard een support, en die wordt vanavond verzorgd door Viruz welke vanavond voor het laatst onder deze naam optreedt. Viruz is nl. een Brabantse tribute band die nummers van o.a. K’s Choice, Triggerfinger, Pink, Foo Fighters & Guano Apes ten gehore brengt. Maar het andere project van de bandleden, de Skunk Anansie tribute band SkunkZ is een dusdanig succes aan het worden dat besloten is exclusief met die band door te gaan. Vanavond is dus de laatste kans om Viruz live te zien.

Met een capaciteit van zo’n 500 man is het jammer om te zien dat de zaal nog voor geen 10% gevuld is. Daarom kan ik des te meer respect opbrengen voor de band en dan met name de zangeres de met een attitude op het podium staat alsof ze wel voor een uitverkochte zaal staat. Zeker als de lichtman de band continu in een behoorlijk sfeerloze lichtshow neerzet: veel licht wil niet zeggen dat het ook sfeervol licht is. Met de ogen dicht een prima optreden, met de ogen open een beetje een teleurstelling vanwege het ontbreken van de meerwaarde van een live concert…

Helaas is de zaal niet veel voller als de dames uit Kroatië mogen. Ligt het aan ’t feit dat de basis in Den Haag ligt en ze hier in het zuiden (nog) niet zo veel bekendheid genieten? Het publiek bestaat uit een schare die-hard fans van Luminize en een enkeling die nieuwsgierig is naar een nieuwe band.

Als band moet je er op berekend zijn dat je niet altijd voor volle zalen staat, en dat dat je performance niet mag beïnvloeden. Want er staan mensen in de zaal die betaald hebben om geëntertaind te worden. En dat is wel precies wat Marcela, Matilda, Irena en Tea doen. Een dik uur lang krijgen we nummers van het goed ontvangen album All or nothing te horen. En de dames weten de indruk te herhalen die ze de eerste keer bij me wisten achter te laten: een band die naast geroutineerd met veel plezier op het podium staat. Die stevige muziek met een schattige uitstraling weten te combineren. Die dit doen onder begeleiding van een lichtshow die het optreden wel de moeite van het kijken waard maken.

Een zeer gemengd gevoel bekruipt me als ik huiswaarts keer. Want in een schaars gevulde zaal een optreden bijwonen is per definitie niet leuk. Als het aan de bands ligt dan heb ik nog zo’n eigen schuld dikke bult gevoel. Maar dat is vanavond totaal misplaatst. Aan de bands heeft ’t niet gelegen. Het is me af en toe volstrekt onduidelijk waarom sommige concerten uitverkocht zijn en ander totaal niet lopen. Want er is toch zo veel meer dan wat we bij DWDD voorgeschoteld krijgen…